Half Magic (2018)

Ugh.

Slechte sex comedy met mannen, maar dan met vrouwen. En nogal expliciet over vrouwen, want het gaat ook echt over girl power, feminisme en hoe vrouwen weggezet worden door mannen. Komt daarbij dat Heather Graham zo'n beetje zichzelf lijkt te spelen in deze film (een schrijfster wiens ideeën genegeerd worden).

Het is allicht allemaal goed bedoeld, maar het enige verschil met de mannelijke versies van dit soort films is dat grappen nu eindigen met "lick it" in plaats van "suck it". Als dat een film meteen 10 keer zo grappig maakt, vooral kijken, maar de humor is wat mij betreft van bedenkelijk niveau.

Chris D'Elia is dan (jammer genoeg voor een film over vrouwen) nog één van de leukere figuren, als bot cliché van een hersenloze vent. Kinsey en Beatriz hebben vooral veel moeite om zich los te wrikken van het TV-persoonlijkheden, Graham zelf is naast een zeer matig schrijver en zeer beperkt regisseur ook gewoon een erg povere actrice.

Rest ... weinig eigenlijk. Een zekere opgewektheid en fleurigheid misschien, al moet gezegd dat de film ook daar maar matig op kan teren. Het leek allemaal een stuk langer te duren dan 93 minuten, niet best voor een simpele comedy.

1.0*

Treurig.

Nu zijn romantische comedys in hun algemeenheid vaker niet dan wel plezierig om naar te kijken.

Het stramien dat zo'n genrefilm volgt is immers nooit verrassend. Het zijn films die in de verhaallijn altijd een sympathiek persoon volgen die het altijd goed bedoelt maar nooit wordt begrepen en tegen alle rede in te maken krijgen met veel humoristisch ongemak, waarna het tij keert en alles weer goed komt.

In zo'n film worden de ingrediënten die voor de goede afloop moeten zorgens al ruim van te voren aangekondigd, is alle verrassing grondig uitgebannen en is de meebeleving met het hoofdpersonage gemakkelijk en een must. Geen verrassend scenario.

Dat een romcom daarom vaak de kwalificatie matig meekrijgt is niet verwonderlijk. Het acteerwerk wordt vaak gekraakt, de onwerkelijkheid van het verhaal, de anti-humor, de voorspelbare goedkom-eindjes, de platheid van de personages enzovoort.

Soms echter, is er een elementje dat de moeite van het bekijken wel waard is. Een elementje dat een romcom beter maakt dan een willekeurige collega-romcom. Geslaagde humor kan zo'n element zijn. Een gekke variant in een verhaallijn kan zoiets zijn. Of misschien is er sprake van een oprecht gevoel in de vertelling. Iets kan maken dat de waardering voor zo'n film hoger uitvalt dan vooraf gedacht. Dat kan echt gebeuren en die uitzonderlijke afwijking zorgt dan voor een prettige kijkervaring.

Soms gebeurt dat ook niet. Er zijn vertegenwoordigers in het veld waarvan helemaal niets deugt.

In deze film is dat absoluut het geval. Daarom is dit een hele treurige romantische comedy.

Voor de goede orde. Ik kijk af en toe graag een romcom. En soms bekijk ik zelfs een matige met plezier. Dat blijkt absoluut niet uit dit aanmatigende stukje tekst, maar is wel eerlijk om te vermelden. Ben soms ook gewoon een smakeloos mens.