Primetime (2026)

Goede trailer zeg! Nieuwe pareltje van A24?

Fantastische trailer, erg benieuwd naar. Binnenkort maar eens wat werk van Oppenheim checken.

Opnieuw een sterke prestatie van Robert Pattinson, toch wel 1 van de beste acteurs dit jaar.

A24 die ook na The Drama dit jaar, mij weer opnieuw positief kan verrassen.

Primaire geweest.

Toch veel meer van verwacht.

Tegenvaller. Gebeurt niet veel.

Ik snap de lage recensies niet.

Ik ben geweest met een bang hartje door de vele recensies van "Geen verhaal" , "Er gebeurd niet veel".

Gelukkig heeft de film dit ongelijk bewezen. Je weet wat je kan verwachten maar dit is een verhaal over een man dat gek wordt onder eigen succes en niet wij gaan een pedofiel pakken. Als je het zo ziet gebeurd er inderdaad niet veel.

Maar dit is zo'n unieke film niet alleen cinematografisch maar ook acteer werk want iedereen prijst Pattison maar ELKE acteur doet het zo goed. Dit gaat geen film zijn voor iedereen want hij zet tot nadenken. Momenteel mijn favoriete film van 2026 met Obsession natuurlijk

*4.5

Je ziet het steeds vaker gebeuren dat er één grote acteur wordt binnengehaald als blikvanger voor de sponsors, terwijl de rest van de cast kennelijk alleen mag meedoen als ze absoluut nul uitstraling hebben. Tel daar een korrelige, goedkope VHS esthetiek bij op die vooral aanvoelt alsof de camera kapot was, en je hebt een B-film die net zo goed met het budget van een zak chips en een lolly gemaakt had kunnen worden

Het treurige is nog wel dat dit soort knulligheid direct wordt geframed als bewuste satire zodra het er niet uitziet. Maar als je pure onkunde op die manier mag goedpraten, kun je een willekeurige aflevering van GTST met dezelfde logica ook wel een cynisch, maatschappijkritisch drama noemen. Zelfs Robert Pattinson kan hier niets beginnen, want zonder een goede regisseur heb je aan een goede acteur immers ook niets. Laat je dus niet vangen door fomo, want we houden deze creatieve armoede alleen maar zelf in stand zolang we hier massaal naar blijven kijken.

Je zou eens moeten beginnen om je niet te laten beinvloeden door al die recensies van de zogenaamde deskundige. Als jij het een mooie film vind en je hebt er van genoten, dat is toch het belangrijkste. Ongeacht wat de "kenners" er van vinden.

De film gaat over de presentator van een TV-serie die To Catch a Predator heet en zoals de naam al aangeeft, jagen de TV-mensen – naast de politie natuurlijk – in wezen net zo genadeloos op de pedo’s als die pedo’s op kinderen waarbij niet alleen de pedo’s worden geofferd op het heilige altaar van de kijkcijfers. Het idee is waarschijnlijk dat de TV-wereld of wereld überhaupt tjokvol roofdieren zit – niet alleen de pedo’s zijn immoreel – maar het idee is slecht uitgevoerd: allerlei vormen van misbruik in de jacht naar (geldelijk) succes worden in het verhaal betrokken – van de lokacteur tot de roddelpers die een buitenechtelijke affaire op het spoor is – en er wordt naar een climax toegewerkt als men een ‘grote vis’ probeert binnen te hengelen om de concurrerende TV-stations te verslaan, maar de film voelt rommelig en de opbouwende elementen leiden niet naar een spannende of interessante ontknoping. De film voelt wat mislukt en overbodig want het thema van de film is volgens mij al vaak veel beter uitgewerkt.

Chris Hansen [Robert Pattinson] scoort hoge kijkcijfers voor NBC als presentator van ‘To Catch A Predator’, een realityshow die via sociale media pedofielen lokt en ontmaskert met geheime camera’s. Wat begint als een cynische jacht op hoge kijkcijfers, wordt voor Chris een obsessie. Wever speelt de gedreven producer en Gidondo een jonge, ambitieuze acteur die zonder het te weten fungeert als lokaas. Pattinsons intense spel (en de slotscène) duiden erop dat Oppenheim een moderne versie van Network in gedachten had. Maar scenarist Ajon Singh is zeker geen Paddy Chayefski. Vandaar dat Pattinson overkomt als een karikatuur. Gisondo’s rol had een betere uitwerking verdiend. Kijk liever Predators (2025), de documentaire over deze serie.

Donkere film die aanvoelt als een documantaire. Het onderwerp is triest, daar passen de donkere kleuren wel bij. Het geheel speelt zich eind jaren 80 af en lijkt wat de tijdgeest betreft goed in beeld gebracht te zijn. Echt vermakelijk is het allemaal niet, vernieuwend eigenlijk ook niet. Het contrast tussen een succesvol programma willen maken en de ellende van anderen komt wel duidelijk naar voren en vind ik zonder meer goed gedaan. Iedereen heeft zijn of haar eigen problemen, niet verwarren met de de positie van de echte slachtoffers in dit verhaal.

Aardige film over een programma dat kennelijk echt heeft bestaan. Ik vind het jammer dat er voor een videolook is gekozen, want hoewel het een aantal sfeervolle beelden oplevert, heeft het ook wat goedkoops.

