Verliefd op Cuba (2019)

Daar gaan we weer. Wat mij zo verafschuwt aan deze films zijn de idiote dialogen, de uitsloverige manier van acteren, maar vooral de 'humor': een vrouw die net een nose-job heeft ondergaan en moet niesen, een vrouw die per ongeluk het weggezogen vet van een andere vrouw opdrinkt, iets met een parel en een bebloede lul..

De seksscènes zijn ook zo verschrikkelijk. Onhandige seks kan best iets leuks opleveren maar hier wordt het zo Peppi & Kokki gebracht dat het gewoon op de zenuwen werkt: een man die zijn bloes probeert uit te trekken, wat natuurlijk niet lukt, en zich als een orang-oetan op z'n borst trommelt voordat hij haar bespringt. De acteurs gaan altijd zo lelijk gekleed, ik krijg daar doorgaans een heel goedkoop Bristol/Wehkamp gevoel bij. Ook heel vervelend is dat telkens wanneer de camera beweegt het beeld zo'n fisheye-effect krijgt, alsof je in een kerstbal kijkt.

Que Si, Que No... Vooral heel veel No.

Ik vond het wel een geinige film. Niet te veel nadenken, gewoon vermaak.

Leuk ook die Spaanstalige muziek en een indruk van Cuba.

Wat een vreselijke slechte film. Echt afschuwelijk. Wat een scenario, wat een humor, wat een dom gedoe. Echt gewoon totaal niet grappig. Ik werd er heel chagrijnig en kriebelig van. Beschamend voor die acteurs, als ze deze film terug moeten kijken. Wat een afknapper. Zonde van mijn tijd. Nooit meer kijken, dit prul.

Echt de slechtste film van Nijenhuis. De aftiteling was nog het beste stuk. Verder ga ik er geen woorden aan vuil maken.

Op zich ben ik best een liefhebber van de Nederlandse film, maar deze sla ik toch maar over als ik zie waar het over gaat en wat er hier over geschreven wordt.

Als ik de naam Susan V al zie staan skip ik gelijk door als jullie het niet erg vinden. Ik geef de film geen sterren want ik ga er niet naar kijken maar mijn vermoeden is dat ik toch zeker een 0,5 had gegeven.

WoW!! Wat een gave kleuren!!!

En... daar blijft het dan ook bij. Snel vergeten wat mij betreft.

Ik ben te oud voor dit soort rommel, maar kan mij helemaal voorstellen wat een banale film dit is,oubolligheid, flauwe grappen, .."'suggestieve seks". Een verhaal om te huilen.

Ik stel mij de premiere voor met alle acteurs...Dan zak je toch door de grond??

"'kan ik er uit geknipt worden??".

En alleen de hoes al...jaren zestig.

De tijd die mensen nemen om te schrijven dat ze een film niet gaan kijken... Het zit diep.

De tijd die mensen nemen om te reageren op mensen die een film niet gaan kijken...het zit nog dieper

Klopt absoluut.

Heel matig. Vlot gemaakt filmpje, maar enorm leeg en het wordt ook nooit leuk. De personages niet, de situaties niet en de film ook niet. Het lukt Nijenhuis gewoon om geen sfeer te creëren op Cuba, wat knap op zich is. Susan Visser is enorm irritant, maar ook die ex van haar in zo'n karikaturale rol is niet echt te pruimen. Hoes is nog te doen, maar geen moment is haar relatie met die jongen geloofwaardig. En zo blijft er weinig over. 1,0*.

Reklamefilm over Cuba bedoeld voor emotioneel uitgebluste en financieel afhankelijke vrouwen.

Met afstand de slechtste film van Nijenhuis. Ik kon er maar niet in komen. Zag geen chemie tussen de personages en het verhaal was totaal onsamenhangend. Teleurstellend.

Als je niet te veel van deze film verwacht,is die best wel aardig.

Natuurlijk is het verhaaltje flauw en speelt hoofdrolspeelster Susan Visser zo nu en dan tenenkrommend slecht,maar deze film heeft ook een aantal pluspunten. ;

Jan Kooijman bijvoorbeeld ,die er geweldig uitziet en ook heel aardig acteert; je zou verwachten dat de Hollywoodproducenten voor zijn deur staan,hij heeft echt star-quality.

Verder vond ik Tjebbo Gerritsma ook goed als Alex.

Ondanks het feit dat de film geen hoogstandje is,kijkt die toch lekker weg.

