Salt of the Earth (1954)

Eigenaardig onderschrift op dit plaatje. Geselecteerd door het Congres als 1 van de 100 films die bewaard moeten worden voor het nageslacht.

Heeft iemand ooit eens van zo'n lijst gehoord? Zo ja, hoe zit dat precies?

Dit is wat ik erover kon vinden

<a href="http://www.loc.gov/film/orgs.html"; target="_blank">National Film Preservation Board</a>

Deze film kan ik helaas nergens vinden...

Verrassend tijdloze vertelling uit 1954, waarbij gebruik wordt gemaakt van een ''realistische'' stijl om de werkelijke misstanden rond Mexicaanse werknemers in de Verenigde Staten in beeld te brengen. Door niet-professionele acteurs in te zetten op authentieke locaties, krijgt het geheel bijna een documentair karakter. Tegenwoordig lijkt dat misschien niet zo bijzonder - veel filmmakers hanteren deze stijl vandaag de dag -, maar toen was het absoluut wereldschokkend tegenover de doorsnee studio-productie. Zelfs de regering wist aanvankelijk niet helemaal wat ze hier mee aan moesten, resulterend in een verbod.

Als liefhebber van sociaal bewogen ''echte'' cinema, is deze titel dan ook een klein pareltje.

Mijnwerkers uit New Mexico spannen samen met ge-blacklist filmpersoneel uit Hollywood om via deze film de aanval op het racisme, seksisme en kapitalisme te openen. Een briljante parel, en een van de belangrijkste films van de jaren '50.

Naar verluidt de favoriete film van Noam Chomsky (die verder overigens geen filmliefhebber schijnt te zijn).

Een sociaal drama waarin meerdere maatschappelijke problemen worden aangekaart. De cast bestaat grotendeels uit amateurs die een gevoel van realisme moeten versterken. Het overkoepelende thema is gelijkheid, zowel tussen 'Anglo's' en Mexicanen, maar evenzeer tussen mannen en vrouwen. Naarmate de film vordert begint de feministische ondertoon de staking te overschaduwen. De mannen doorlopen een aantal fases en zien het leven voor de eerste maal vanuit het standpunt van een vrouw, mede door een totale role reversal. Er zijn enkele mooie beelden te zien die in een flits doen terugdenken aan Zemlya. De verbondenheid van de arbeiders en de wrijvingen met de lokale politie weten bij momenten wat spanning op te wekken. Een echte betrokkenheid kon ik evenwel niet tot stand brengen.

De Amerikaanse regisseur Herbert J. Biberman werd als één van de Hollywood Ten, een groep van tien regisseurs en scenaristen, in 1947 veroordeeld tot een gevangenisstraf omdat hij weigerde te getuigen tijdens een hoorzitting van het congres naar communistische sympathieën onder filmmakers. Let wel: dat is ruim zeven jaar voor de McCarthy-hearings die veel meer aandacht hebben gekregen.

Onmiddellijk na zijn vrijlating begon Biberman aan het maken van ‘Salt Of The Earth’, die precies tijdens de hoogtijdagen van het McCarthy-ism werd uitgebracht. Dat uitbrengen gebeurde uiteraard mondjesmaat want de pamflettistische film over een staking bij een zinkmijn in New Mexico verraadde sterke communistische en feministische sympathieën. Toch is de film meer dan een politiek statement. Het is een meeslepend en levensecht gefilmd portret van het arbeidersbestaan in een arme Amerikaanse regio. Biberman liet het overgrote deel van de rollen spelen door lokale bewoners zonder acteerervaring en ‘Salt Of The Earth’ lijkt daarmee op Visconti’s ‘Le Terra Trema’