Mike is een voormalig rodeoster en paardenfokker die in 1978 van een ex-baas de opdracht krijgt om diens jonge zoon weg te halen bij zijn drankverslaafde moeder. Mike moet hiervoor naar Mexico afreizen en krijgt samen met het jochie de nodige tegenslagen te verduren. Ondertussen leert hij de jongen wat er voor nodig is om uit te groeien tot een goed persoon.
Werkelijk een niet te pruimen, ik raad aan laatste kunstje van Clint, stuk broddelwerk , waar de stumperigheid vanaf druipt. Is er.dan niemand om deze man heen die durft te zeggen: Stop hiermee!
Film hangt van clichés aan elkaar. Heb ook het idee dat de beentjes van Clint zijn ego niet meer kunnen dragen. Ik kreeg echt bij bepaalde scènes de gedachte; 'Dead Man Walking'.
* Voor de moeite
Wat een verschrikkelijke zuurpruim ben jij zeg. De man is een legende en om hem nu zo onderuit te schoffelen om zijn leeftijd is gewoon zielig. Heb een beetje respect en bedenk je dat hij altijd het beste uit zichzelf heeft weten te halen. Zelfs nog nu hij in de 90 is! Als jij van hem nog een Dirty Harry of western held verwacht ben je gewoon dom.
Poe. Clint is eigenlijk te oud vrees ik, totaal niet geloofwaardig wat ie nog zou moeten kunnen. Dat jonge mannetje acteert echt vreselijk en t gebeuren wel heel erg simpel en braaf allemaal. Kinderfilm. Wel een mooi vormgegeven. Maar echt te simpel.
Wat een verschrikkelijke zuurpruim ben jij zeg. De man is een legende en om hem nu zo onderuit te schoffelen om zijn leeftijd is gewoon zielig. Heb een beetje respect en bedenk je dat hij altijd het beste uit zichzelf heeft weten te halen. Zelfs nog nu hij in de 90 is! Als jij van hem nog een Dirty Harry of western held verwacht ben je gewoon dom.
Ongeloofwaardig is ongeloofwaardig. En deze film doet m geen goed.
Clint Eastwood is één van de laatste legendarische acteurs die veel respect heeft verdiend, zijn laatste films laten dit ook zien. Hij zal, als één van de beste acteurs, van zijn generatie, doorgaan met zichzelf zijn in zijn films totdat hij z’n laatste adem op de set zal uitblazen, maar tot die tijd is het gewoon genieten van zijn films.
Negatieve reaties zijn uit onwetendheid van de man zijn acteer carrière.
Cry Macho is een Eastwood film die qua verhaal en acteerwerk net even wat minder lijkt dan we van hem gewend zijn. Als we de film op zichzelf waarderen kan deze er toch prima mee door. Ik vond het een heerlijke feel good movie. Dat het uiteindelijk wat luchtig bleef zal daar dan vast onbedoeld aan hebben meegewerkt.
Als weekend afsluiter nog even aan de Clint Eastwood met deze Cry Macho en hoewel er vaak wel het een en ander mankeert aan de films van Eastwood schept het toch ook altijd wel weer verwachtingen. Verbazing was er dan ook wel dat de algemene opinie erg laag is en er weinig positieve woorden zijn voor deze film. Zou de oude man dan toch zijn touch kwijt zijn of zijn de mensen een fossiel als Eastwood zat omdat het weinig vernieuwend is....?
Het verhaal is simpelzat wat dat betreft met Miko die aan de dijk gezet wordt door zijn baas om vervolgens een paar maanden later toch op een special assignment gestuurd te worden. Namelijk het terug halen van zijn zoon. Duidelijk is dan al dat Cry Macho toch vooral een soort verhaal gelijk aan The Mule is rond vergane glorie, een beeld van ouder worden en acceptatie, afgedankt worden en dat het leven op sommige momenten niet zo best kan zijn in the big US of A. Maar tot daar heeft Cry Macho de trage gang en dezelfde uitstraling als andere Eastwood film, is het ook zeker niet slecht maar hebben we het in feite ook allemaal al eens eerder gezien.
Maar helaas valt daarna de bom, een rare ex met avances naar een hoog bejaarde, een poging tot chemie met de jonge knaap die lijkt op een herhaling van Gran Torino maar daar mijlenver van in de beurt blijft, een joch ik de vorm van Rafa die niets toevoegt noch kan acteren, een zo mogelijk nog irritantere haan met terugkerende humor rond het dier die niet leuk is maar eerder schrijnend, een verhaal en tocht met gebeurtenissen en raar volk die eigenlijk nergens aanslaat, dit allen begeleidt door de typische trage pingel op de piano ook kenmerkend voor Eastwood films. En het is het gewoon allemaal niet, het is niet grappig, het is allemaal een kopie van en het is gewoon niet interessant.
Redelijk is dan nog wel het typerende cynisme en opmerkingen die Eastwood als karakter altijd heeft, dan is nog de gedachte dat het om de nodig morele kwesties gaat, het juiste doen en de wijsheid van het ouder worden. Maar het is allemaal veel te weinig, daarom wat mij betreft dan ook geen voldoende.
Aan elkaar geplakte idioterie. Werkelijk ongekend vanuit een vakman met tientallen jaren aan ervaring. Regisseur en hoofdrolspeler Clint Eastwood hoopt hiermee zijn vorige succes te herhalen binnen eenzelfde westernomgeving, maar verslikt zich in medecollega's die bijzonder slecht acteren en een saai aangeklede wereld. Cry Macho kent een hoop momenten die werkelijk nergens op slaan en totaal ongeloofwaardig overkomen, specifiek de opbloeiende romance tussen Eastwood zelf en een dame met de helft van zijn leeftijd. De emotionele momenten zijn bijzonder geforceerd en er komt aan het verhaal simpelweg geen einde, maar gelukkig bevat de film genoeg avontuur en een aanstekelijke snelheid. Eastwood doet het bovendien goed in de hoofdrol, maar doet zichzelf er goed aan om hier geen gewoonte van te maken als regisseur.
totaal ongeloofwaardig overkomen, specifiek de opbloeiende romance tussen Eastwood zelf en een dame met de helft van zijn leeftijd.
Het wordt niet klassieker Clint Eastwood dan dat. Dit doet hij echt steevast, uitgezonderd die paar films van begin jaren 80 met die vreselijke Sondra Locke, die toen zijn vrouw was in het echt.
Niet het waardige afscheid waar de meeste fans van Clint op gehoopt hadden, maar al met al best een aardig klein filmpje. De beste man loopt hier duidelijk op zijn laatste benen en oogt zeer fragiel. Ook zijn akteerwerk is niet meer al te best. Dat twee relatief jonge vrouwen gaandeweg nog in hem geïnteresseerd zijn doet een science fiction-film vermoeden, maar meer dan een goedbedoeld maar nogal kneuterig in elkaar gezet huis-tuin-en-keuken drama is dit niet. Het script heeft echter zo zijn aardige momenten en visueel oogt het allemaal zeer fraai.