Idiote slapstick en racistische stereotypes in een formulematig, voorspelbaar, maar glad gemaakte romcom uit de pulpfabriek van Johan Nijenhuis. Loes [Susan visser] is teleurgesteld dat haar dochter Maartje [Abbey Hoes] haar studie medicijnen opgeeft om te trouwen met Carlos [Rolf Sanchez], een Cubaanse dokter en salsazanger. Ze reist met haar zoon Hein [Niek Roozen] af naar Cuba waar ze hoopt Maartje op andere gedachten te brengen. Ex-man Alex [Tjebbo Gerritsma] is er ook met zijn vriendin Machteld [Maaike Martens]. Martens komt er nog genadig van af, maar ook zij zou zich moeten schamen voor deze aanstootgevende nonsens.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Nederlandse films

Ondanks dat ik de afgelopen jaren meerdere leuke Nederlandse films heb gezien, blijf ik toch huiverig. Dus aan de ene kant was ik wel benieuwd naar Verliefd op Cuba – mede dankzij mijn vroegere liefde voor Dirty Dancing 2 – en aan de andere kant ging ik er niet van uit dat het een hele sterke film zou worden. Op een gezellig vrijdagavond, bezocht ik samen met een collega Pathé Groningen om te zien wat we ervan vonden.

Cuba

Gek genoeg had ik het idee dat ze de film niet opgenomen hadden in Cuba. Maar ik bleek het mis te hebben. Ze blijken namelijk het grootste deel gewoon opgenomen te hebben op Cuba, en een paar door het regime afgekeurde scènes hebben ze opgenomen op Ibiza. Ikzelf ben nog nooit op Cuba geweest, ik had dan ook geen goed referentiepunt, haha. Maar volgens mij hebben ze enkele Cubaanse gewoontes en gebruiken wel goed opgenomen. Zoals het ruilen van spullen in plaats van verkopen voor geld.

What did they do?!

Wauw, Jan, wat hebben ze met je gedaan. Normaal gesproken vind ik je een knappe vent, maar in Verliefd op Cuba… Je bent bijna onherkenbaar! Voor een romantische komedie als deze had ik het logischer gevonden dat ze jou juist niet zo onaantrekkelijk hadden gemaakt. Luizenmoederfans zullen vooral ook kunnen lachen om Maaike Martens, die de vriendin van Loes’ ex-man Alex speelt. Ik had helemaal niet door dat zij ook in Verliefd op Cuba zou spelen.

Typisch Nederlandse film

De acteerprestaties van de cast zijn regelmatig wat over-de-top en dat is denk ik ook zo bedoeld. Maar ik heb in elk geval zeer regelmatig moeten lachen om de acteurs en de scènes. Er waren ook vrij weinig dingen in de film waar ik mij aan ergerde – zoals ik wel heb bij diverse andere Nederlandse films. De film is misschien vrij standaard en bevat weinig diepgang, maar bevat genoeg leuke humor. Alles bij elkaar vind ik Verliefd op Cuba best een leuke film die zeker goed op je lachspieren werkt. Fans van Zwaar Verliefd! zien Barbara Sloesen trouwens ook nog op een hilarische andere manier in een bijrol in Verliefd op Cuba.

Was het nodig?

Toch zijn er ook weer enkele dingen die ik niet nodig vond in deze film. Twee scènes die voor mij echt niks toevoegden en ik misschien zelfs wel een beetje onprettig vond: de scène met een bepaald gevecht, en de scène die betrekking heeft op een parel in je snikkel. Al vond ik de scène waarin het broertje van Maartje rum proeft, ook niet nodig. Goed, je snapt het wel een beetje. En als je wilt weten wat de scènes precies inhouden, maar de film niet in de bioscoop wilt zien? De dvd verschijnt in juni en ik verwacht dat de film mettertijd ook wel op Netflix of Videoland zal verschijnen. Tot slot denk ik dat ze ook wat teveel diversiteit in deze film hebben proberen te proppen, wat niet altijd goed uit de verf komt of een beetje doelloos aanvoelt in deze film.

Conclusie

Hoewel ik hierboven toch ook wel enkele dingetjes aankaart die ik minder sterk vond, hebben mijn collega en ik zeker wel genoten van Verliefd op Cuba. De film was vooral enorm grappig, dus je lachspieren worden echt aan het werk gezet. De acteerprestaties zijn in mijn optiek gemiddeld, waarbij de één (Susan Visser) wat beter speelt dan de ander (Rolf Sanchez). Verwacht er niet teveel van en het komt wel goed. Maar als je niet een gezellige meidenavond hebt georganiseerd en de film niet persé hoeft te zien: bewaar hem dan gewoon voor een regenachtige middag.