In Delhi in India is de trotse ouder Usha Khatri dolgelukkig als haar dochter Pallavi uit New Orleans belt met het nieuws dat ze een speciaal iemand heeft ontmoet. Maar terwijl Usha meer te weten komt over Pallavi's rijke vriend Sandeep, raakt ze ervan overtuigd dat het stel niet bij toeval elkaar heeft gevonden maar er iets kwaads achter zit.
Weinig horror maar veel mysterie. Heel erg genoten van dit aparte verhaal in een zeer goed passende Indiase setting gefilmd. Vooral passend omdat reïncarnatie en karma diep met India verweven zijn. Een goede cast die een creepy vriend en een kordate moeder neerzette. Een bijpassend sfeertje met op het laatst een oplopende spanning. De slotscene was totaal overbodig; té standaard bij dit soort films.
De samenwerking die Amazon Prime Video onder veel tamtam met Blumhouse is aangegaan leidt tot dit soort als 'horror' genre aangeprijsde filmpjes. De verhaallijn van dit 'Boze Oog' mag te behappen zijn voor mensen met een passie voor India, de rest valt allemaal bitter tegen en is ook nog irritant. Hetzelfde geldt voor de recent onder dit label uitgebrachte titels Nocturne, The Lie en Black Box, alle reiken niet verder tot aan de knie van The Invisible Man en in mindere mate van The Hunt, beide van begin dit jaar. De remake van Fantasy Island was al een teken aan de wand dat Blumhouse ook wanproducties uit z'n mouw schudt. Zelfs voor de On Demand markt is het een kwestie van vaak doorspoelen tot de aftiteling, dus Blumhouse voorlopig niet meer als horrorproducent zien en zelfs de suspense is ver te zoeken.
Hele slechte score hier en dat kan ik ook begrijpen. Vader acteerde echt bar slecht en de eindeloze telefoongesprekken mochten echt wel een stuk korter.
De flashbacks en verstijvingen zagen er nep en goedkoop uit. In bed wakker worden met een volle kop make up en nep wimpers, dat kan toch niet in een film haha.
Verder was het wel ok voor een x zo’n film even wat anders, de moeder vond ik wel prima spelen en zal deze film nog wel herinneren want apart was het wel!
Teleurstellend Blumhouse-project met een veilige uitwerking en een uitgekauwd concept. Regisseursduo Elan Dassani en Rajeev Dassani levert vooral een oninteressant eindgeheel op dat de meeste pluspunten verkrijgt door het goede acteerwerk van Sarita Choudhury en een interessante culturele wisselwerking, maar enige spanning of sfeer wordt amper opgeroepen. Het is eigenlijk onvoorstelbaar frustrerend hoe de familieleden in Evil Eye gebrekkig met elkaar communiceren, wat uiteindelijk uiteraard de essentie blijkt van de problemen. Naar het einde toe gebeurt er eindelijk wat, maar tegen die tijd hebben de meeste liefhebbers waarschijnlijk al een negatief oordeel klaarliggen.