3 Generations (2015)

Vanaf 25 augustus 2016 in de bioscoop (Remain in Light)

EDIT: release verplaatst naar 27 oktober

De film switcht heen en weer tussen een hoop gekibbel tussen moeder en dochter, met daartegenover de zoon/dochter die met trieste blik zijn skateboard beklimt. De humor, het verhaal, het thema, het was allemaal niet aan mij besteed. En dan kunnen Watts en Sarandon de boel ook niet redden.

Film is een beetje halfbakken vanwege SIRE-toontje, maar valt uiteindelijk best mee.

Een redelijk drama over een alleenstaande moeder die moeite heeft met de keuze van haar zestienjarige zoon/dochter om een geslachtsverandering te ondergaan, maar in feite liggen de zaken nog veel ingewikkelder dan dat. Een verhaal met een lach en een traan en een prima cast die het uitstekend doet.

Redelijk goede film over een toch wat delicaat onderwerp.

Een meisje voelt zich niet goed in haar vel en wil een geslachtsverandering.

Vind het een beetje ongeloofwaardig omdat het meisje in kwestie maar 16 jaar is, wat jong naar mijn bescheiden mening om zo'n drastische ingreep te ondergaan.

Maar ja, het is allemaal wel goed gebracht met een topcast.

Voor de nieuwsgierigen is dit wellicht een aanrader, ik ben blij de film gezien te hebben, maar het mocht toch allemaal wel iets beter.

Hier kan ik me ook in vinden.

In de basis een aardige film, maar ook één die niet helemaal de juiste toont vindt tussen drama (het betere deel) en lichte komedie (het mindere deel). Als geheel lijdt de film daar wel onder. De acteurs staan dan wel hun best te doen, uiteindelijk zakt de film wat weg in nikserigheid, ondanks soms aardige plaatjes, fijne muziek en goede bedoeling. Vanwege de sfeer en vooral sympathie nog wel 3,0*.

Zeker geen perfecte film, maar wel genietbaar zolang het duurt en in ieder geval een moedige poging om over dit onderwerp een film te maken. Jammer genoeg word er wat al te veel onnodig gekibbeld door de vrouwen onderling, zonder dat een noodzakelijk relativerende lach op de loer ligt, en het geforceerde happy end doet je knarsetanden. Het script en de regie is derhalve niet het sterkste punt van 3 Generations, die eer is voorbehouden aan de actrices welke met hun kwalitatief sterke rollen je laten geloven dat je naar echte mensen zit te kijken. Sarandon en Watts zijn als altijd goed en ook Fanning doet het al met al redelijk in de moeilijkste en cruciale bijdrage. Eigenlijk is ze zelf te veel vrouw om helemaal te overtuigen als voormalige vrouw die liever man wil zijn( het laten zien van haar okselhaar is daarvoor onvoldoende), maar haar intense spel maakt dit enigszins goed. Was Ellen Page, of desnoods Emma Watson, niet beschikbaar voor deze rol?

Ook me eens aan deze gewaagd en het was niet slecht, maar echt waw vond ik deze ook niet. De cast deed het zeker niet slecht en de film zag er wel goed uit, maar het verhaal blies me toch niet echt van m'n sokken. Uiteindelijk wel blij dat ik deze eens heb gezien, maar een must-see is het niet.

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Susan Sarandon en Naomi Watts spelen goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Een geinig transgenderdrama, waarin de focus vooral gericht is op de bitse familierelaties. De serieuze problematiek wordt verpakt in een alleraardigste tragikomedie, waarmee ik mij best geamuseerd heb. Jammer genoeg is Elle Fanning, om wie alles draait, de zwakke schakel in de film. Niettemin maakt deze film mij nieuwsgierig naar de andere werken van regisseur Gaby Dellal.

Prachtig gefilmd, uitzonderlijk mooie locaties. Met mijn voorganger eens dat Elle Fanning wat zwak is, maar ze is aan de andere kant op dit moment nog steeds een meisje. Ik vond de humor niet geweldig, maar deze film is zeker de moeite waard. Transgenders, of het nu mannen of vrouwen zijn imo altijd moedig. En dat kan een film veel kracht geven, deze film is in dat opzicht toch redelijk geslaagd. Jammer dat het zoveel onnodige zijsprongen maakte en die humor niet mijn ding was. Maar ik vond het toch een aardige film.

Redelijk, veel familie gedoe en sarandon brengt de komische noot, had graag meer van haar gezien.

Matig, mij te gladjes. Echt de amerikanen willen ook met hun tijd meegaan en daarom dit onderwerp gekozen en o,o ook nog 2 lesbische moeders, hoe gewaagd; maar uiteindelijk mag de happy family natuurlijk niet ontbreken.

Erg matig.

Naomi Watts is een enkel lichtpuntje in dit zeikerige drama over een transgender. De rollen van de lesbische grootmoeders zijn te slecht voor woorden, maar ook Ray, vertolkt door Elle Fanning die hier op haar limieten botst, komt niet uit de verf. De soms luchtige ondertoon voelt geforceerd aan. Het transgendergegeven, met de impact op (voornamelijk) de moeder, staat centraal. Mij doet dat transgendergedoe allemaal niet veel, tenzij ik er een slechte film over zie.

2

Al doet elle fanning erg haar best , deze poging tot relevante Gender film is niet gelukt .

Ten eerste hadden ze de keuze uit waarschijnlijk keuze uit ten minste tientallen echte Transgender acteurs .

Maar dat durft Hollywood vaak niet aan .

Net als er een lelijke vrouw zoals in monster moet worden neer gezet ze het top model Charlize theron degene is die het mocht doen .

Bovendien valt de zin : i wish i was a boy . Terwijl dat niet is is waar hij aan twijfelt : hij is een jongen . Die toevallig tieten heeft .

Komt bij het gekibbel van het lesbische oudste generatie koppel . Poeh , die moesten zorgen voor de luchtigheid . Staat mij erg tegen .

Ik ken niet veel gender “ fluid “ films maar het verbaasd me dat een in de tijd film toen dit Thema nog niet mainstreammedia was er wel een verdomd goede film is gemaakt :

Boys Don't Cry (1999)

2*

Oorspronkelijk ging de film door het leven onder de titel "Three Generations", en zou later uitgebracht worden als "About Ray." Uiteindelijk werd besloten om hem de titel "3 Generations" mee te geven. De oorspronkelijke Amerikaanse releasedatum stond gepland voor 18 september 2015, maar werd meer dan een jaar uitgesteld. Op 12 september 2015 ging de film in première op het Toronto International Film Festival, en kreeg gemengde reacties van diverse critici. In april 2016 gaf regisseuse Gaby Dellal via Instagram te kennen dat ze bezig was met de film opnieuw te monteren. De nieuwe versie werd eind 2016 op de internationale markten uitgebracht, en duurt ruim 92 minuten. Dit in tegenstelling tot de oorspronkelijke versie van 87 minuten die in Toronto was te zien. De muzikale score van Michael Brook werd vervangen door die van West Dylan Thordson. De film markeert het acteerdebuut van Mattea Conforti. Hoofdrolspeelster Elle Fanning maakte gebruik van een pruik voor haar rol.

Het verhaal beschikte over voldoende potentie om uit te groeien tot een geweldige film. Helaas hebben de schrijvers een enorme kans gemist, en ontwikkelt het verhaal zich meer tot een traditioneel familiedrama. Ondanks het zwakke script bevat de film genoeg ingrediënten voor een aangename rit. Met dank aan Naomi Watts en Susan Sarandon.

3,0 *