Kung Fu Panda 4 (2024)

Vanaf 20 maart 2024 in de bioscoop (Universal Pictures International Netherlands)

Ik heb nooit iets met Kung Fu Panda gehad, dus ik voelde ook niet veel voor dit vierde deel. Spectaculair is het wel. Aan actie, gevechten en achtervolgingen geen gebrek. Bij momenten vond ik het wel een overkill aan actie. Er zijn weinig rustpunten.

Ik vond het overigens maar een raar gegeven van die rode panda om Po een andere rol toe te meten. Uiteraard is het vervolgens voorspelbaar wie dat moet worden. De scène in die herberg was nog wel leuk en die drie konijntjes in dat rovershol ook nog wel. Voorts vond ik het vrij matig.

De kinderen genoten er echter wel van en dat is wat telt. In zijn geheel misschien niet slecht, maar erg vernieuwend is het allemaal niet.

Deze vertolking van een oude hit door Jack Black is in ieder geval geweldig.

https://www.youtube.com/watch?v=_oYSiPBUuC8

Kort dus wel uit te zitten. De personages zijn nog de grootste troef en het stemmenwerk is ook echt wel prima. Alleen jammer dat het verhaal zelf weinig boeiend is en vooral het allemaal zo druk en schreeuwerig is. Vooral de actiescènes zijn wat dat betreft weinig bijzonder. 2,5*.

Po [Jack Black] geniet van zijn status als Dragon Warrior, totdat zijn mentor Shifu [Dustin Hoffman] duidelijk maakt dat een waardige opvolger moet zien te vinden. Die missie wordt onderbroken door de snode plannen van The Chameleon [Viola Davis], waardoor Po een breekbaar verbond sluit met Zhen [Awkwafina], een dief die net geprobeerd heeft zijn staf te ontvreemden. Po’s vaders Li [Bryan Cranston] en mr. Ping [James Hong] maken zich zorgen over hun zoon en besluiten hem na te reizen. Black en Awkwafina zijn een aardig komisch duo en enkele aardige visuele grappen compenseren het gebrek aan originaliteit in het verhaal.

Saai. Kung Fu Panda kende altijd nog wel een leuke mix van een pakkend verhaal, gecombineerd met toffe actie in kleurrijke omgevingen. De actie is er nog wel, maar het is allemaal grauw en rommelig. Inhoudelijk viel er weinig te genieten en heel eerlijk is Kung Fu Panda voor mij nu wel klaar na vier delen. Animatiereeksen gaat vaak te lang door, daar hebben Despicable Me en Shrek ook last van gehad.

2,5*

PS: Wel complimenten voor Jack Black die Britney Spears muziek zingt

Dit vierde deel alweer, maar blijkbaar nr 3 niet gezien. Gelukkig kon je nog goed volgen. Het was visueel een erg mooie film, met veel indrukwekkende scènes. Het verhaal was wel oké, al was het einde redelijk voorspelbaar. De slechterik was ook wel goed.

De speelduur was ook oké, niet te lang en niet te kort. Het was zeker geen slecht deel, maar dus ook niet slecht. Prima entertainment voor een luie zondag.

Flets vermaak.

Zestien jaar na het eerste deel komt DreamWorks met deel vier op de proppen. De animatiestudio die ons Shrek en Madagascar bracht, gooide eveneens hoge ogen met de lieflijk ogende panda die van een stuntel in een held verandert. Maar dat was dus in 2008. Inmiddels zijn de uiers van deze melkkoe aardig schraal gemolken. Eigenlijk gebeurt er in de hele film niets opzienbarends en is er voor de volwassenen - in tegenstelling tot eerder genoemde titels - weinig tot niets te halen. Dit is vooral aardig voor kinderen.

Dat is jammer want meestal worden kids vergezeld door volwassenen, die hier dus weinig te zoeken hebben. De animaties zijn niet om over naar huis te schrijven, het verhaal is ontiegelijk voorspelbaar en de humor nogal flauw. Toegeven, er zitten een paar schattige konijntjes in en de boel loopt vlotjes door. Maar om in 2024 verschil te kunnen maken in animatieland moet er qua originaliteit meer gebeuren dan deze fletse bedoening. Kinderen zullen zich redelijk vermaken, maar de klasse uit de begindagen van deze studio is ver te zoeken.

**½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Vermakelijke film, wel de minste uit de serie

Grappiger dan de vorige films, altijd een pluspunt. Weinig nieuws maar prima vermaak.

