The Substance (2024)

Alles is al gezegd, sterk origineel begin en onderhoudend verhaal, maar de afronding onnodig en onvoldoende wat mij betreft.

Bizar... Het begon suspense, sciencefiction... En daarna steeds maffer... Flut manier om een boodschap over te brengen.... Dat je dit maken kunt.... En dat je dit leuk vind..... Dan is je gevoel wel vreselijk afgestompt

^ het huidige niveau van mm in een notendop van pakembeet 10 posts

Nou ja, de meeste zijn wel treffend, waarom zou je ook nog veel tekst aan zoiets besteden?

Deze film kon mij niet vermaken.

Ik snap de boodschap en alles eromheen, maar ik voelde geen drama, geen spanning en hij was al helemaal niet "eng". Vind het ook heel moeilijk merk ik om een degelijke recensie te schrijven, dus ga ik het ook niet forceren.

Niet mijn ding en de body horror en expliciete beelden van Demi Moore voegde voor mij niks toe.

De boodschap is duidelijk, alles is tijdelijk en dat kun je aanpassen of accepteren zoals het is. De film deed me enigszins denken aan Death becomes her. Dennis Quaid had een grappige rol.

Redelijk.

Vlot gebrachte body horror met een flinke scheut satire en kritiek op het schoonheidsideaal. Ik vind het wel wat cynisch dat Demi Moore, tegenwoordig toch ook allesbehalve naturel, de hoofdrol speelt, maar wie weet is dat ook een stukje humor van de makers. Erg verrassend is het allemaal niet, het is eerder wachten op de onvermijdelijke scènes waarin de twee dames het blok aan mekaars been worden. Dat resulteert in een behoorlijk sappige finale, maar erg origineel komt men daar niet uit de hoek.

3

Had 3 kwartier korter gekunt, erg langdradig

Demi Moore ziet er verbazend goed uit voor iemand van begin de zestig. Toch wordt ze onvermijdelijk weggeconcurreerd door actrices die jonger, mooier en slanker zijn. Deze horrorproductie geeft kritiek op de buitensporige schoonheidsnormen in de showbusiness. Deze normen gelden voor vrouwen, maar worden opgelegd door mannen die hen aanstaren met de male gaze en bepalen wie de felbegeerde rol krijgt. Het kan ook leiden tot zelfhaat bij vrouwen, die zichzelf te oud en verrimpeld vinden - voorbij de houdbaarheidsdatum.

De protagonist wordt hier in tweeën gesplitst: Elizabeth en Sue. Laatsgenoemde is de publieke persona; de jongere, slankere, glimlachende versie van een vrouw die haar ware zelf verbergt. Liever zou ze alleen als Sue verder gaan, maar dat gaat niet. Het leidt tot een bloedige climax met body horror - Beauty wordt the Beast. Het is een lugubere maar ook humoristische satire op een milieu dat geobsedeerd is door uiterlijke schijn.

Het einde verpest de gehele film. Origineel gefilmd, aardig acteerwerk, zeker een origineel verhaal... maar waar heb ik naar zitten kijken. Een van de meest bizarre films... en vooral aan het einde ver over de top.

Tijd geleden deze op 4K gezien.

Aparte film en zeker interessant!

Helemaal in het begin met dat fragment van delen splitsen en hoe het uiteindelijk wordt uitgewerkt!

Gaaf dat dit soort films nog worden gemaakt, ook de film locaties in Frankrijk zijn erg aangenaam!

Demi Moore en Margaret Qualley spelen echt voortreffelijk!

Waar heb ik naar gekeken

Bizarre film, over the top einde, maar of die nou goed of slecht is, ik hang er een beetje tussenin...

Geef m daarom 2 en halve ⭐️

Tja, het begon wel aardig. Deed me aan Requiem for a Dream denken.

Daarna werd het LOTR en kwamen Gollum en de Orks langs.

En het einde is echt compleet van de pot gerukt. De humor waar men het over heeft begrijp ik blijkbaar niet.

Hier had toch meer ingezeten lijkt me.

Na lang wachten heb ik The Substance eindelijk gezien.

Ik ben oprecht positief verrast. Wat meteen opvalt is hoe stijlvol de film in elkaar zit: de cinematografie is prachtig, met sterke visuele keuzes en een indrukwekkend gebruik van geluid dat de sfeer perfect ondersteund.

Ook het acteerwerk tilt de film naar een hoger niveau. Demi Moore levert een krachtige en gedurfde performance die echt blijft hangen. Daarnaast zorgt Dennis Quaid in zijn bijrol voor een personage dat heerlijk irritant is, maar daardoor juist zeer vermakelijk.

