De grofgebekte teddybeer Ted heeft zijn vriendin Tami-Lynn ten huwelijk gevraagd en wil kinderen met haar hebben. Maar een rechter wil er niet aan geloven dat een teddybeer als vader kan volstaan. Ted trekt daarop vervolgens met zijn beste vriend John (Mark Wahlberg) naar het gerecht om te vechten voor zijn rechten, maar of dat een goed idee is?
Al moet ik zeggen dat dat deel al te ver is weggezakt om precies te zeggen waaraan dat zou kunnen liggen. De scores liegen er in ieder geval niet op. Halfje meer, dus dat zal dan ook wel z'n reden hebben gehad.
Af en toe mist de grove humor compleet z'n doel, op andere momenten is het lekker droog en onder de gordel. Met een aantal acteurs die zich er ook graag voor uitlenen. Mooi momentje tussen Seyfriend en Gollum bijvoorbeeld, maar ook Freeman's Bieber opmerking (normaal té gemakkelijk) was raak. Dat zijn de momenten waarop de film op z'n leukst is.
Verhaaltje zelf is niet meer dan een kapstok, af en toe vertraagt het de boel ook net iets teveel. Ook zeker niet alles is even grappig, sowieso zit er wat teveel saaie stonerhumor in, maar blijkbaar zijn er nog steeds hele bevolkingsgroepen die beginnen gniffelen als het over wiet gaat.
Ach ja, redelijk tussendoortje voor op de bank. Echt geweldig zijn deze films niet, maar dit tweede deel wist af en toe toch best te vermaken. Jammer dat het niet constant genoeg was.
2.5*
De grappen met wiet zijn juist vaak de leuke grappen... Veel grappen schieten er trouwens dan niet meer over. Ik vind gewoon het wat geforceerde dramaplotje niet echt samengaan met de stonerhumor. Al moet de stonerhumor (zoals in bepaalde films) ook niet te absurd worden, maar iets te veel roepen deze twee films negatieve gevoelens op, terwijl dat als ik een komedie kijk ik dat gewoon liever niet heb. Alsof men geforceerd er toch een soort van dramaplotje in probeert te steken, omdat het zo hoort. Dat haalt de film ook volledig naar beneden, want daar zit de kracht van Ted niet, en daar zal ze ook nooit gaan inzitten. Maak gewoon een komedie, niets meer, niet minder... Een film duurt maar 90 tot 120 minuten doorgaans... zorg dat er meer tijd gespendeerd worden aan grappen en minder aan nodeloze achtervolgingen en dat soort geneuzel.
Na het best lollige deel 1 dat ook bekend staat onder de naam Ted vond ik dit maar een matig vervolg. Vooral omdat de film in zijn idee niet meer uitblonk en de humor wat minder pakkend was. Wel een leuke toevoeging, die Seyfried.
McFarlane scheld er weer flink op los als Ted. Wahlberg heeft hier wat minder komische kracht, en Seyfried is een leuke toevoeging, maar niet echt bepaald grappig. Er valt sowieso verrassend weinig te lachen in deze film, al blijft de teddybeer wel leuk.
Soms leuk, maar in zijn geheel veel minder geslaagd dan deel 1, die wat leuker was en destijds vooral in zijn idee uitblonk. Die magie is er hier een beetje af.
Een weekje na de tegenvallende eerste Ted, deze erbij genomen om er vanaf te zijn. Wederom tegenvallend voor mij persoonlijk omdat ik me echt niet kon vinden in het script. Toch een betere film dan de eerste film. Hier zit een beetje meer diepgang in waarbij vragen rond identiteit en burgerschap centraal staan, uiteraard overgoten met een sausje abdurditeit, luchtigheid en humor.
Ook iets minder goedkope grove vuilbekkerij al blijft het flauwe eerste-hand-humor zoals bvb de scène in de voorspelbare spermabank. De humor was iets meer op niveau al blijven de jokes over wiet wel overeind staan. Naar het einde toe nogal snel afgelopen, maar veel langer hoefde het niet te duren. Op acteervlak niet te veel kwaliteit te bespeuren. Jammer om hier een Morgan Freeman te zien lopen.
Mark Wahlberg blijft een apart acteur, van serieuze films met regisseurs die Oscars die gewonnen hebben tot domme humor met Will Ferrell of MacFarlane.
Ik ben fan van Family Guy maar Ted 1 vond ik al niet geweldig en dat geldt ook voor dit deel;
Verhaal is echt armoede maar de grove humor en soms best geslaagde grappen (de Thomas Jefferson grap) zorgen ervoor dat het niet in elkaar stort maar Wahlberg en Seyfried zijn niet echt grappig te noemen en eigenlijk een beetje misplaatst.
Ted zelf is het sterkst maar helaas heb ik toch het gevoel dat ik naar Peter Griffin in een teddybeer-kostuum zit te kijken, had MacFarlane de beer niet een beetje van een andere stem kunnen voorzien ?
