Gisaengchung (2019)

Eén van de meest beroerde films ooit gezien. Een overdreven verhaal en slecht geacteerd. Er zaten weinig verrassingen in of goede of grappige dialogen. Ik ben eraan begonnen vanwege de Oscars en hoge rating op IMDB maar ik kon er maar moeilijk doorkomen. Een hoge rating is niet altijd een garantie voor een goede film, zoveel is duidelijk.

Prachtig en indringend. Soms te slapstick maar wat een kijkgenot met mooi in beeld gebrachte (symbool) dramatiek en symboliek.

In een woord ‘geweldig’ wat een mooie film

Dan toch na jaren maar eens bekeken. Het verhaal zelf houdt de film in ieder geval boeiend genoeg om te blijven kijken. Alleen blijven de acteerprestaties net iets te luchtig om het serieus genoeg te laten lijken. Waarschijnlijk moest het ook zo worden neergezet, want het heeft zoals het genre al aangeeft ook deels een komisch tintje.

Al met al een prima film, maar krijgt van mij niet de hoge beoordeling die hij van het grote publiek wel krijgt. Maar zeker de moeite waard om een keer gezien te hebben.

Geen moment sterk of vernieuwend helaas, vooral raar en onsamenhangend op zijn koreaans.

Geen idee waar deze mega hoge waardering vandaan komt eerlijk gezegd. Jammer

Ja, was wel een mooie film. Al had ik toch ergens verwacht dat de film meer met geld ofzo ging te maken hebben. Dat de arme familie meer in de financiële problemen zou komen. Maar het was anders wel leuk om naar te kijken. Heb ook een paar keer gelachen. Alleen het laatste had ik toch niet zo verwacht.

Een film met veel sterke kanten maar een naar mijn mening te vergezocht plot om tot een echt hoge score te komen. De film begint sterk met die wonderlijke familiedynamiek van Ki-Teak en het infiltreren bij de familie Park. Je voelt natuurlijk aankomen dat dit niet eeuwig goed kan blijven gaan. Er zijn tal van wijzen waarop dit langzaam zou kunnen ontsporen. Daarom is het zo jammer dat er nog een vrij bizarre verhaallijn bij moet komen met de oude huishoudster en haar man in de geheime kelder om de film in een - wat mij betreft - ongewenste stroomversnelling te doen geraken. Als vervolgens de familie Park - verrassing, o, verrassing! - plots eerder thuiskomt van het kamperen, dreig ik af te haken. Het wordt bijna slapstick, wat de film tot dan toe totaal niet past. Heel vreemde keuze van de makers. Gênant clichématig dat meneer en mevrouw Park besluiten op de bank te gaan slapen met de familie van Ki-Teak schuilend onder de tafel, ik kreeg serieus American Pie-associaties. Toch ben ik blij dat ik niet echt afgehaakt ben. Het sterkste aan de film moest namelijk nog wel komen; Ki-Teak die meneer Park een mes in de ribben steekt. Heel knap hoe de haat van de vader voor meneer Park, of niet eens zozeer voor meneer Park zelf als wel voor de ongelijkheid, voor de vernedering van arm-zijn en stinken subtiel maar overduidelijk en geloofwaardig wordt neergezet. Song Kang-ho levert sowieso een geweldige acteerprestatie, al blijft dat moeilijk beoordelen bij acteurs die je zelf niet verstaat. Sterk begin en sterk einde dus (al had die epiloog dan weer achterwege mogen blijven), maar een flink dissonant middenstuk. Toch wel zeker voldoende.

Acteur Lee Sun-kyun (48) uit Oscarwinnende film ‘Parasite’ dood aangetroffen met zelfmoordbrief - hln.be

Best wel goed

Parasite had ik eigenlijk al een tijdje terug gezien maar ik had nooit mijn review ervan gemaakt. Dit is mijn eerste film van Bong maar ik ben van plan om de rest van zijn films te zien. Een van de meest interessante aspecten van Parasite is dat het begin voelt als een komedie maar al snel veranderd in een soort thriller. Ik moet toegeven dat dit goed was gedaan en het voelt niet echt geforceerd. De transitie is vlekkeloos en het laat zien dat dit gewoon een sterke screenplay heeft. De transitie is ook sterk vanwege Bong en hoe hij de scènes aanpakt maar soms gaat hij de fout in. Kom ik zo wel op terug. Acteerwerk is zeer sterk, de hele cast doet het goed en maakt de film meer overtuigend. Camerawerk krijgt ook pluspunten, sommige scènes hebben geweldige framing. Het is misschien niet altijd de meest subtiele framing maar goed. Parasite zijn problemen komt door Bong hemzelf. Wanneer ik zeg dat de film totaal niet subtiel is, dan ben ik niet aan het overdrijven. De boodschap wordt zo erg in je gezicht geramd dat het soms een beetje maf wordt. Scènes zoals de overstroming, het feest en bepaalde dialoog hoefde echt niet zo in je gezicht te zijn. Als laatste moet ik wel erbij zeggen dat de reden waarom de screenplay zo goed werkt, is omdat de rijke mensen heel dom zijn gemaakt. Dit was snel te merken en gaf mij het gevoel dat Bong zijn politieke mening liet zien. Ik ben best zeker dat rijke mensen niet zo dom zijn, en ik hoop dat ik dit soort nonsense niet terug te zien is in de rest van Bong zijn werk.

Parasite is een prima film, niet meer dan dat.

Drie keer niks, deze film: het verhaal is zwart-wit, rijk-arm, dus met overdreven contrasten in verhaal en uitbeeldingen en het ergste is: de taal. Ik vind alle Aziatische talen een kwelling voor mijn oren en dus ook de taal van Zuid-Korea hier. Vanavond half tien VRT-Canvas. Slap verhaal, veel te lange zit van 132 minuten...een kwelling!

