Lamborghini (2022)

Trailer ziet er uit als een promo video voor Lamborghini, gemaakt door Lamborghini over Lamborghini. In tegenstelling tot enkele andere recente biografische films (bijvoorbeeld House of Gucci) doet deze trailer weinig zelfkritiek vermoeden. Ferrari = evil, Lamborghini = good.

Ik hoop dat de uiteindelijke film beter blijkt.

Ik heb ooit wel eens een stukje in een Ferrari gereden.

Die auto paste me als een handschoen - nergens ook maar een millimeter ruimte. Voor de koppeling had je de spreekwoordelijke poot van een olifant nodig, en voor de pook de arm van de klokkenluider van de Notre Dame. Maar wat reed dat geweldig - zo perfect gevoelig en volkomen een met de weg, en wat duurde het lang toen ik weer in mijn eigen autootje zat om hetzelfde stukje van die afslag naar die rotonde te rijden. Langs dat busje waar ik in de Ferrari op de rem ging staan, omdat ik dacht dat er misschien een camera stond, maar waar ik nu lang niet in de buurt van de 80 kwam. Die bocht waarvan die gast zei dat ik die met 120 makkelijk houden zou - en dat was nog een understatement, dat had wel twee keer zo hard gekund. Volslagen onpraktisch - maar wat maakt dat uit, als ik met zo’n auto mijn boodschappen moest doen dan maakte het me niet meer uit als ik zonder eten thuis kwam.

Lamborghini is dan nog een heel stuk exclusiever dan Ferrari, en dan kan je je afvragen waarom dat precies is. Esthetisch zie ik het er niet in, en al vanaf de eerste keer dat ik een Lamborghini zag niet - serieus, het eerste idee is echt dat ze gewoon trekkers hadden moeten blijven bouwen. En wat me dan altijd in mijn hoofd springt is het citaat uit een Belgische krant - zoiets van ‘maar allee, u mag dan de kop van een zwijn hebben, als u uit een Lamborghini stapt dan moet u de vrouwen wegslaan’. Dat die auto alvast even lelijk is, is wat ik dan denk. Maarja, waar ik al mee begon, een Ferrari is me wel gelukt, maar een Lamborghini nog nooit, dus wellicht is het beter om dan af te gaan op een echte ervaringsdeskundige.

De film, laat ik het daar maar eens over hebben. Los van hoe goed die auto’s nou zijn, of hoe fijn ze rijden - het merk bestaat ondertussen bijna 60 jaar, heeft beroemde autos afgeleverd als de Countach, Diablo, en zelfs de Miura die in de film ook genoemd wordt - en die in het echt veel en veel mooier is dan we in de film te zien krijgen, met alle onzinverhalen over de wimpers van het zoveelste bijslaapje. Of het nou waar is of niet, daar had dan beter een verhaal over de tweestrijd tussen Pininfarina en Bertone uit gehaald kunnen worden, denk ik dan even. En dat zet me tot het idee dat voor een film over een autolegende het toch verbazend weinig over autos gaat. Veel gedoe over relaties, veel beelden in stemmig sepia met een mooie traditioneel-Italiaanse achtergrond, een hoop moeizaam en schrijnend familiegedoe.

Dat kan dus beter, en zo ongeveer elke autosport-gerelateerde film die ik in de afgelopen tien jaar gezien heb doet dat ook beter. Want eerlijk gezegd, alles gezien, bij elkaar opgeteld, gewogen en afgemeten, is deze film gewoon prut. Ondanks de aanwezigheid van een Gabriel Byrne - die altijd al graag de duivel wilde spelen en nu eindelijk zijn roeping vindt als Enzo Ferrari. Ondanks de aanwezigheid van Mira Sorvino - speelde zij mee dan? en vanzelf ondanks de aanwezigheid van Frank Grillo, die op mij nog nooit enige indruk gemaakt heeft.

