Juniper (2021)

Rampling wordt maar beter en beter.

Vanaf 20 juli in de bioscoop (WW Entertainment)

De fantastische Charlotte Rampling in een ramp van een film!

Tiener Sam [George Ferrier] heeft de dood van zijn moeder nog niet verwerkt en dat gaat ten koste van de band met zijn vader Robert [Maron Csokas] en van zijn gedrag op school. Nadat Sam wegens wangedrag van school is gestuurd, stuurt Robert hem naar het landhuis van zijn eigen moeder Ruth [Charlotte Rampling], een veeleisende, verbitterde vrouw die Sam tegen betaling dient te verzorgen nadat ze door een val tijdelijk in een rolstoel zit. Je kunt wel raden hoe het voor zowel Samen Ruth afloopt, maar Rampling verleent een diepgang en een waardigheid aan haar personage dat het afgezaagde scenario ontstijgt en zij alleen maakt dit een kijkje waard.

Een geweldige film over relaties tussen mensen. Relaties met sociaal en asociaal gedrag. Relaties die niet bestaan en liefde. Ontwikkeling van een mens is niet eenvoudig. Problemen die mensen ervaren zijn niet eenvoudig. Een bijzonder verhaal in een bijzondere omgeving. Niet over Nieuw Zeeland, maar het gebruik van alcohol is wel bijzonder.

Wat een pareltje! Haat zit heel vaak dichtbij liefde; het ligt aan het moment. Prachtig hoe je gevoelens kunnen veranderen als de situatie verandert. Echt genoten!

Ik vind haar vaak een prima actrice die iets toevoegde aan de films en series waarin ze terug te vinden is.

Reagerend op jouw opmerking, mag ook wel want ze is inmiddels 77 jaar jong. (5 Februari 1946)

Zeker weten

Prima cast, en dan met name Rampling, maar de film zelf is toch behoorlijk saai. Ondanks de wrijving tussen de karakters vond ik het een niet al te boeiend verhaal. Het onvermijdelijke einde vond ik ook wat aan de slappe kant. Geen voldoende.

Toch een klein beetje een tegenvaller, had hier wat meer van verwacht. Zelfs acteerkanon Charlotte Rampling was hier niet op haar best. Het verhaal is vaak voorspelbaar, en zo nu en dan gewoon onlogisch en raar. Het geforceerd inspelen op sentiment werkt hier bij mij niet zo. Het ziet er wel mooi uit allemaal (duh, Nieuw-Zeeland), maar is onvoldoende om mij te overtuigen.

Top drama Top film Top acteurs !!!!!

Uitvaartromantiek.

Rampling doet haar best als voormalig hippe oma die op haar laatste been loopt. Nouja, op een been kan je niet staan, dus komt de zelfmedicatie met twee dozen gin per week, met een schijfje citroen. Vanzelf is haar aanwezigheid, de combinatie van zorgbehoefte en lichamelijk geweld precies wat haar kleinzoon Ferrier nodig heeft om zijn plaats in het leven te vinden.

Als film klopt het misschien wel, en vooral door de fraaie rollen van Ferrier en Rampling, met een strakke hand van de regie om alles binnen de lijntjes te houden. Maar dat neemt niet weg dat het verhaal toch wat trekkerig is, te veel op oudemensenemoties speelt, en daarbij erg luchtigjes om alle lichamelijke ongemakken heen kleurt.

Mooie beelden, een fijne soundtrack en een mooi wit paard maken het af - en vooral die aandacht voor details maken het tot een betere film dan veel andere films in dit genre. Hoewel, het genre is wel smal, het enige voorbeeld wat me zo even te binnen schiet: What We Did On Our Holiday (2014) is ook best goed.