King of the Cruise (2019)

Lijkt wel Jiskefet.

Vanaf 12 december in de bioscoop en op Picl (Cinema Delicatessen).

Plaatsvervangende schaamte overvalt je meerdere keren tijdens deze documentaire. De Baron wilt veel te graag interessant gevonden worden, maar qua persoonlijkheid is het geen intrigerende of sympathieke man. Het zijn slechts de sterke anekdotes waarmee hij mensen voor zich hoopt te winnen, wat na verloop van tijd een beetje begint te slepen. Desondanks een aparte filmervaring en dankzij het mooie camerawerk en de zwoele soundtrack een unieke docu. Voor wie nog twijfelt of geld gelukkig maakt biedt deze ‘King OfThe Cruise’ alle antwoorden.

Uitstekende, intrigerende documentaire over een oude, dikke man op een cruiseschip die zichzelf een baron noemt. De documentaire vertelt ons niets over de man (er is geen voice-over) maar observeert slechts de man die graag over zichzelf vertelt zodat de kijker denkt veel over hem te weten te komen. De man blijkt duidelijk eenzaam en poogt aldoor contact met de mensen op het schip te maken; gaandeweg bekruipt je steeds sterker het gevoel dat de man een oplichter want een pathologische leugenaar is: hij vertelt dat hij een eenzaam en leeg/materialistisch leven leidt omdat hij baron is maar waarschijnlijker lijkt het omgekeerde waar dus dat hij zich voordoet als baron omdat zijn leven eenzaam en leeg is en alleen als baron interessant gevonden wordt en contact kan krijgen. In ieder geval benadrukt hij zelf sterk dat hij geen enkele aandacht zou krijgen als hij geen baron zou zijn: zijn titel en rijkdom vormen zijn enige sleutel tot menselijk contact (en rijk lijkt hij in ieder geval wel omdat hij dure cruises maakt).

Zeker is dat hij zijn probleem tot oplossing probeert te maken: zijn leeg, materialistisch bestaan probeert hij te vullen met een eetverslaving en het lege, hedonistische bestaan op een cruise waar ‘have a beautful day’ het enige en alsmaar ingepeperde levensdoel is. Maar bovenal probeert hij zijn rijkdom of gepretendeerde rijkdom aan te wenden om zowel een persoonlijkheid (volgens het conservatieve adagium ‘je bent wat je hebt’) als contact met de medemens te vinden. Het levert een fascinerend portret op van een eenzaam, leeg mens in een hedonistische, lege maatschappij: in zijn eigen woorden is het leven als een TV-programma (dat eindigt als het programma is afgelopen) en hijzelf het entertainment voor (het TV-programma van) andere mensen. Ruim vier sterren.

Mooi en integer portret van een oude dikke man die zowel meelij als afschuw opwekt, wat hem een interessant personage maakt. Terloops krijg je iets mee van het leven op een cruiseschip, waar het er zo dik bovenop ligt dat je het in alle luxe naar je zin moet hebben, dat het moeilijk voor te stellen is dat het werkt, tenzij je er als toerist volledig in mee kunt gaan dat je die privileges verdiend hebt en dat het doodnormaal is dat je door (waarschijnlijk slecht betaalde) migranten voortdurend op je wenken bediend wordt. Ik kreeg meteen zin om A supposedly fun thing I'll never do again van David Foster Wallace te herlezen.

Tja wat te zeggen van deze meneer. Ik heb in ieder geval wel gezien dat zo'n cruise mij niet echt aantrekt. Het soort mensen dat ik daar zal ontmoeten is niet echt de type mens die mij aantrekt, integendeel eigenlijk. Deze dikke meneer vind zich zelf heel interessant en dat alleen omdat hij een baron is. Ik persoonlijk vond het eigenlijk helemaal niet zo'n interessant mens. Geluk zit in je geest, in je algemene gemoedstoestand en is niet te koop.

Docu over een verwarde man met een volle portemonnee en een leeg bestaan.

eigenlijk een saaie docu, maar aan de andere kant blijf je toch kijken naar het " wel en wee" op een cruiseschip. ( nu weet ik ook gelijk dat ik dat niet hoef te boeken voorlopig..)

De boodschap is idd duidelijk, mensen vinden de man interessant om te volgen vanwege zijn titel, zou hij die niet hebben is het totaal overbodig allemaal.

Eigenlijk spat de eenzaamheid er vanaf, en geeft hij dat zelf ook min of meer toe, maar doet er ook niet veel aan dit te veranderen qua zijn gedrag en uiterlijk, wat al een hoop schelen.

Ziet er prima uit en de beste man is een sympathiek figuur. Maar de docu an sich is behoorlijk nietszeggend en bevat geen scènes die noemenswaardig zijn en bij zullen blijven.

De duur is toch maximaal 60 minuten of werd er een ingekorte versie uitgezonden op npo2 of zo?

Ruime 2,5* dan maar.

Noem alsjeblieft 1 fragment op waarin hij sympathiek overkomt.

Ik heb wel met hem te doen. Ook al pocht hij herhaaldelijk over zijn baronschap; hij heeft niets kwaads in de zin. Hij komt verder toch sociaal over en in geen enkel opzicht bot, chagrijnig of onaardig.

Welke redenen zie jij - naast het feit dat hij interessant gevonden wil worden en ook zegt dat hij dat is - dat hij niet sympathiek zou zijn?

Klopt het overigens dat de docu slechts een uurtje duurt?

Npo zend veel documentaires in verkorte vorm uit, zo ook deze. Er mist ongeveer 10 minuten in de tv versie.

Wat een prachtige documentaire. Het typisch Amerikaanse 'broadcasten' (alleen gesprekken aanknopen zodat je zelf iets kunt vertellen) komt hier zo geweldig naar voren.