Sage Femme (2017)

Vanaf 22 juni in de bioscoop (Lumière)

Gezien de niet geringe talenten van beide hoofdrolspeelsters is dit een wat teleurstellende film die een beetje voortkabbelt in een wat oppervlakkig verhaal zonder werkelijk dramatische momenten. Regisseur Provost lijkt zich gedurende het hele opnameproces te hebben afgevraagd of hij nu een melodrama of een komedie wilde maken. Het voorspelbare resultaat is dat de film op geen van beide fronten echt slaagt. Froth en Deneuva redden de film, maar hier had zoveel meer in gezeten.

Leuke dramafilm met 2 Catherine's in de hoofdrol, het verhaal gaat over een moeder die haar band wil oppakken met haar dochter.

Het begin van de film sprak aan. Catherine Frot in de rol van de kranige vroedvrouw, wat in zich zelf gekeerd, maar bezorgd om haar werk, haar patiënten, haar zoon... Uit de hele aanvang van de film straalt echtheid en natuurlijkheid en dat kon best bekoren, wat we helaas niet zo direct terugvinden in wat volgt. Een wat opgefokt verhaal, niet altijd evident en bij momenten vraagt ge je af welke thema dominant is. Jammer want Catherine Frot en Catherine Deneuve vallen uit zichzelf zeker niet uit de toon. De gevoelige snaar in het slot krikt de film ondanks alles toch wel wat op. Zo slecht was het nu natuurlijk ook niet en zeker goed bedoeld, maar Provost, aan wie we toch het knappe "Séraphine" danken, heeft lichtjes ontgoocheld.

Claire (Catherine Frot) als hardwerkende vroedvrouw ontmoet haar tegenpool in de flamboyante Beatrice, een voormalige maitresse van haar vader. Beatrice leeft er onverantwoordelijk op los, niets lijkt haar te deren, al kan haar gezondheid het niet meer bijbenen.

Voor Claire is het bijna vanzelfsprekend om Beatrice te helpen, al drijft deze vrouw haar soms bijna tot wanhoop.

Deze film wordt gedragen door de twee vrouwlijke hoofdrolspelers.

Wat mij betreft een fijne Franse filmhuisfilm. Een mooi verhaal, het keek prettig weg en ik vind het acteerwerk goed. Ik bleef geboeid. Ik heb lang getwijfeld of ik deze wou zien en daardoor heb ik 'm steeds niet geleend van de bibliotheek. Nu heb ik 'm eindelijk meegepikt, en ik vind 'm veel beter dan ik had verwacht. 4*

Was aangenaam om naar te kijken. Hier en daar wat cliché-matige tegenstellingen, maar goed.

Ontzettend jammer dat Deneuve zich heeft laten botoxen in haar gezicht, want de hele film door zie je haar strakgetrokken wangen als ze praat. Het heeft haar mimiek grandioos verpest, zie ik.

En ik herinner me nog haar eerste films in de vorige eeuw en haar natuurlijke gezicht, dan is haar geknutselde gezicht nú geen aanbeveling.

Catherine Frot speelt heel overtuigend haar rollen als vroedvrouw, moeder enz.

Degelijke film, maar ben niet onder de indruk. Ben het zowat eens met Movsin. Een sterk eerste deel van de film met Claire als hardwerkende en onbaatzuchtige vroedvrouw. Opeens uit het niets komt Béatrice, de vroegere maîtresse van haar vader op de proppen. Na wat gekissebis besluit Claire haar emoties opzij te zetten en Béatrice een plaats te geven in haar leven. De hersentumor speelt daar natuurlijk een belangrijke rol in. Het was me overigens niet duidelijk of Claire nu de dochter was van Béatrice of niet. Ze zegt dat wel op een bepaald moment in het ziekenhuis , maar de reactie van Claire leek me eerder één van verbazing ...

Film valt nadien wat in en vond ik minder en minder boeiend. Het einde flakkerde weer wat op, maar het waren vooral de twee Christine’s die de film naar een hoger niveau brachten en me aanzetten de film verder met een redelijk gevoel af te kijken.

Deze was onlangs op tv en me er ook eens aan gewaagd. Met goeie moed aan begonnen, maar het verhaal kon me toch maar matig boeien, 'k had er meer van verwacht. Misschien was het beter als hij wat korter was geweest.

De cast deed het nochtans prima.

We hebben hem uitgekeken, maar hoeven deze niet meer terug te zien.

iedereen doet zo hard zijn best om hier iets gezelligs van te maken, dat het eigenlijk maar een mager beestje is dat nergens wil ontroeren, naar de keel wil grijpen of wat dan ook… en leuk is het ook al niet. Oh, die fake jolige scène in de vrachtwagen was werkelijk om te… tenenkrullend.

Soms een héél klein momentje met Deneuve die eigenlijk wel grappig zichzelf becommentarieert als vergane glorie. Daarom is het ook een beetje treurig dat in een film die toch een bepaald soort realisme met 'echte mensen' wil opvoeren, Mme Deneuve toch met 'subtiele' schmink en volle haardos uit een hersenoperatie ontwaakt. Heb dan het lef om daar met een kapot gelabeurde kop te gaan liggen, als je dan toch zo'n grote actrice bent. Frot van haar kant (en nu ben ik heel fout, toegegeven) staat me gewoon niet zo aan met dat pafferige gezicht.

Jammer, bij momenten zag je wel potentieel om er echt een aparte film van te maken… nee, ik heb al leukere Fransige films gezien.

Voor wie hem wil zien: zaterdag 21 augustus om 22u00 op CANVAS

Heel mooie film met twee grote actrices, Deneuve en Frot. Ze zijn aan mekaar gewaagd, mekaars tegenpolen, en dat zie je op het scherm. Kijkt heerlijk weg, zonder echt sentimenteel te worden. De openingsscenes met de geboortes zijn zeer aandoenlijk, dat wel.

Leek me wel leuk om 1x te zien.