David Bowie: The Last Five Years (2017)

Verslag over de laatste jaren van Bowie waarbij ondermeer zijn twee laatste albums The Next Day en Blackstar en de musical Lazarus aan bod komen. Daarnaast flashbacks.

Bowie; een van de iconen van de popmuziek. De docu geeft een mooi beeld met voldoende diepgang, interviews et cetera. Ik vond zijn laatste albums zeker de moeite waard, maar niet zijn beste. Ben benieuwd of er nog wat "op de plank" ligt.

Platte documentaire. Er wordt veel tijd gespendeerd aan analyses van de singles en video's van de laatste twee albums; echter zit alles wat er gezegd wordt al meer dan duidelijk in het materiaal zelf waardoor het als een soort basisschoollesje 'begrijpend lezen' aanvoelde. Ik merkte bovendien op dat ik de muziek er plat van ging vinden (en dat is opmerkelijk daar ik het twee van zijn beste albums vind). Daarnaast hoopte ik meer over zijn persoonlijke worsteling te weten te komen en dat bleef achterwege. Ik kan me ook indenken dat Bowie hier zelf niet blij mee zou zijn; platte analyses, stating the obvious en dat allemaal ten kostte van zijn zorgvuldig opgebouwde mystiek.

Goede documentaire over de laatste 5 levensjaren van David Bowie.

Maar ook vele beelden uit zijn ganse carrière, die toch zo'n 50 jaar besloeg.

Wat me vooral opviel was dat Bowie nog zo'n energie kon opbrengen voor het maken van zijn laatste plaat en de musical 'Lazarus' terwijl hij al doodziek was.

Ikzelf ben altijd fan geweest van zijn muziek, en ook van zijn laatste plaat, een waar genie was hij !!!

Mooie documentaire dus, die je als fan gezien moet hebben.

Eens met Tarkus. De documentaire laat bovendien heel voorzichtig doorschemeren dat Bowie in wezen een tamelijk verlegen en in de kern zelfs zeer bescheiden mens was.

Zijn meesterwerk Heroes, zoals opgevoerd in het toneelstuk Lazarus, sneed dwars door mijn ziel. Hopelijk blijft zijn Major Tom voor eeuwig boven onze planeet zweven.

Trouwens, The Man Who Fell to Earth (1976) moet je gezien hebben om zijn bestaan als artiest/kunstenaar ook maar enigszins te kunnen doorgronden.

... tot zover, mijn mening ...

Bedankt voor de tip.

Zal eens uitkijken naar de film, heb ik nog niet gezien

Wat me in deze documentaire ook verraste, was Michael C. Hall die ik eigenlijk vooral kende als 'Dexter', wist niet dat hij ook musicals deed.

En inderdaad, hoewel Bowie aanvankelijk niet wou dat Heroes in de musical kwam, heeft deze versie me ook wel kippenvel bezorgd, net als al de beelden van Bowie zelf in zijn laatste maanden, waar je toch merkt dat hij leidt onder zijn ziekte, ondanks de energie die hij in zijn laatste projecten steekt.

Meesterlijk. Goeie docu over een genie's laatste 5 jaar. kHeb genoten en een traantje weggepinkt.

Vandaag twittert Brian Eno deze foto's over David Bowie:

Veel van de beelden komen me bekend voor, met name die in de oefenruimte met Zachary Alford, Gail Ann Dorsey en de twee gitaristen, alsmede de fragmenten met Maria Schneider en de band van Donny McCaslin, net zoals ook nu weer Tony Visconti en Earl Slick en Carlos Alomar aan het woord komen – vermoedelijk heb ik die beelden en die mensen in eerdere documentaires over Bowie van deze regisseur gezien, want Whately heeft inmiddels een aardige visuele bibliotheek over Bowie gecreëerd. Maakt verder niet uit, want het verhaal is boeiend genoeg en de muziek op de twee albums waar het hier over gaat blijft sterk. Ook na de zorgvuldig geregisseerde geheimhouding rondom zijn aftakeling en dood blijft Bowie ongrijpbaar, maar zijn muziek staat fier overeind, en deze docu werpt op boeiende wijze licht op het scheppingsproces daarvan, althans voor zover Bowie zelf de details daarvan met zijn medewerkers heeft gedeeld – ergens helemáál zeker van zijn kun je bij Bowie nooit.