Real Life (1979)

Een behoorlijk saaie satire van Albert Brooks op het Big Brother-fenomeen, maar met 1 opmerkelijke verdienste: de film is een dikke 20 jaar ouder dan Big Brother. Helaas hebben we daarmee de helderziende gaven van Brooks wel zo'n beetje gehad. In zijn visie is het idee een instant flop: het gefilmde gezin gaat zich full-time gedragen alsof ze gefilmd worden, wat uiterst saaie beelden oplevert.

Ondertussen weten wij dat BB-slachtoffers in real life de camera snel vergeten en zich vervolgens normaal (saai) gaan gedragen. We weten nu ook dat dat saaie gedrag de kijkcijfers pas begint te schaden na een erg lange aanlooptijd en dat Brooks dus multi-miljonair zou zijn geweest als hij het concept twintig jaar geleden serieus had genomen. In plaats daarvan zadelde hij ons op met een komedie die maar niet leuk wil worden. Eigen schuld dikke bult.

In all fairness dient wel gezegd dat de kopie die werd uitgezonden van een bedroevende home-video kwaliteit was en ik heb al vaker gemerkt dat dat je beleving van een film op een of andere manier geen goed doet.

**½

Ik vond het toch niet echt mislukt en er zaten een paar erg grappige stukjes in (die camera's uit Nederland ). Grodin en Brooks zijn erg goed als een stelletje neuroten. Probleem was echter dat Brooks af en toe een beetje moest overdrijven met die belachelijke eind-scene: huis in vlammen als dieptepunt.

Neuh, echt mislukt heb ik ook niet gezegd. Kijk naar onze waarderingen: die komen overeen. En als je mij een beetje kende had je geweten dat ik Charles Grodin hoog heb zitten.

Als sartire misschien iets te 'gewoontjes', maar toch zitten er een paar erg sterke humoristische momenten in.

Klopt het overgens dat Charles Grodin jaren na deze film in de Beethoven serie speelde?

Yep. En Midnight Run o.a.

Net zo vervelend als het veel latere Edtv. Nog steeds is The Truman Show de enige die goed is met een soort gelijk reality gevoel. Albert Brooks is pijnlijk ongrappig, zoals ie ook al was in veel andere films. 1.5 sterren

Voor mij als Albert Brooks liefhebber vond ik deze film echt een hele grote meevaller. De speelvreugde van Brooks en van andere acteurs spat er gewoon vanaf en de film is erg spontaan gemaakt.

Brooks die zichzelf speelde en zeer regelmatig tegen de camera praten vond ik echt geniaal en natuurlijk de Nederlandse cameras die ze gebruikte om het te filmen.

De laatste 20 minuten is Brooks misschien een tikkeltje te enthousiast geweest en wordt het allemaal een stukje chaotischer en rommeliger maar ach, dit was zijn eerste echte film dus echt kwalijk nemen kan ik het hem ook niet.

Real Life verwachte ik door de velen negatieve reacties hier op MM niet teveel van, maar heb me hier toch weer heel erg mee kunnen vernaken en zelfs meerdere keren hardop om moeten lachen!

3,5*