Fanxiao (2019)

Deze Taiwanese film is gebaseerd op een horrorvideogame uit 2017 met dezelfde naam. Een film en game met een politieke achtergrond Dus voordat ik iets over de film schrijf, wat informatie. Ik ben niet bijzonder bekend met de politieke geschiedenis van Taiwan maar in 1949verdreven de communisten hun tegenstanders van het vasteland van China naar Taiwan. De nationalistisch Chiang Kai-shek wist zich te handhaven op Taiwan en had het niet op communisten, Daarom voerde hij de staat van beleg in (van 1949 tot 1987 van kracht) en een periode van militaire dictatuur beter bekend als "de Witte Terreur" begon.

De film wordt in drie hoofdstukken verteld en het is een Aziatische film wat betekent dat het verhaal niet chronologisch wordt verteld en flashbacks en nachtmerries lopen door elkaar. Dat moet je natuurlijk wel liggen! Het eerste hoofdstuk is ‘Nightmare’, Het dagelijkse (school)leven wordt gekenmerkt door militair gezag en staatscontrole. In die situatie leer je de studenten en docenten en hun onderlinge relaties een beetje kennen,

Ondanks dat lezen van afwijkende politieke literatuur was verboden hebben een paar studenten en docenten een geheime boekenclub opgericht. Ze worden verraden en hierna worden Wei Chung Ting, een lid van de club, en Fang Ray Shin, een rustig meisje gedesoriënteerd wakker in een nachtmerrieversie van de school, achtervolgd door demonen.

De beelden dragen veel bij aan die sfeer. Veel donkere gangen en kronkelige hoekjes, vaak alleen verlicht met zwak kaarslicht. Sommige beelden en scènes zijn metaforen, weliswaar goed uitgevoerd maar niet subtiel! Het laatste hoofdstuk is meer een epiloog en krijg je de boodschap dat je deze geschiedenis niet moet vergeten. De film is zo een bonte mix van spookhuishorror, monsterfilm, liefdesverhaal, en historische terugblik naar het Taiwanese verleden.

Adaptatiefilm met een aantal sterke onderlagen, maar verder ook een nogal spanningsloze en nietszeggende uitwerking vanuit regisseur John Hsu. Op het vlak van zowel thriller als horror haalt Fanxiao te beperkt uit, waardoor er voor de kijker weinig stimulerende elementen te vinden zijn. Als daar dan ook nog erg vervelende hoofdpersonages en een slecht geanimeerde antagonist bij komen kijken is er al helemaal sprake van een middelmatige griezeluitwerking. Gelukkig weet de film op inhoudelijk vlak verder te komen dan de gemiddelde genrefilm en doen de makers een aantal pogingen om het verhaal interessant op te zetten, maar daar is vervolgens het meeste wel mee gezegd. Een aantal bonuspunten voor de fijne locatie-inrichting zijn nog wel op z'n plaats.