Maar daar ligt het niet eens aan. Waar het misgaat is in de productie. Er is wel degelijk een echt verhaal te vertellen over Lamborghini, maar daar kiest deze film niet voor. En dan gaat het dus nergens over.

Leuke film maar er zijn erbij die beter zijn en ik vond hier dat er nog meer mocht getoond worden, is wat kort de film.

Lamborghini zelf vindk mooie wagens.

Maar ik ben en blijf een Ferrari fan maar geef me morgen meer dan genoeg geld en ik koop ze beide.

Van een Schumacher verwachten we natuurlijk ook niet anders

Oei oei man, dit gaat al van voor Schumacher zijnen tijd hoor.

Ik keek als klein manneke graag naar de serie Miami Vice met Don Johnson en daar kwam die/een Ferrari in voor en ik was verkocht . Sindsdien ben ik al heel mijn leven een Ferrari fan. Ik ging mijn stam taverne binnen (die helaas nimmer bestaat) en de cafe bazin noemde me altijd Ferrarike of Schumike, ik had zeer vaak kledij aan van Schumacher en Ferrari en zo begonnen er nog wat mensen mij zo te noemen of Schumacher kreeg ik ook te horen, vond dat wel leuk. De F1 is er maar een tijdje nadien bij gekomen ivm Ferrari fan zijnde , ik was fan van Schumacher nog voor die bij Ferrari zat maar je kon het al raden, ik wou Schumacher bij Ferrari en de droom kwam uit . Hoe het komt weet ik niet maar vaak ben ik voor een rijder bij een ander team haha, uiteraard als team voor Ferrari.

Over de film nog; ik heb al beter dan deze film gezien, in het begin was ik er nog niet goed in mee, beetje erna begon ik mee te zijn maar toch vond ik dat er meer mocht getoond worden, bijvoorbeeld meer wat er gebeurt is en het hoe en wat en nog meer Lambo's en weet ik nog allemaal, het verhaal zal wel veel groter nog zijn dan wat ze in slechts 95 tal min laten tonen hebben. Zo'n film moet langer duren. Als ik naar zoiets kijk, i love it zo'n films maar het mag uitgebreid zijn en mag gerust zelfs 3 uren duren van mij.

Dus prut vindk de film nu ook niet maar ik begrijp uw punt wel. Daarmee dat ik zeg, de film moet gewoon langer duren.

Dat duurt bij mij al vanaf de eerste aflevering van Magnum. En de F1, dat is vanaf dat Lauda daar bekend werd. Toen hadden mijn ouders nog geeneens TV, hoe ik daar ooit iets van gezien heb weet ik nu niet meer. Zo rond de crash van Senna ben ik er bij afgehaakt, en pas een jaar of twee geleden weer gaan kijken. Meestal vind ik er niet veel aan als ik heel eerlijk ben, maar wel een heleboel films over de F1 gezien ondertussen die echt steengoed zijn. Senna (2010), vanzelf, Rush, Grand Prix (1966), The 24 Hour War (2016), om maar een paar voorbeelden te geven. Misschien vooral daardoor dat deze me dan zo tegenvalt. Wat ik al zei geloof ik, over Lamborghini moet toch een beter verhaal te vertellen zijn.

Hoe kon ik dat vergeten, Magnum uiteraard ook haha, topserie.

Enzo Ferrari film is ook goed.

Doe mij maar de Lamborghini Countach in de film The Cannonball Run (Film, 1981) - MovieMeter.nl als memorabel stukje filmgeschiedenis met een auto.

Voor wat betreft deze film is het eigenlijk een verfilming van de wikipedia pagina van Ferruccio Lamborghini. Blijkbaar was de film gemaakt zonder inmenging van Lamborghini en Ferrari dus zal het meeste gefantaseerd en geromantiseerd zijn. Dat zorgt voor een standaardwerkje zonder veel verrassingen. Slecht is het niet maar ook niet spectaculair of zo.

