De naïeve Devon, die nooit echt een vriendin heeft gehad, begint vol hoop aan haar eerste jaar op de universiteit en wil eindelijk haar plek en een vriendengroep vinden. Ze vraagt de stoere en wereldwijze Celeste om haar kamergenote te worden, en in het begin denken ze dat ze beste vriendinnen zullen worden en elkaar volledig begrijpen. Maar al snel verschijnen er kleine scheurtjes in hun vriendschap, die uiteindelijk uitmondt in een oorlog van passieve agressie.
Een beetje mix van komedie en drama die beide daardoor niet goed lukken. In de basis wel een oké film met een sympathiek hoofdpersoon en idem dito ouders maar echt leven gaat zij nooit. Het sfeertje daar is nog wel prima en de film kijkt redelijk weg maar weet te weinig te boeien. 2,5*.
Over twee tienermeisjes die een kamer delen op een college. Over de sociaal geïsoleerde Devon (Sadie Sandler) en haar tegenpool Celeste (Chloe East) die aan het begin staan van hun academische leven, het in eerste instantie goed met elkaar kunnen vinden en naarmate het schooljaar vordert in toenemende mate van elkaar vervreemden. De film laat zien hoe de twee in in conflict raken en hoe de conflicten escaleren. Het perspectief ligt bij Chloe die als identificatiefiguur dient voor de kijker.
De film is geen psychologisch drama maar is een komedie. Dat betekent dat de film weinig diepgang vertoont als het om de inkleuring van de personages gaat. Regisseur Chandler Levack zet in op lichtzinnig entertainment met af en toe een lijntje zingeving. Ze combineert overdreven en enigszins platte humor met de drang van de personages om de wereld te ontdekken. Hoewel Chloe als protagoniste wordt gepresenteerd en Celeste steeds meer in de rol van antagoniste wordt gedrukt, schroomt Levack niet om van beiden de slechte karaktertrekken te laten zien. Een goede keus want de handelingen die voortkomen uit jaloezie, wraak of woede leveren de leukste scènes op.
Hoewel hier en daar wat serieuze thema’s passeren, gebeurt dat met een vederlichte aanraking. Zaken als sociaal isolement en klassenonderscheid passeren weliswaar maar krijgen geen diepzinnige aandacht. Ze passeren vooral om het gemak van de kijker te dienen die op die manier eenvoudig de karakters van Devon en Celeste kan duiden. Jarakters die door Sadie Sandler en Chloe East prettig fris worden ingevuld.
Zoals gezegd levert Roommates vooral luchtig vermaak. En hoewel de toon hier en daar best wat pittiger had mogen zijn, doet de film dat over het algemeen naar behoren.
Tussen de infantiele, vulgaire komedies die Adam Sandlers productiemaatschappij ‘Happy Madison’ aan de lopende band maakt, zit zo nu en dan een bescheiden juweeltje. Deze komedie, over een sociaal onzekere student [Sadie Sandler] die een kamer deelt met een extraverte tegenpool [Chloe East] scoort vanwege Sandlers authentieke spel, de serieuze aandacht voor studentendilemma’s en meer dan genoeg rake grappen. Sarah Sherman is een kwestie van smaak als de leerlingbegeleider die het verhaal vertelt als levensles aan ruziënde kamergenoten Luna [Storm Reid] en Auguste [Ivy Wolk].