Oma en Chris & de Rode Auto (2019)

Ingrid Kamerling over Oma en Chris & de rode auto - Filmkrant

Vanaf 21 november in de bioscoop (Windmill Film)

Hele mooi docu film, heel simpel thema, en toch bijzonder. Over liefde, daar gaat het over. Heel puur in beeld gebracht, met irritaties, lange stiltes, maar zeer oprecht. De terugblikken lieten zien hoe strek de band tussen en kleinzoon en oma altijd geweest is.

Een vooral erg lieve film.

Om te beginnen verbaast het me dat je in de beschrijving al gelijk een hoop informatie krijgt die je in de film niet krijgt. Of zat het in het allereerste stuk, vlak voor de titel? Dat had ik net niet gezien. In ieder geval is het een documentaire over Chris, waarvan ik dacht dat hij nog wat jonger was, die met zijn oma van 94 voor vier dagen naar Luxemburg gaat. Dat lijkt een bijzonder verhaal, maar in deze documentaire is het toch in de praktijk meer een gewoon vakantiefilmpje. Zoveel gebeurt er niet en bovendien wordt de tijd van de film ook nog eens opgerekt met oude, vaak niet ter zake doende, beelden die ook nog eens vaak van slechte kwaliteit zijn. Wel is duidelijk in de film dat Chris en zijn oma qua leeftijd ver uit elkaar liggen en dat hij zich moeilijk in kan leven in het leven van een hele oude vrouw in de eindfase van haar leven en alles wat daarbij komt kijken. Maar ze houden wel van elkaar en dat maakt de film wel heel lief om naar te kijken. Ook is de film heel eerlijk. Want ook de momenten dat Chris niet zo lief is voor zijn oma en er best wel een beetje doorheen zit, zijn wel te zien. En dat waardeer ik wel. Maar verder is deze film meer een privé verhaal dan een documentaire voor me.