The Little Drummer Girl (1984)

Onboeiende en houterige verfilming van een John Le Carré boek. Een vrouw met acteertalent wordt door de Mossad gerecruteerd om een Palestijnse terrorist te strikken. Ik vond dit ook een moeilijk te volgen film. De rolinvulling viel tegen en spannend werd het ook al niet. Klaus Kinski altijd wel goed, ditmaal als een operatieleider van de Mossad, maar Keaton zorgde voor iets teveel overacting. Het einde was het beste aan de film. In een film als Tinker Tailor Soldier Spy en The Spy who Came in From the Cold (dringend herzien!) zie je hoe een verfilming van Le Carré wel hoort te zijn.

Diane Keaton zet één van haar beste rollen neer in deze verfilming van een boek van John Le Carré. Zij speelt een actrice met pro-Palestijnse sympathieën die door Mossad, onder leiding van Martin Kurtz [Klaus Kisnki], wordt overgehaald haar acteerkwaliteiten te gebruiken om een Palestijnse terrorist te ontmaskeren door zich voor te doen als de vriendin van diens omgekomen broer.

Uiteraard is het verhaal een stuk complexer dan dit, maar Loring Mandel bewerkte het boek tot een behapbaar scenario dat Le Carré-puristen wellicht niet aan zal staan, maar wel ruimte geeft om de personages en hun onderlinge relaties verder uit te werken. Een spannende thriller waarin Keaton toont meer in huis te hebben dat het muizige, neurotische typetje dat ze ook anno 2018 blijft herhalen.

Na de serie te hebben gezien nu ook het origineel bekeken. En ik moet zeggen, deze vond ik nog een half sterretje beter. De structuur van het verhaal is helderder, misschien minder gelaagd dan in de serie, maar makkelijker te volgen. Ik vond deze film iets geloofwaardiger, met name over de gebeurtenissen in het trainingskamp (die is in de serie wel erg over de top). Ook het slot vindt ik in deze film beter.

Voor het eerst Klaus Kinski gezien in een rol waarin hij geen pathologisch geval speelt en Diane Keaton is nu eens niet het neurotische Amerikaanse meisje. Vond ze beiden overtuigend. Zeer knap ook hoe hier de spanning wordt opgebouwd rond de overdracht van de auto op dat plein. In niets is te zien dat deze film 34 jaar oud is. Is natuurlijk ook een van de beste verhalen van John Le Carré.

Where would you have us go Charlie? Maybe you would prefer us to take a piece of Central Africa or Uruguay? Not Egypt, thank you, we tried that once and it was not a success. Or back to the ghettos?

Dat is wel zo'n beetje het enige moment in de film dat ik even het idee had dat ik ergens naar keek. Maar verder is het zoals Filmkriebel zo fraai uitdrukt toch vooral onboeiend en houterig, en ik vond Kinski dan grotendeels ook nog teleur stellen - en van Keaton was ik zeker al niet onder de indruk.

Ik kan het als regel maar slecht worden met de verfilmingen van John le Carre, en dit geval is daarop dus geen uitzondering. De productie voelt ook buiten het onderwerp wel wat erg gedateerd aan - niet alleen de vertolkingen zijn houterig, maar ook de beelden voelen zo.

Snel vergeten. En die serie sla ik ook maar over.