The Polka King (2017)

Aangekocht door Netflix

Release later dit jaar, datum is nog niet bekend.

EDIT: release verplaatst naar 2018

Vanaf 12 januari op Netflix

Haha die Jack Black, wat een held.

Aardige film over Polka-zanger die mensen zover weet te krijgen om in hem te investeren. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een oplichterij waarin het hoofdpersonage iets te veel in zichzelf geloofd. De film blijft wat oppervlakkig over de investeringspraktijken, maar kijkt wel gemakkelijk weg vanwege de kleurrijke personages. De titelrol is Jack Black op het lijf geschreven en hij stelt dan ook niet teleur. Maar ook Jacki Weaver als zijn schoonmoeder mag niet onvermeld blijven. Met gemak 3.0 sterren.

Had iets leuker gemogen.

Black en Schwartzman mogen zich uitleven en doen dat ook naar behoren. Nu is dat ook niet zo héél moeilijk gezien het figuur waarop deze film gebaseerd is (binnenkort ook maar eens de docu kijken trouwens), tijdens de end credits wordt duidelijk dat de realiteit soms nog slechter is dan de parodie.

Maar zoals zovele van dit soort comedies loopt het wat spaak in het laatste half uur. Het verhaal van Lewan is natuurlijk niet echt positief, maar toch is er teveel downfall en drama, wat binnen deze dik aangezette comedy voor geen meter werkt. Er zal wel een publiek voor zijn, maar ik vind het zelden passend. Gelukkig dat het vanaf de gevangenis weer iets luchtiger wordt, hoe vreemd dat ook mag klinken.

Verder vooral leuke rolletjes onder de oudere acteurs, die duidelijk veel plezier in hun rol hadden. Hoe zo iemand uiteindelijk in zo'n situatie kan geraken blijft een beetje in het midden en het zou me niet verbazen dat Lewan's figuur ook wat positiever voorgesteld wordt (of zeker toch erg makkelijk het voordeel van de twijfel krijgt), maar dat hoort een beetje bij dit type film.

Er zitten zeker leuke momenten, af en toe ook best geinig, maar het mindere laatste half uur weegt op de film en haalt de lol er een beetje uit.

2.5*

Niet verwacht, maar ik vond hem best leuk. Geen platte, beledigende op de man/vrouw gespeelde grappen hier. Nochtans ook geen echte dijenkletser, maar een vrij subtiel verslag van een waargebeurd verhaal over een goedzakkerige oplichter die blijkbaar de draak kon steken met de niet al te slimme mensen om hem heen. De personages zijn zichtbaar wat aangedikt, waardoor het neigt na typetjes neerzetten, maar gelukkig worden dit nergens karikaturen. Normaal gesproken ben ik niet dol op films waarin Black de hoofdrol heeft, maar ditmaal lijkt zijn altijd wat overdreven spel goed bij het profiel van Jan Lewan te passen. Ook om Weaver, als de grof gebekte oma in de familie, kon ik best lachen, en zelfs Schwartzman heeft me voor één keer niet geïrriteerd. Geslaagd.

Jack Black die polka zingt? Deze film had al gewonnen voordat ik hem opzette. Dit waargebeurde verhaal wordt op een super luchtige manier verteld, bijna elk personage is komisch. Maakt niet uit, als ik serieus wil doen kijk ik de documentaire wel.

Naast een leuk spelende Jack moet ik de 2 belangrijkste vrouwelijke actrices (vrouwlief en schoonmoeders) ook effe benoemen, want beide personages zijn op papier verschrikkelijk en potentiële irritaties, maar de dames tekenen gelukkig binnen de lijntjes.

Minder grappig dan verwacht.

Had best wat hoge verwachtingen van deze prent, ondanks de vrij lage score hier. Om de een of andere reden vallen ridicule komedies met lage gemiddeldes bij mij wel goed. Dat, samen met Jack Black die polka gaat zingen, roept wel wat verwachtingen op.

Het valt niet eens heel erg tegen, maar ik had verwacht dat de humor wat gedurfder zou zijn. Jack Black draagt de film en dat doet hij ook uitstekend. Ook de rest van de cast speelt zichtbaar met plezier.

Het moet natuurlijk waarheidsgetrouw blijven, maar ik vond het laatste deel niet rijmen met de rest van de film. Iets te overdramatisch.

3*

“When I was little boy in Poland, all the times, I dreaming of America. So I come, I work hard, and I climb to the highest stars.”

Leuk. De grootste kracht van The Polka King is dat het zichzelf niet te serieus neemt en de kijker vooral wil vermaken. Zelfs als het op het laatst wat dramatischer en serieuzer wordt is de lach nooit ver weg. Een keuze die uitstekend uitpakt, en met Jack Black heb je natuurlijk ook de perfecte acteur gecast. Bijgestaan door de altijd sterke Jenny Slate en Jacki Weaver, die beide enkele sterke en komische momenten hebben.

Best fijn filmpje met Jack Black als de polka-koning van Pennsylvania, die zijn bekendheid wat wil vergroten en z'n fans in hem laat investeren tegen zeer aantrekkelijke rendementen. Beetje humor, beetje drama, lekkere hoem-pa-pa-muziek en het is allemaal nog waar gebeurd ook.

Erg genoten van Jack Black en zijn karikatuur van de polka-oplichter Jan Lewan. Verder veel luchtig vermaak, terwijl het verhaal van de echte Jan Lewan niet om te lachen is. Voor de echte Jan Lewan en zijn ponzifraude kijk je naar de docu The Man Who Would Be Polka King.

Aardige film, had hem wel grappiger verwacht. Het verhaal is luchtig en Jan een sympathieke vent, weet niet of hij dat in het echt ook was .

Redelijk.

Vermakelijke komedie, waarin Jack Black zich uitleeft als Polka-zanger. Fouter dan een Poolse volkszanger kan het toch echt niet worden? De beelden van de echte Polka King aan het einde van de film zijn wellicht nog het meest komische van heel de film. De realiteit is gewoon nog maffer dan de film zelf. Dat mensen effectief investeerden in deze vent, hoe kom je erop? Het is amper te vatten. Toffe film. Niks hoogstaand, maar wel zeer degelijk.

3

De Poolse entertainer Jan Lewan [Jack Black] gebruikt een Ponzi-schema om investeerders, veelal hebberige/naïeve oudjes, over te halen te investeren in zijn winkelimperium. Het geld gebruik hij om zijn reizende polkashow te investeren. Na een halfbakken waarschuwing van een inspecteur [J.B. Smoove] ziet hij zijn kans schoon om zijn fraude uit te breiden. De echter Jan Lewan is te zien tijdens de aftiteling van deze biografische komedie waarin Black zijn best doet om sympathie op te weken voor Lewan. Forbers en coscenarist Wallace Wolodarsky verzuimen echter een “nobel” motief aan te dragen. Meer een serie losjes met elkaar verbonden, hier en daar amusante sketches, dan een goedlopende of interessant verhaal dus.