Typische Family Guy sketches erin die niet echt grappig waren en een beetje achterhaald.
En inderdaad te lang voor een simpele komedie als dit, af en toe best grappig maar als geheel weer niet geslaagd.
Ik heb vaak genoeg en hard moeten lachen, dus dan krijgt de film een voldoende, ook al duurt die net te lang en zitten er stukken in die behoorlijk vertragen. Ook valt lang net elke humor even goed. Dat in die spermabank met die kast die omvalt is niet grappig maar ook goedkoop en ergerlijk. Maar die gastrol van Liam Neeson is simpelweg geniaal, of Wahlberg die zijn voeten op tafel legt en enkele leuke verwijzingen en geinige running gags (die van Gollum zijn briljant). Op die momenten is de film fantastisch.
Ted 1 vond ik heel matig doordat men ervan uitging dat een grof pratende teddybeer leuk was, zonder aan de grappen te werken. Dat is in dit vervolg al een stuk beter. 3,0*.
Fascinerend dat de man achter Family Guy zo'n domme film heeft gemaakt. Er zaten echt wel wat leuke momenten in, maar de gemiddeld FG-aflevering is een stuk grappiger en een stuk minder zoet. Best gek eigenlijk, dat het je lukt om met soms best edgy absurdistische humor een enorm groot publiek te bereiken, en dan in je speelfilm((s), want Ted 1 was niet veel beter) toch een enorme knieval meent te moeten doen voor datzelfde grote publiek.
Veel betere film dan deel 1. Erg veel gelachen om de onderbroeken lol tussen de beer en een aandoenlijke Wahlberg. Ook was de wisselwerking tussen hem en die advocate prima. Verrassend goede film!!!!
Bij de eerste film was ik verrast door de grofgebekte teddybeer maar bij dit vervolg vind ik het toch wat vervelend worden. Veel tamelijk voor de hand liggende grapjes. De cast met Mrs Seyfried en Mark Wahlberg is best charmant, daarnaast komen nog wat bekende acteurs opdraven.
Niet dat alle grappen werken, dat nou ook weer niet, maar de timing is wel echt goed - en het is geloof ik vooral dat waarin dit tweede deel beter is dan het origineel. En de gimmick van bekende acteurs en Amerikanen die langskomen voor een cameo werkt grotendeels erg goed, met Liam Neeson dan wel als mooiste voorbeeld. En Seyfried werkt beter dan Kunis, al ligt dat misschien meer aan Wahlberg dan aan Kunis.
Verder is Ted gelukkig even lomp en grof gebleven. Dat valt dan alleszins mee, het gebeurt tenslotte nogal eens dat een Amerikaanse productie veel last heeft van kritiek uit de neoconservatieve hoek.
Ted 2 is net als zijn voorganger een grappige film. De beer valt prima in het plaatje en geeft zo nu en dan zeer grappige scenes. Toch mist het de glans van zijn voorganger een beetje. Misschien raakt het originele er een beetje af als ze hier te lang mee doorgaan? Toch blijft ook dit een vermakelijk film.
Die Ted films zijn eigenlijk niet echt mijn ding en toch heb ik beide gekeken. Het zijn grove films met veel seksgrappen. Dit tweede deel had er wat mij betreft niet perse hoeven komen. Soms is het wel grappig, maar ik heb ook vaak scènes gezien die meer ter opvulling waren dan dat ze de film beter maakten. Daarnaast vind ik ook niet altijd alles even logisch. Laat ik maar zo zeggen: je moet van dit soort films houden, anders vind je het waarschijnlijk niet echt super.
"wat er nog voor Ted 2 over kan blijven is mij een raadsel", schreef ik elf jaar geleden na het zien van de eerste Ted-film. Wel, na het bekijken van dit tweede deel (en na daarvóór deel 1 "heropgefrist" te hebben, zoals een vroegere gebruiker op deze site het nog wel eens wilde formuleren) moet ik zeggen dat deze sequel mij alleszins is meegevallen. De gimmick is natuurlijk bekend en de plot biedt niet heel veel verrassingen, maar de vaart zit er goed in, MacFarlane laat geen gelegenheid onbenut om zo grof mogelijk uit de hoek te komen, de scène met de omvallende stellage in de vruchtbaarheidskliniek ("You look like a Kardashian!") gaat weer een stapje verder dan strikt smakelijk is, er zitten weer een paar aardige cameo's in, de musical-sekwens tijdens de begincredits is eigenlijk prachtig, en Giovanni Ribisi's Danny, ik bedoel Donny is altijd welkom. Ik kan me hélemaal voorstellen dat niet alleen de haters van deel 1 maar ook de liefhebbers daarvan dit niks vinden, maar ik heb zelf toch regelmatig hardop in mijn huiskamer zitten lachen. Fuck Scott Fitzgerald!