Deze film over Ferruccio Lamborghini keek eigenlijk wel lekker weg. Op zich vrij standaard misschien, maar toch leuk. Frank Grillo speelt meestal meer actierollen maar dit lag hem wel. Zelf ben ik totaal geen autofanaat maar het ondernemen en het beginnen van nul is altijd boeiend om te zien. Inspirerend, ook al blijft het vrij beperkt in hoe ze het allemaal deden. Je merkt dat het vooral fel geromantiseerd en gedramatiseerd is. Toch mocht het voor mij zelfs wat uitgebreider zijn.

Matige film over een man die terugkeert van de oorlog en begint met het bouwen van tractoren. Een biopic over Ferruccio Lamborghini, die ongetwijfeld een bijzonder leven heeft gehad. Maar deze film is toch vooral aan de saaie kant. Verhaaltechnisch is het simpelweg niet echt boeiend uitgewerkt.

Geen idee wat nou het doel van deze film was. Laten zien wat een gigantische lul Feruccio Lamborghini was? Nou dat is dan wel gelukt. Verder een bijzonder weinig boeiende film. Totaal niet verwacht met deze acteurs

Inkijkje in vogelvlucht van de opbouw van het merk tot en met de verkoop ervan in de persoon van Ferruccio Lamborghini. Eenzaamheid is toch wel het kernwoord wat zijn leven in deze film uitbeeld. De rol wordt redelijk vertolkt door Grillo waarbij de uitspraak van Annita, zijn 2e vrouw aan het eind van de film de lading dekt. Vermakelijk om te zien, doch had beter gekund.

Lol, was deze er ook al? Net als Ferrari? Straks nog Maserati ook? Fiat? Trabant?

De eerste helft is vrij matig te noemen, maar het tweede deel is een stuk interessanter. En ik durf het bijna niet te zeggen, maar Frank Grillo zet hier een prima rol neer. Ik heb teveel pulp van hem gezien dat mijn verwachtingen zeer laag waren, maar ik zal mijn mening weer een beetje bijschaven. Ik rond het af naar boven. *3.0

Deze leek wat onder de radar in vergelijking met de Ferrari film. Nu eigenlijk vond ik Lamborghini wel een betere film. Vond het verhaal interessanter gebracht, er zaten ook geen dooie momenten in. Ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort.

De cast waren voor mij minder bekenden, maar deden het toch prima. Toch wel aangenaam verrast door deze film.

Deze film nooit weten uitkomen. Speelde op TV en zo dus gezien. Moet zeggen dat hij wel meevalt. Maar 97 minuten is tekort om verhaal mooi te brengen. Vind dat het allemaal wat snel ging en daardoor niet uitgediept en eerder oppervlakkig. Misschien door het budget? Maar als je een film wilt brengen over dergelijk luxemerk vind ik dat de film ook wel wat mag hebben. Dus daar schiet hij wat mij betreft te kort en dus maar 3*.

In deze naam en dus film zat meer potentieel. Spijtig.

Maar niettemin wel leuk om de geschiedenis en het ontstaan van deze sportwagen te ontdekken en het drama dat er achter schuilt.

Ben niet ontgoocheld maar mocht dus iets meer diepgang gehad hebben.

Is een rustig voortkabbelend biografisch drama.

Verwacht geen flitsende actiefilm met sportcars. Gaat over de man en zijn team achter het merk.

"Ciao, bella."

Italianen en hun bella donna's, hun primadonnagedrag en hun snelle bolides. Ook al begon het dan met een tractor en oorlogsvoertuigen. Uiteraard blijft deze biopic dicht bij de werkelijkheid, en dus krijgen we de feiten zoals die zich stelden, inclusief drama van een eerste partner die stierf in het kraambed. Daarna gaat het om de creatie van een heel andere bambino, de Miura (1966). Al werd deze wagen en naam nog even opgeborgen en trok Lamborghini met de in no-time ontwikkelde 350 GT (1964) als eye catcher naar het Autosalon van Genève, en kregen we de Miura pas helemaal aan het einde van de film nog kort in beeld, uitgeroepen tot 'mooiste auto aller tijden'.