Daarnaast vind ik het jammer dat ze alle drie de hoofdpersonen van een backstory willen voorzien. Het gevolg daarvan is dat het allemaal te oppervlakking blijft.

Maar verder intrigerende thriller.

3,5*

Eind jaren 80 hadden we nog geen / nauwelijksinternet. Gelukkig. Film speelt begin deze eeuw.

Vond er niks aan.

Holy shit, valt weinig over te zeggen, hier was indd geen ruk aan... 1*

De verwachtingen lagen toch iets hoger dan het uiteindelijke resultaat. Het uitgangspunt rond een televisieshow waarbij geprobeerd wordt om pedofielen in de val te laten lopen, nodigt uit om er een interessante film van te maken, maar het ontbrak duidelijk aan peper en zout.

Eigenlijk zien we verschillende scènes telkens hetzelfde waarbij de acteur Dan pedofielen ontvangt die nadien geconfronteerd worden door de host van de televisieshow. Naar het einde toe komt er ietwat spanning in de film wanneer ze achter een prominente figuur aangaan, maar voor de rest werd het nergens echt bijzonder.

Al moet wel gezegd worden dat Robert Pattinson een sterke rol neerzet als de host van de show. Hij weet de obsessie van de host voor zijn show goed over te brengen.

Al bij al een ietwat flauwe film.

2.5*

Interessant maar nogal fragmentarisch en oppervlakkig uitgewerkt drama, over presentator Chris Hansen (Robert Pattinson) die er alles aan wil doen om van zijn misdaadprogramma To Catch A Predator een kijkcijferhit te maken. De maffe visuele aanpak (camerawerk en kleurgebruik lijken zo weggelopen uit 2006) leidt helaas meer af dan dat het iets toevoegt en de personages zijn afstandelijk en ongrijpbaar, waardoor de benodigde emotionele impact grotendeels uitblijft.

Ik heb genoten van deze spannende film. Ik vond de vhs sfeer juist goed passend bij dit tijdsbeeld. Robert Pattison acteert heerlijk en de film draait eigenlijk meer om hem en zijn crew dan om de pedo's die ze willen vangen. Ik heb er met een misselijk gevoel naar zitten kijken en heb dit altijd maar een raar fenomeen gevonden.

Leuk uitgangspunt, beetje saai uitgewerkt. En een duf einde.

“𝘞𝘦’𝘳𝘦 𝘤𝘭𝘦𝘢𝘯𝘴𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘩𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘭𝘥 𝘰𝘧 𝘢𝘯 𝘢𝘯𝘤𝘪𝘦𝘯𝘵 𝘦𝘷𝘪𝘭.”

Primetime is prachtig geschoten, met een aantal schitterende kaderingen en een reconstructie van 2006 die nauwelijks van echte beelden uit die tijd te onderscheiden is. Ook de montage voelt op momenten verrassend nostalgisch, alsof sommige fragmenten daadwerkelijk uit die tijd komen. Het tempo is bovendien heerlijk, met genoeg ruimte voor langere scènes zonder dat de vaart eruit gaat.

Robert Pattinson was voor mij het absolute hoogtepunt en blijft maar stijgen op mijn lijstje met favoriete acteurs, wat met de sterke rollen die hij de laatste tijd neerzet ook niet zo gek is. In The Odyssey sprong hij er voor mij al uit, en zijn vertolking van Chris Hansen is hier wederom fantastisch. Van zijn stem en kenmerkende lachje tot de kleinste trekjes, hij weet hem perfect te imiteren. De bewust ongemakkelijke scènes rondom ‘Decoy Dan’, gespeeld door Skyler Gisondo, wisten me op momenten aan het lachen te maken, terwijl hij later een serieuzere kant laat zien en met zijn twijfels over deelname aan het programma To Catch a Predator een mooie spiegel vormt voor Hansen en zijn beweegredenen. De vergelijking met de vroegere schandpaal, waarbij publieke vernedering niet langer op het dorpsplein plaatsvindt maar voor miljoenen televisiekijkers, roept de vraag op waar de grens ligt tussen gerechtigheid en entertainment, en of Hansen daadwerkelijk slachtoffers probeert te beschermen of vooral zijn eigen carrière en ego vooropstelt. Misschien probeert de film daarnaast te zeggen dat het kwaad altijd een stap voor blijft, wat je ook doet om het te bestrijden. De laatste scène waarin dat kwaad wordt verbeeld, zag ik totaal niet aankomen en deed mijn nekharen overeind staan.

Helaas vond ik de tweede helft aanzienlijk minder sterk dan de eerste, met een redelijk gehaast einde, enkele verhaallijnen die onafgerond aanvoelden en bepaalde verhaalontwikkelingen die bij mij niet echt binnenkwamen. Bovendien vond ik producent Andie Bender, gespeeld door Merritt Wever, een wat verwarrend geschreven personage. Desalniettemin blijft Primetime, vooral dankzij een fenomenale Pattinson, een geslaagde film. Volgens de echte Chris Hansen is het verhaal overigens vrijwel volledig fictief. Dat feit maakt de film voor mij echter niet minder vermakelijk.