Memorias de un Cuerpo Que Arde (2024)

Panorama Publieksprijs, Speelfilm Berlinale 2024

Vanaf 19 december 2024 in de bioscoop (MOOOV Filmdistributie)

Annie Ernaux beschreef in De jaren haar eigen leven in de kolkstroom van de tijd. Door geen ik te gebruiken maakte ze duidelijk dat haar leven staat voor het bestaan van menige vrouw.

De film Memorias kiest een eigen weg om een beeld van De Vrouw te schetsen. De levensverhalen van drie vrouwen van rond de 70 jaar met de nadruk op liefde en erotiek zijn op de geluidsband – met behoud van de afzonderlijke stemmen – tot 1 verhaal gemonteerd. Dat verhaal is - erg genoeg - inmiddels tot een clichéverhaal geworden waarin menige vrouw (en, met gêne, menige man) zich zal herkennen, indien je openstaat voor de intimiteit en humor waarmee de vrouwen zich blootgeven.

Naast het indringende verhaal op de geluidsband plaatst de film een fantasierijke en originele verbeelding. De buitenwereld wordt in de eerste scène zorgvuldig buitengesloten, paradoxaal genoeg met de filmcrew in beeld, waarna de 70-jarige actrice Sol Carballo in de vertrekken van een geblindeerd huis vrijwel zonder een woord te spreken 90 minuten lang met de hulp van andere acteurs haar leven verbeeldt, vanaf het onschuldige pubermeisje via de onderdrukte moeder tot de krachtige, zelfstandige vrouw die ze nu is.

Een meesterwerk, waarvan je hoopt dat menige vrouw (en man) het zal gaan zien.

De eindeloze voice over is op een gegeven moment toch echt wel te veel van het goede...