Love of Your Life (2026)

Goeie film over een verpleegster die verliefd wordt op iemand die ze toevallig ontmoet. Een bij vlagen ontroerend liefdesdrama dat ook over rouwverwerking gaat. Mooie locaties, een fijne soundtrack en een aangenaam rustig tempo. Prima acteerwerk en een mooie hoofdrol van Margaret Qualley.

Deel de mening van hierboven.

Mooie vrouw ook.

Don't choose to be unhappy. It's lazy, and it's harder!

Eerst en vooral, ik vind het echt too soon voor een film over het leed dat covid heeft veroorzaakt. Dan moet ik maar weer denken aan de mensen die GSM-masten in de fik gingen steken, gingen 'theedrinken', gingen beweren dat het allemaal niet echt was terwijl mijn oom in het mortuarium lag, dat mondkapjes niet zouden werken en dat quarantaine maar onzin was. Nee, ik ben daar niets van vergeten, en al die mensen zijn wat mij betreft gewoon echt af, klaar, en als ik ze nooit meer zie is het me al te vroeg. Het zou me een lief ding waard zijn als ze allemaal en masse en rücksichtslos over de kling gejaagd waren, want daar hebben ze het gewoon naar gemaakt.

Qualley speelt haar rol wel leuk, maar is aan de andere kant ook teveel een speelbal van het plot, het lot om indruk te maken. Schwarzenegger is leuk om te zien omdat hij zo enorm op zijn pa lijkt, een betere en jongere versie is zoals dat hoort te zijn. En Keener maakt ietwat indruk met haar touwige en ongewassen Patti Smith haar - als er toch iemand is waar je op zou willen lijken.

En ja, de beelden zijn mooi, vooral in Portugal waar de wereld stil lijkt te staan en het verhaal een intermezzo, een idylle tussendoor brengt. Waarvan we ondertussen allemaal geleerd hebben dat die voor het merendeel van de ons die die periode hebben meegemaakt niet meer dan een verre droom was, en dat we met heel andere herinneringen aan die periode achtergebleven zijn. Ja, nu kunnen we daar weer heen, dat dan wel.

Verder blijft het er een beetje bij hangen voor mij - had deze film over een jaar of twintig gemaakt, dan had ik er misschien een ander gevoel bij gehad. Nu rakelt het alleen dingen op die ik geen plaats kan geven. Nu niet, en wellicht nooit.

Het begin is best leuk en het jonge stel heeft chemie. Daarna verandert de film in een typische romcom die weinig verrast. Maar het grootste pijnpunt is wel dat de nieuwe lover (die Brit) en Maya echt totaal geen chemie hebben. Dat maakt dat de film redelijk inzakt ondanks de leuke plaatjes en het best aardige beeld van een jonge millenial die op zoek is naar haar plek in de wereld. Ook de soundtrack is fijn. 3,0*.

Ik blijf het interessant vinden dat er mensen zijn die zichzelf een goed mens vinden en dan oproepen dat mensen met een andere mening wel doodgemaakt mogen worden omdat ze niet kritiekloos de massa volgen en naar het nieuws luisteren.

Ik heb het over de film en wat die in me oproept. Probeer dat ook eens. Daar is deze website tenslotte voor.

Overigens, zelfs als je wat ik schrijf buiten die context leest staat er nog steeds wat anders. Het is niet om hun mening dat ik de wappies vervolgd zou willen zien, maar om hun daden en alle ellende en schade die ze daarmee hebben veroorzaakt. Word je eens bewust van die balk in je oog, die olifant in je kamer, in plaats van hier los uit de pols op de man te spelen met je reacties.

Over de klink jagen betekent iemand dood maken. Dat is wat ik aanhaal of het nou met of zonder context is. Rücksichtslos betekent zonder medelijden of zonder enkel gevoel. Allemaal mogen ze dood gemaakt worden zonder dat het jou iets doet qua gevoel. Dat zou jou zelfs een lief ding zijn. Dat betekent dat jij er een goed gevoel over zou houden? Dan heb jij het over een balk in mijn oog? Overigens staan er meningen in jou stukje tekst. De mening dat een mondkap niet zou werken of dat quarantaines onzin zijn. Dat is een behoorlijk maf stukje tekst denk ik dan? En de leed van de lockdowns? Die is er niet zeker.

Je reageert op dingen die er niet staan. Lees eerst eens, voordat je begint met reageren? Of reageer misschien liever ook gewoon maar helemaal niet, ik zit niet zo verlegen om dit soort zinloze gebazel.

Nogmaals, ik herhaal het voor je: waar ik het over heb is wat de film in me oproept. Heb je die uberhaupt gezien?

Ik vraag me af waarom? Dat kan ik er niet uit opmaken. Ik dacht dit is een romantische film dus vooral daarom. Ik heb wel meer interesse gekregen in de film moet ik zeggen.

Verpleegkundige Maya [Margaret Qualley] trouwt met Charlie [Gabriel Basso], de liefde van haar leven. Een gezamenlijk leven van liefde en geluk wordt wreed verstoord door de covidpandemie. Overmand door schuldgevoelens ontvlucht Maya haar oude leven en verbreekt ze ieder contact. Na jaren van afzondering ontmoet ze Felix [Aaron Pierre]. Intelligent romantisch drama kiest de moeilijke weg en heeft oog voor de complexe gevoelens van alle belangrijke personages, waaronder Patrick Schwarzenegger als Maya’s boezemvriend en Catherine Keener als Charlies moeder. Een buitengewoon volwassen drama vol hartverscheurende, maar authentieke momenten.