Het verhaal weet te boeien en voelt verfrissend origigneel aan. Tussendoor zit er bovendien een mooie en interessante onderliggende boodschap in: "wees blij met wie je bent, hoe je eruit ziet , dik, dun, klein, oud, noem maar op." Juist in deze tijd van social meida, waarin iedereen zich constant met elkaar vergelijkt, komt die boodschap extra sterk binnen.

En dan is nog de gore: Vooral in het laatste uur gaat de film compleet los met bloederige scenes.

Voor liefhebbers van het genre is dat absoluut genieten en geeft het de film een extra impact.

Al met al heb ik enorm genoten! de 2 uur en een kwartier vlogen voorbij. Een Visueel sterke, gedurfde en verassend meeslepende film die de moeite waard is.

Een dikke 3,5*

7,5/10

Dit was typisch zo'n film waarbij een zeer zwak verhaal toch nog best vermakelijk wordt door de uitmuntende cinematografie. 2.5

Sterk begin, matig midden , lachwekkend einde .

Bizarre en boeiende film. Wel wat lang maar prima te kijken.

Ruime 3.5*

Dit is een bijzondere film. Zeker niet slecht. Ik vind het meer een sciencefiction/horror film.

Ik moest er even inkomen, maar de film werd steeds beter, grappiger en gruwelijker. Maar nergens wordt het eng.

Ik ben zéér blij dat de regisseur/producent voor weinig tot geen CGI heeft gekozen voor de special effects. De 'gore' scenes zien er echt heel goed uit.

Complimenten ook voor Demi Moore! Wat speelt ze toch goed! En de jonge dame ook, maar die mag zich nog wat meer bewijzen.

Het einde vind ik wat overdreven, had van mij niet zo gehoeven. Maar stoort maar een klein beetje.

Horror liefhebbers die van gore scenes houden moeten deze film kijken, maar hou je meer van enge scenes, dan wordt te teleurgesteld.

Goed acteerwerk. Op het laast werd de film wat afgeraffeld en vond het ook wel vreemd hoe snel demi als oude heks opeens sprintjes kon trekken na alle fysieke uitputting.

Deze film zou zomaar een aflevering van black mirror kunnen zijn.

Smakelijk eten. lol

Bizar, grotesk en strak uitgevoerd.

Zo juist bekeken op een Italiaanse 4K (prachtige steelbook).

Moderne variant op duister Grimm sprookje met richting het eind steeds meer horror trekjes.

Beide actrices leveren goed spel en doen niet voor elkaar onder als een letterlijke gespleten persoonlijkheid.

Film is eigenlijk een groteske aanklacht tegen de huidige maatschappij, waar vooral in de tv- en filmwereld vrouwen van een bepaalde leeftijd worden ingewisseld voor jongere, fris ogende collega's en wanhopig van alles aan hun uiterlijk laten doen om dit proces te vergeefs tegen te gaan.

Tegen het einde toe wordt het wel steeds meer over the top en ging het ook ietwat te lang door, waardoor ik wat verveeld raakte, maar zonder meer een bijzondere film.

Voor nu een dikke zes, ofwel drie sterren.

Stijl boven inhoud, en niet zo'n beetje. Prachtig steriele beelden van een hypermodern milieu, waar alles schittert en glanst. Tot zover de positieve elementen. Vanaf de aftrap, met de ster op "the walk of fame" gaat het al meteen mis: het is te recht voor z'n raap: een taart die niet in je gezicht gesmeten wordt, maar er tot bloedens toe wordt ingewreven. Er waren momenten dat ik dacht aan Under The Skin; supersnelle motorrijder met pikzwarte helm, de poging tot erotische verleiding, de rode gang. Maar die gedachte spatte al heel snel uiteen. Verder nog een vleugje The Fly en een flinterdun knipoogje naar Sunset Blvd. Maar nee, het verhaal vliegt volledig uit de bocht en heeft inderdaad alles behalve "substantie." Jammer.

Dit begint als satire, krijgt dan elementen van body-horror en SF, gaat tegen het einde compleet over de top, en ontspoort tenslotte volkomen in een orgie van bloed en vormeloze lichaamsmassa. Allemaal niks mis mee, en ik heb er tot en met het slot met veel plezier naar gekeken, maar als deze film een boodschap had is die op het einde wel verzopen in alle lichaamssappen, hoewel de allerlaatste scène met de "jellyfish" of beter gezegd zeester van vlees bovenop Elisabeths ster op de Hollywood Walk of Fame ons er nog even aan probeert te herinneren. Verder prachtig vormgegeven en prima gespeeld, dus míj hoor je niet klagen.