Nadat het programma van Fox-presentator Gretchen Carlson van primetime naar een daluur in de middag is verhuisd omdat ze niet in wilde gaan op de seksuele avances van haar baas Roger Ailes, besluit ze hem aan te klagen in de verwachting dat andere vrouwelijke collega's zich bij haar zullen aansluiten. Maar Ailes ziet er op toe dat zijn vrouwelijke presentatoren hem stuk voor stuk openlijk steunen. Alleen Fox-anchor Megyn Kelly heeft nog geen kant gekozen en komt daardoor meer en meer onder druk te staan. Ondertussen probeert Gretchens jonge, ambitieuze pupil Kayla Pospisil een wit voetje te halen bij haar baas en ondervindt ze zelf wat ze daarvoor moet doen.
Het thema van seksueel misbruik zal universeel zijn omdat deze problematiek nou eenmaal overal speelt waar mensen macht en/of autoriteit hebben, maar Bombshell zal in Amerika ongetwijfeld meer weerklank hebben vanwege de actualiteit van de zaak en de bekendheid van de hoofdpersonen. Voor mij persoonlijk blijft naast het uitmuntende spel vooral de rappe vormgeving over; dat laatste staat de film nog al eens in de weg omdat er zóveel personages en zóveel geheime agenda's en zóveel bij de Amerikaanse kijker bekend veronderstelde protocollen binnen Fox worden geïntroduceerd dat het mij soms duizelt en ik het maar over me heen moet laten komen. Geen probleem verder, want vanwege voornoemd spel heb ik hier nog genoeg plezier aan beleefd. Jammer dat de rol van de lesbische collega niet wat meer werd uitgelicht; de film is zónder haar al vol genoeg, maar dat personage verdiende eigenlijk al bijna een eigen plotlijn of zelfs film. (O, en ook wel leuk: Malcom McDowell, 48 jaar eerder Alex in A clockwork orange, nu als Rupert Murdoch!)
Film blijft nog wel een tijdje relevant, zolang er van het soort pigs als Ailes en Trump rondlopen. Meeste verbazing is er misschien wel dat veel vrouwen deze mannen blijft steunen door dik en dun. Het is natuurlijk ook het verhaal van hoe ver ben je bereid te gaan voor je carrière als je een baas als Ailes hebt. Pijnlijk. Goeie vertolkingen van Lithgow als Ailes en Robbie als Kayla.
Goede film die misschien wel te veel en te snel een aantal zaken laat passeren. Opvallend overigens dat geen van de vier hoofdrolspeelsters Amerikaans is. Waren de Amerikaanse actrices bang dat ze door in deze film te spelen, gecanceld zouden worden???
Originele film, te gehaast, maar toch indrukwekkend
Een film die gebaseerd is op een ware gebeurtenis, maar toch een paar feiten heeft verdraaid aldus Megyn Kelly. Dit wordt overigens ook aan het begin vermeld. Al zullen we nooit echt voelen wat deze dames hebben ervaren...
Het onderwerp is interessant, ook de manier van vertellen en het schakelen tussen de verschillende personages op een flitsende snelle manier zoals in televisiewereld ook gebeurt. Dit zorgt er echter wel voor dat het soms te snel gaat en te onduidelijk is wie nou wie is en wat zijn/haar rol/functie precies is. Ik kende namelijk alleen Megyn Kelly en verder niemand van Fox en hoe daar alles gaat.
De film doet wel iets met je en bij afloop blijft de film toch een tijdje door je hoofd spoken. Al had ik ook zoiets als ''was dit het?''. Een dubbel gevoel dus. Al was de boodschap wel goed overgekomen en het doet wat met je.
Er zitten een paar goede momenten in zoals bepaalde scenes met Margot Robbie en de lift scene. Charlize Theron hebben ze goed gestyled waardoor ze bijna, maar net niet helemaal, Megyn Kelly is. Soms zie je Theron er goed doorheen terwijl een andere keer ze wel heel goed gelukt is.