"Special is drinking your favourite wine for the first time.
Special is losing your virginity.
Special is that one thing you never forget."

Een leuke toets was de tekening van een briesende stier achterop het gekende steigerende ros overhandigd aan Enzo Ferrari. Later zouden onder meer de Espada (1968), Countach (1974), Diablo (1990), Murciélago (2001), Gallardo (2003), Avantador (2011) en Huracán (2014) volgen. De film omvat wel meer een schets van de persoon achter de bolides, maar voelde me te kort aan om dieper te gaan en meer verteld te krijgen. Het is allemaal wel redelijk gedaan, maar lang niet er uit springend zoals de iconische wagens dit deden.

Lamborghini met z'n stier als logo is veruit de jongste telg onder de 'grote' Italiaanse automerken, pas opgericht in 1963 te Bologna door Ferruccio Lamborghini, nadat er eerst al 15 jaar tractoren (en airco en verwarming) werden gebouwd. Voor meer informatie rond de geschiedenis verwijs ik graag naar de Wiki-pagina's en uiteraard deze film zelf.

Ferrari: opgericht in 1939 te Modena & Maranello door Enzo Ferrari, al deden ze al mee in de racerij als Scuderia Ferrari onder Alfa Romeo sinds 1929. Ferrari won vele grand prix, zowel voor als sinds het invoeren van het Formula One kampioenschap. Enzo Ferrari zelf reed aanvankelijk voor Alfa Romeo, maar richtte dus een eigen team op en vier jaar erna trok Alfa Romeo zich ook voor een tijd terug uit de racerij. Al was dit even wat een knipperlicht-gedoe, tot Enzo dan maar z'n eigen bedrijf oprichtte in 1939, al konden ze pas sinds 1945 onder de naam Ferrari opereren (aanvankelijk Auto Avio Construzioni). In 1960 werd Ferrari een openbaar bedrijf, een NV. In de 60s werd een partner gezocht, niet gevonden in Ford maar wel in 1969 in Fiat, dat bij deze historische overname de helft van de aandelen inkocht. Recent splitten de wegen tussen Ferrari en Fiat Chrysler weer en werd Ferrari sinds 2015 een beursgenoteerd bedrijf.

Maserati: opgericht in 1914 te Bologna (thans te Modena gevestigd) door 5 broers en als enige Italiaanse fabrikant (dubbele) winnaar van de Indy 500 (1939 en 1940). De broers bouwden eerst nog racewagens voor Diatto, maar sinds 1926 werden door het merk Maserati zelf races gewonnen. Het logo, de befaamde drietand, werd overgenomen van de Neptunusfontein in Bologna. In de jaren '40 verhuisden de nieuwe eigenaars, de Adolfo Orsi familie, het bedrijf naar Modena. In de beginjaren van de F1 was Maserati zeer succesvol, en werden er door Juan Manuel Fangio twee wereldtitels binnengereven (1954 en 1957) In 1968 werd Maserati overgenomen door Citroën zowaar. Met de overname van Citroën door Peugeot in de nasleep van de oliecrisis kwam in 1975 de ook in Modena gevestigde Argentijnse ex-racer Alejandro De Tomaso aan het roer, die sinds 1959 z'n eigen wagenbedrijf had. In 1984 kocht Chrysler zich in voor 5%, wat kort erna werd verhoogd tot 15,6%, terwijl Maserati ook een samensmelting aanging met Innocenti. Aan de vooravond van de jaren '90 werd Innocenti verruild voor Fiat. In 1993 verkocht De Tomaso z'n 51% van de aandelen en werd Fiat de complete eigenaar van Maserati. Enkele jaren later verkocht Fiat de helft door aan Ferrari, en wat later nam Ferrari z'n voormalig rivaal Maserati helemaal over. Onder Fiat's eigenaarschap splitte Maserati weer af van Ferrari en ging het een partnerschip aan met Alfa Romeo. En om de cirkel nog enigszins ronder te maken kocht Fiat in 2011 à 2014 het merendeel van Chrysler over, ten gevolge van die hun bankroet. En ook met Citroën werden nog eens nieuwe deals aangegaan, onder de naam Stellantis.

