The Weed Eaters (2025)

Opvallend goede, innemende en vlotte kannibalistische horror-stonerkomedie uit Nieuw-Zeeland. Als je stoned bent, kun je een verlangen krijgen om te eten. Een groep nieuwe vrienden gaat tijdens de oud-nieuwjaarviering weg, een feestje, drank en wiet om vervolgens een wel hele verknipte trek in vlees te krijgen. De manier waarop ongeveer 75% van de film is opgenomen met grote close-up/close-up shots om mensen ongemakkelijk te maken, of het gevoel ook stoned te zijn, was ongelooflijk slim. Meer een komische horrorfilm dan een horrorfilm maar de meeste van de Nieuw-Zeelandse humor werkte aanstekelijk goed! De jazzscore is een vreemde keuze, maar gek genoeg paste dit ook wel bij de film! Het tempo is wat vreemd, maar alles aan deze film volgt zijn eigen ritme. Er zit een bepaald soort schoonheid in dit en het was iets wat i niet waar had verwacht, werd daarom ben echt aangenaam verrast.

Wtf was me dit alweer haha.

Ik vond dit echt slecht.

Belachelijke film met de typische Nieuw Zeelandse humor. Een groep vrienden, alleen en afgelegen in een hut in het bos. Wat kan er misgaan? Ze vinden ergens een vreemde wietsoort waar je niet alleen heel stoned, maar ook heel canninalistisch van wordt! Wat volgt is een beetje onderbroekenlol gemengd met gruwelijke steek, vreet en schaterlach partijen. De acteurs zijn de hele tijd kneiterstoned en dit levert toch wel een aantal grappige taferelen op. Deze film neemt zich niet te serieus en de regie en het acteerniveau zijn eigenlijk best goed voor dit soort films. Uiteindelijk loopt het natuurlijk helemaal uit de hand, hoe kan het ook anders? 3,5*