De échte armzaligen zijn diegenen zonder moraal, zonder god noch gebod.

Geef mij maar Noors en ook dat is er vanavond: Ut og stjaele hester, naar het bekende boek van Per Petterson.

Hoewel het boek vele malen beter is, dan de film, zijn natuur en taal niet te versmaden: 00.20 uur NPO 2 komende nacht! Zeker vier sterren!

een zeker boeiende film maar krijgt aan het einde wat absurdistische trekken.

Nu toch een ster eraf. Niet meer zo goed als ik vroeger dacht.

De film begon vrij aardig, werd vervolgens steeds beter om uiteindelijk zwak te eindigen. Ik heb echt sterk het gevoel dat hier een veel sterkere film van te maken was geweest. Neemt niet weg dat het voor een keertje best vermakelijk is deze te zien.

Sluit mij hier volledig bij aan.

Na jaren lang gewacht te hebben heb ik de film uiteindelijk gezien met zeer hoge verwachtingen. Maar het wist mij echt nul te boeien. Ik heb echt met verbazing zitten kijken dat de film zo gewaardeerd word en prijzen heeft gewonnen etc....

1,5*

Als je van plan bent deze film te bekijken, stop dan nu met lezen en kijk hem meteen, want geloof me, je wilt deze film zien zonder ook maar iets te weten, zelfs geen synoniemen.

Naderhand kan je altijd nog dit lezen, om te zien of wij gewone stervelingen iets hebben begrepen van de filmkunst die in deze productie getoond wordt!

"Parasite", geregisseerd door Joon-ho Bong, die ook Attention Required! | Cloudflare en Attention Required! | Cloudflare regisseerde, is een duistere komedie-thriller die verschillende genres combineert.

Het is echt moeilijk om deze film te beschrijven. Ik zou het vergelijken met sommige films van Quentin Tarantino maar zelfs dan heeft deze film veel directe boodschappen aan het publiek en thema's die heel gemakkelijk te herkennen zijn. Daarnaast heeft Joon-ho Bong zijn niveau ook verhoogd wat betreft structuur en verhaalvertelling. Zozeer zelfs dat je bij de eerste keer kijken de verborgen details en metaforen in de film niet zult opmerken. De naam "parasiet" is er slechts één van. Aan het einde zul je je afvragen wie de echte parasieten zijn.

Zijn het de rijken, de armen, hun behoefte aan meer geld, bezit of beter leven en een beter huis? Het lijkt een film te zijn, die de keuzes van elke klasse op een indringende manier onderzoekt en tegelijkertijd een emotionele achtbaan voor het kijkend en onderzoekend publiek creëert.

Qua acteerwerk heb ik geen enkele valse noot gezien van de acteurs. De absolute blikvanger was natuurlijk de vader, briljant vertolkt door Kang-ho Song. Toch trekt het script de meeste aandacht, omdat het script de opmaat vormt die deze film zo geweldig maakt. Je merkt dat de regisseur aan alles heeft gedacht tijdens het schrijven. Er zit geen enkel zwak punt in! Elke personagekeuze is logisch, alles valt op zijn plek, zelfs als het bizar lijkt, maar tegelijkertijd ook volkomen realistisch, juist omdat de manier waarop we op dat punt zijn gekomen zo realistisch aanvoelt.

Deze film probeert zoveel te zeggen en als je erover nadenkt, zie je dat de regisseur daar glorieus in is geslaagd. De sociale structuur en de manier waarop we leven, ons begrip en onze psychologie ten opzichte van mensen die anders leven, onze prioriteiten en wat we waarderen. Joon-Ho Bong zorgt ervoor dat de kijker na elke scène nadenkt en zijn eigen oordeel vormt. Hij heeft een genre compleet op zijn kop gezet. Een film over sociale klassen is nog nooit eerder op deze manier gemaakt.

Toch zal deze film misschien niet in de smaak vallen bij mensen die alleen een film met een happy end willen. Zonder al te veel te verklappen, kan ik wel zeggen dat de eerste helft compleet anders is dan de tweede helft. Als je tegen geweld en schokkende scènes in een film kunt en iets anders en origineels wilt zien, dan raad ik deze film aan. Als je vindt dat films naast entertainment ook filmkunst zouden moeten zijn, zou ik deze productie ook willen zien. De internationale filmindustrie moet blijven investeren in visionaire regisseurs zoals Bong Zoon-Ho, want dan krijgen we af ​​en toe een meesterwerk zoals dit te zien.

Een ruime 8+, die ik afrond tot een 9!

PS. Iemand enig idee waarom Attention Required! | Cloudflare wordt getoond als ik een gekopieerde link naar een film vermeld? Ik snap niet waarom dit iets te maken kan hebben met de infrastructuur en/of beveiliging.

van deze film gehoord maar had hem nog niet gezien. De gelegenheid deed zich zich voor en zonder verdere voorkennis naar gekeken. nu ben ik geen kenner van (Zuid) Koreaanse films, sterker nog ik kan er verder niet 1 noemen, dus het in het begin is het even wennen aan de personages, de hele setting etc. Het duurt echter niet zo lang voordat je het verhaal ingetrokken wordt en de clou wordt dan snel duidelijk. Op een moment dat je denkt dat je alles gehad hebt wordt je nog even een verrassing voorgeschoteld. Zeker geen spijt gehad van deze film. Het is een sterke film op vele terreinen, eigenlijk klopt alles wel zo'n beetje, inclusief een aardige plotwending. Ik denk overigens niet dat de film een 2e of 3e kijkbeurt waard is maar daar zullen de meningen wel over verschillen.