Sarmasik (2015)

Scherpe karaktertekening in deze sterke Turkse film over de tot twijfels en wanhoop gedreven bemanningsleden van een als het ware in consigne geplaatst schip.

De vele close-ups van de mannen (wat heeft die Seyithan Özdemir als stoker Kurt toch een indrukmakende kop) onderlijnen zeer zeker de gemoedsstrijd die hun beheerst en de metaforische beelden naar het einde toe staan voor de wurgende beklemming die hen naar hysterie lijdt.

Beheerst camerawerk, eenvoudige maar vaak krachtige dialogen en uiteindelijk goede vertolkingen.

Ondanks beperkte locatie, voldoende spankracht.

Vanwege een faillisement van de reder moeten 6 mannen op een vrachtschip achterblijven. Wat eerst een paar dagen lijken te zijn, duurt echter alsmaar langer en ondertussen krijgen de heren maar geen duidelijkheid over wanneer ze nu eindelijk aan wal mogen.

Goed geacteerd en wat hierboven ook wordt aangegeven, het is een beperkte locatie, maar juist dit maakte het allemaal zo krachtig. Ze kunnen geen kant op en moeten het met elkaar zien uit te houden.

Een redelijk drama/fantasie/thriller film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Goed camerabeweging...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Goed breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Bij vlagen zeer beklemmende thriller/karakterstudie. Strak geregisseerd en sterk geacteerd. Geen meesterwerk, daarvoor is het te weinig vernieuwend(deze mannen worden op dezelfde manier gek als Nicholson in the Shining), maar op zeker gewoon goed. Zelden iemand gezien met zo'n markant uiterlijk als de acteur die Kurt neerzet, trouwens. Is Boris Karloff herrezen?

Wel jammer van dat abrupte einde. Midden in het verhaal houden we er mee op, er blijven derhalve nog wat vragen over. Maar ja, ook daar zal bewust voor zijn gekozen. Zo houden we tenminste nog wat ruimte om te discussiëren over het hoe en waarom.

En plots was de film gedaan... heel onverwacht eigenlijk. Ik bleef achter met: was het dit? Speciaal einde wel met inderdaad vragen die achterblijven. Het einde geeft zeker de suggestie dat ze de kapitein Beybaba gaan vermoorden. Maar wat moet er van hun worden? Verhongeren ze? Worden ze gered? Ik hou soms wel van open eindes maar hier niet echt. Het open einde maakt voor mij de film zeker niet beter. Ik heb echter geen idee of dat dit een waargebeurd verhaal is of niet, maar als het zo is had ik liever het einde gekend.

De paar fragmenten poëzie die de regisseur ons voorschotelde zijn wel niet blijven hangen en ik ben ook bang dat deze film me niet lang zal bijblijven. Enkel het einde met de slakken en vooral de klimop zelf gaan me waarschijnlijk langer bijblijven. Of er enige symboliek achter de slakken zat weet ik niet, behalve dan om aan te duiden hoe traag deze film wel niet is. Het meest speciale is echter de klimopplant die uit oa de hoofdwonde van Ismail en de polsen van Nadir groeit. Wat de symboliek hierachter is weet ik niet helemaal zeker, aangezien de klimop bloed moest voorstellen. Ik lees net dat ivy een symbool is van wijn en rode wijn kan zeker met bloed geassocieerd worden maar misschien zit er nog iets anders achter.

Deze film heeft een zeer traag verloop en is een beetje speciaal. Je merkt wel hoe de sfeer veranderde naarmate de film vorderde. Eerst was het nog luchtiger, maar daarna werden de personages grimmiger en stilaan gek. Camerawerk en acteerwerk was zeker in orde.

Bij gebrek aan iets anders, stuitte ik op deze Turkse Drama / Thriller film (gezien via Film1 On Demand) welke me wel interessant leek. Maar al met al bleef ik na het bekijken ervan met een leeg gevoel achter en zeker ook met een aantal vragen zoals "Wat is er met de stille en imposante mechanieker Kürt gebeurt ?", "wat gaat er nu gebeuren met de bemanning ?" en "Wat gaat de bemanning nu doen ?" want het einde was zo open als maar wat.

Hoewel het verhaal (gaat over zes bemanningsleden die moeten achterblijven, vanwege pandrecht, op het vrachtschip, omdat de eigenaar van het vrachtschip failliet is verklaard) best interessant en realistisch was en het ook wel wist te boeien, was het aan de andere kant ook wel saai en langdradig en duurt het ook lang voordat het echt interessant begint te worden, maar dan blijf je juist achter met een leeg gevoel en vragen. De uitvoering van het verhaal is overigens dik in orde en zeker m.b.t. de veranderende sfeer onder de zes bemanningsleden (o.a. door hoe ze met elkaar omgingen) en ook hoe de zes bemanningsleden verschillend omgingen met de langdurige en geïsoleerde situatie op het vrachtschip. Je zou dan misschien een aardig en spannend einde kunnen verachten, maar door het abrupte einde blijft dat dus uit en moet je maar gissen wat er gaat gebeuren.

Visueel gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht (zelfs met een paar mooie special effecten op het einde m.b.t. de steeds groeiende klimopplant en de vele slakken) en dat ondanks dat het hele verhaal zich eigenlijk alleen maar afspeelt op het vrachtschip. Van de onbekende Turkse cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord (ook niet vreemd overigens), maar ze speelden opzicht best degelijk en ook wel overtuigend en zeker wat betreft Nadir Sarıbacak (in de rol van irritante zeeman Cenk), Özgür Emre Yıldırım (in de rol van zeeman Alper die tevens de kok is op het vrachtschip) en Kadir Çermik (in de rol van zeeman Ismail, die de leiding heeft over de bemanningsleden en die de rechterhand is van kapitein Beybaba).

Al met al aardig om eens gezien te hebben deze Turkse Drama / Thriller film, maar meer zeker ook niet. Het is inderdaad ook een film die je weer snel vergeten bent.

Vond het einde eigenlijk juist wel logisch/passend, zeker als je het in een politiek licht bekijkt.

Klein meesterwerkje toch wel!

Verrassend sterk en beklemmend, deze film. Fijne ontdekking!