Dans, Grozny Dans (2003)

Dans, Grozny Dans heeft op het Chicago International Doc Film Festival (21 tot 30 maart) de Chicago Doc Grand Prix gewonnen voor 'beste documentaire'.

Ik kon gisteren na het zien van de film niet meteen reageren. Ik was er te stil van.

Wat een mooie, ontroerende en poetische film is dit. De camera volgt de jeugdige groep op de huid, waarbij alleszeggende blikken getoond worden.

Als de kinderen niet in de dansgroep zouden zitten, zouden ze in vuilnisbakken graaien...

Door de interviews worden de pijnlijke gevolgen van de oorlog zichtbaar.

De dansuitvoeringen zijn van grote schoonheid. Een groter contrast met de oorlog is niet denkbaar. Ik heb zelden zo een mooie dansvoorstelling gezien. De dansers zijn perfect op elkaar afgestemd en de controle over het eigen lichaam is indrukwekkend.

In juni komt de groep weer naar Nederland voor voorstellingen. Ik hoop dan een voorstelling te kunnen zien.

De documentaire film Dans, Grozny Dans van Jos de Putter (een productie van Zeppers Film) heeft opnieuw twee prijzen gewonnen op internationale festivals. In Kopenhagen werd de film tijdens het documentaire festival (7 nov – 16 nov 2003) bekroond met de CPH: dox award als beste film van het festival. In oktober won de documentaire de prijs voor de beste film van het festival Cinemambiente (17 okt – 24 okt 2003) in Turijn.

Eerder dit jaar won de film al prijzen in Chicago, St Petersburg en Nyon.

De film wordt as donderdag door de IKON uitgezonden om 23.10 uur op Ned. 1, in de “Donderdag Documentaire”.

bron: MVSP

Boeiende docu, maar imho veel te kort om een beetje een beeld te krijgen van de gebeurtenissen rond de dansgroep. Er had van mij veel uitgebreider vertelde mogen worden over beide verhaallijnen; diegene in Tsjetenië en die van de rondreizende dansgroep. Jammer, want wat ik zag leek me erg boeiend, maar door dit weinige materiaal voldeed hij dus jammer genoeg niet aan mijn (wellicht te hoge?) eisen... 2,5*

Ik zie nu trouwens dat de film wel 75 minuten duurt. Het leek mij allemaal zo snel voorbij gaan…

Lijkt me een compliment voor deze film. Hij duurt nou eenmaal 75 minuten. Dat je nog meer had willen weten is alleen maar mooi.

Ik snap niet dat je dat de film zo streng aanrekent en de docu zelfs een onvoldoende geeft.

Ik kreeg door deze docu niet echt het gevoel dat al deze mensen écht zware dingen te verduren hadden (wat natuurlijk wel hetgeval was). Je zag alleen in het begin een stukje van één van de leiders van de dansgroep die in z'n huis afwachtte, omdat er eventuele razzia's aan de gang zouden zijn. Verder ging de film eigenlijk alleen maar over de dingen die met de dansgroep gebeurde. Ik weet natuurlijk ook wel dat het daarom ging, maar er had van mij wel iets meer over het verhaal in Tsetsjenië uitgeweid mogen worden. Wellicht is dit heel persoonlijk, aangezien jij het een erg mooie docu vond. Mij deed het gewoon erg weinig tot helemaal niets en dan is een docu of film niet geslaagd in mijn ogen. Vooral een docu met zo'n onderwerp hoort je diep in je hart te raken en die moet dagen later nog in je hoofd rondspoken. Wellicht is dit dan ook weer een uiterste, maar als een filmmaker mij zo ver krijgt dan is het zeker een geslaagde film of docu.

Ja dat is heel persoonlijk.