Meer van hetzelfde. Deel 4 van een franchise die vooral geld moet opbrengen. Liefhebbers zullen hier misschien wel van genieten, maar verder het is vrij pover. Niet per se slecht, maar wel bandwerk zonder boeiende momenten. Op naar deel 5 zeker?

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Yaaay een nieuw deel!

Als je Reviews & Roses al langer bezoekt dan zal je mij door de jaren heen al vaker hebben horen praten over Kung Fu Panda. Zo noemde ik het in mijn artikel Tien animatiefilms die ook leuk zijn voor volwassenen, en deelde ik een recensie toen Kung Fu Panda 3 uitkwam. Het is inmiddels al wat jaren geleden, maar toen ik zag dat de film uitkwam op blu-ray was ik er als de kippen bij. Maar waar gaat dit vierde deel eigenlijk over?

Kung Fu Panda 4

Po is inmiddels al een hele tijd dé Dragon Warrior, en inmiddels vind Master Shifu het tijd dat hij een opvolger kiest. Po kan dan de rol van spirituele leider van de Peace Valley op zich nemen, zoals ooit bedoeld was. Niet dat hij daar voor open staat, want, hallo, het is toch veel cooler om te vechten? Wanneer er een nieuwe schurk opduikt gaat hij met behulp van een sluw vosje op reis om de Chameleon te verslaan. En misschien ontdekken zij beiden ook nog wel iets nieuws over zichzelf.

Heerlijke simpele humor

Gezien Kung Fu Panda 3 stamt uit 2016 wist ik eerlijk gezegd niks meer van wat er precies gebeurd was in de eerdere films, behalve dat ik ze leuk vond. Dit maakt gelukkig helemaal niks uit, want tijdens het kijken van de film begint het stukje bij beetje allemaal weer te dagen. Het fijne aan de Kung Fu Panda films vind ik de simpele humor. Het zijn van die kleine dingen die kinderen ongetwijfeld gierend aan het lachen krijgen, maar ook volwassenen laat grinniken. Zelfs al is het zoiets simpels als een kroeg gebouwd op een cliff waarbij alle dieren als een gek heen en weer rennen om de balans te bewaren. Hoewel de Chameleon goed gevonden is als schurk, heb ik nooit het gevoel gehad “o jeetje, gaat Po haar wel kunnen verslaan?” Hiermee was de reis zelf leuker dan de spanning rondom de schurk.

Extra’s

Natuurlijk vind je ook allemaal extra’s op de blu-ray. Persoonlijk vond ik de vele ‘Hoe teken je [dit personage]’ iets teveel. Terwijl er van mij juist wel meer van ‘Ontmoet de cast’ op had gemogen. Ik houd er bij animatiefilms namelijk enorm van om te zien hoe de stemacteurs hun personage inspreken. De mimiek, de fouten die ze misschien wel maken (oftewel een andere vorm van bloopers), en hoe de stemacteurs soms ook heel veel weg hebben van de personages die ze inspreken. Awkwafina is ook zo’n heerlijk persoon om films in te spreken, ze heeft echt zo’n kenmerkende stem die ook nog eens perfect bleek voor het vosje.

Eindoordeel

Net als voorgaande Kung Fu Panda films heb ik weer genoten. Voordat ik het wist was de anderhalf uur alweer voorbij en was het tijd om de extra’s te bekijken. Die duurden mij dan weer iets te lang, en vond ik lang niet allemaal interessant. Gelukkig is de film zelf het belangrijkst, en daar heb ik van genoten. Van de simpele humor waarbij Po tot het chanten van ‘inner peace’ naar ‘dinner please’ gaat, tot de toevoeging van het nieuwe personage Zhen, de vos. Het recept voor een avondje onbekommerd vermaak.

Wel oké.

Maar de formule is nu toch aan het einde van z'n Latijn. Sowieso is het geen teken van overvloed als er oudere personages (al dan niet) teruggehaald worden en zelfs dan nog wringt het verhaal zich in allerlei bochten om er toch maar weer een actiescène uit te knijpen. Jack Black is energiek als altijd in zijn stemwerk, maar dat hebben we intussen al zo vaak gezien. De animatie blijft uiteraard kleurrijk en van een zeker niveau, al vind ik niet elk design zo geslaagd. De kinderen zullen er zich mee blijven amuseren, maar voor mij mag deze reeks er nu wel een punt achter zetten.

3

Een stuk eentoniger dan de vorige films. De humor is ook lang zo leuk niet meer. Nee dit kennen we nu wel dit is oude koek in een nieuwe verpakking. Maar toch vond ik het nog genoeg hebben om een avondje mee te vullen. Dankzij de best wel aardige karakters.