Guten Tag, Ramón (2013)

Een vederlicht, mierzoet, clichématig en lief vluchtelingensprookje, dat teveel voortkabbelde, maar absoluut ook zijn momenten had. De regisseur wist het verhaal uiterst menselijk te vertellen en speelde, naast met visuele middelen, handig met de emoties van de kijker. Het sterkst waren de dialogen tussen de Spaanstalige hoofdpersoon en de Duitstalige behulpzame dame. Jammer dat de Jodenvervolging in nazi-Duitsland r nog even bij gesleurd moest worden. En Kristyan Ferrer, ik had hem al eens in een bijrol in 'Sin Nombre' gezien, is, of je wilt of niet, een schatje.

Prachtige feelgood film wat heerlijk wegkijkt

Deze film hadden we al ongeveer 2 maanden 'op de plank' liggen en pas dit weekend kwam het ervan. En mensen......., hiervan hebben we geen spijt gehad!!!

Wat een mooie (zoals "Stinissen" zegt) Feelgood film! Het kijkt inderdaad heerlijk weg en net als bij onze voorgaande film Mon Roi (2015), heb je ook hierbij niet in de gaten dat het ruim 2 uur duurt voordat de film de eindaftiteling laat zien. De tijd vliegt bij deze twee films.

Modern sprookje met een zeer actueel onderwerp als thema: migratie.

De film verhaalt hoe een brave jonge Mexicaan letterlijk en figuurlijk verdwaalt in de westerse samenleving. Sommige mensen in zijn omgeving krijgen door daadwerkelijke contracten enigerlei vorm van compassie met hem, anderen zetten zich tegen hem af op basis van vooroordelen. Het melodramatische einde is nogal over de top, maar dat is allicht bedoeld als compensatie voor hoe het de jongeman op d'n duur vergaat in het rijke westen. Dat einde is trouwens een goed gevonden tegenhanger voor het gruwelijke begin van de film.

Een mooie film, die in het middengedeelte de neiging heeft wat in te zakken door een herhaling van zetten.

Met name interessant omdat het uitgangspunt van de film aan mijn persoonlijke leven raakt. Interessant om te zien hoe de hoofdpersoon een leven in Duitsland probeert op te bouwen en daarbij geholpen en tegengewerkt wordt. De tegenstand komt, stereotypbevestigend, van iemand uit Beieren. Het meest opmerkelijke is wanneer de oudere vrouw die zich om de hoofdpersoon bekommerd een Duitse schlampe voor hem regelt. Dat zag ik niet aankomen. Het einde is inderdaad nogal sentimenteel. Niet alleen wat dat betreft komt de film nogal naïef op me over, maar leuk voor een keer was het wel. 2,5*.