Alfa Romeo: opgericht in 1910 te Milaan door Ugo Stella als A.L.F.A., Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, oorspronkelijk nog om de Franse fabrikant Darracq (Società Anonima Italiana Darracq ofte SAID) te Napels bij te staan. Alfa Romeo was één van de Italiaanse pioniers in het autoracen met onder meer Tazio Nuvolari als piloot, en in 1915 kocht de Napolitaan Nicola Romeo zich in, waardoor de bedrijfsnaam sinds 1920 Alfa Romeo ging heten. Toch staken financiële problemen de kop op, waardoor Romeo het nest in 1928 alweer verliet en het bedrijf in 1933 in handen kwam van de staat en onder Mussolini werd het merk een nationaal embleem. Na WO II domineerden de Alfa Romeo's nogal de F1. In 1986 nam Fiat het over, na eerst nog een niet-succesvolle joint venture met Nissan. Even leek Ford het pleit te winnen van Fiat, maar in 1986 fuseerde Alfa Romeo met Lancia in Fiat's Alfa Lancia Industriale. In 2005 werd Maserati teruggekocht van Ferrari en nu onder Fiat-controle. In 2007 splitte Fiat zelf uit in 4 bedrijven: Fiat, Alfa Romeo, Lancia en Fiat Light.

Lancia: opgericht in 1906 te Turijn door piloten van Fiat. Eind 1969 kocht Fiat het noodlijdende Lancia over, een jaar nadat ze ook al Autobianchi overnamen, dat onder Lancia werd ondergebracht. In de daarop volgende decennia kende Lancia vooral succes in de rallysport, en in de jaren '80 ging Lancia een samenwerking aan met Saab, met de Lancia Delta daar verkocht als de Saab 600. De Lancia Thema deelde in 1985 ook elementen met de Saab 9000, de Fiat Chroma en de Alfa Romeo 164. In de jaren '90 waren alle modellen gerelateerd aan Fiat-modellen. Sinds de Stellantis versmelting in 2021 wordt getracht het merk nieuw leven in te blazen, in een groep met dochterbedrijven Alfa Romeo en DS Automobiles, met ook een terugkeer in de rallysport met de Ypsilon.

Fiat: reeds opgericht in 1899 te Turijn door onder meer Giovanni Agnelli. FIAT stond voor Fabricca Italiana Automobili Torino. In 1900 openden ze hun eerste fabriek en fabriceerden 35 medewerkers een totaal van 24 wagens. Tegen 1906 waren dit al 1149 wagens en ging het bedrijf openbaar met het verkopen van aandelen. Tegen 1911 produceerden ze 1800 wagens en 400 trucks en ook op Amerikaanse bodem verkochten ze hun producten, zij het een pak duurder dan de Fords. Zoals boven al gesteld ging Fiat in 2014 een fusie aan met Chrysler. En in 2021 smolten Fiat-Chrysler Automobiles en PSA Group (Peugeot Talbot Citroën) samen tot Stellantis. Fiat was in jaren '70 vrij succesvol in de rallysport, met onder meer de Fiat Abarth, maar sinds jaren '80 moest het daarin z'n meerdere erkennen in Lancia. In recentere tijden werden er weer wat meer rallysuccessen behaald.

Ik heb me uiteindelijk een pak meer vermaakt met het uitschrijven van dit alles dan met het zien van de film. Het schip strandt dan ook voor me bij 2,5 à 3 ofte dus 5,5 naar IMDB-normen.