Seven in Heaven (2018)

Een beetje vreemd, maar wel lekker. Mysterieuze Sciencefiction film ((horror is het naar mijn mening niet) met een grotendeels jonge cast die het naar behoren deden. Echt heel spannend of eng wordt het nooit en het blijft allemaal behoorlijk braaf maar het oogt erg sympathiek en verfrissend. De 94 minuten vliegen voorbij.

Kleine 3*

Helemaal mee eens !

Meer een SF-film dan horror, ondanks dat het nu en dan wel iets die kant uit neigt. Toch viel deze film ons enigszins tegen vanwege het beetje verwarde verhaal wat je toch zelf goed moet volgen, daarmee de clou vindend. Ook het einde had men anders mogen maken wat ons betreft.

Toch was hij boeiend genoeg om uit te kijken en met een tevreden gevoel naar bed toe te gaan.

Een 6+.

Best aardig en inderdaad de minuten vliegen om.

Hou er hier toch andere mening op na, ik vond hem juist boring int kwadraat, 0 spanning, mja daar staat of valt zo'n film toch mee? Heb hem echt met ontzettend veel moeite uitgekeken *geeuw*

Het is dat ik wel een zwak heb voor dit soort SF mindbenders, maar verder voelde dit aan als een soort brei aan ideetjes/invloeden die je al in talloze andere films eerder en beter uitgewerkt hebt zien worden. Het vermaakt allemaal wel en de potentie is daar, maar de film mist wat aan smoelwerk en blijft inderdaad te braaf. Had deze trouwens voornamelijk opgezet vanwege de cinematografie van Karim Hussain. Her en der herken je zijn stijl wel, maar uiteindelijk is het toch ook niet sterk genoeg om de film echt naar grotere hoogten tillen.

Leuk voor een keertje, maar dit kan een stuk beter allemaal. Ontbreekt een beetje aan een regisseur met genoeg visie om hier echt wat bijzonders van te maken. 2,5*.

Blumhouse

Dit is er eentje die ze niet heel groot hebben uitgerold en waarom is wel duidelijk. Deze film is perfect om te kijken hoe je niet een film moet regisseren en schrijven. Alle keuzes zijn verkeerd. Zo wil het scenario van teveel walletjes eten. Deels sci-fi, deels horror en deels college komedie. In de handen van een regisseur die zijn klassiekers kent als Robert Rodriguez kun je dan een film maken zoals The Faculty, Maar deze makers weten alle genre totaal te verprutsen. Waardoor een nogal lelijke tv-film over blijft.

Je hebt de gekste belichting bij het feest. Waarschijnlijk mochten ze in de avond niet filmen en heb je lelijkste day for night grading en soms ook gewoon niet waardoor je merkt dat het zonnetje heerlijk schijnt. Ook voelt alles erg 90s aan. Niet op de hipster manier dat het zich ook afspeelt in de 90s. Maar alsof deze film eigenlijk in 1995 is gemaakt en dat Blumhouse stiekem net doet alsof het een 2018 film is.

Wat rest is een film die boeiend is omdat het zulke vreemde keuzes maakt en dat je ergens voelt wat ze wilden doen maar dat de regisseur totaal geen idee heeft waar hij mee bezig was.

1.5*

Hadden ze meer uit kunnen halen, viel me wat tegen.