The Great McGinty (1940)

Vreselijk oudbollige film over een zwerver die het schopt tot burgemeester en zelfs tot gouverneur. De humor was erg flauw, en de acteurs irritant. Oke, er werd met een klein budget gewerkt dus de cast zou geen bekende acteurs bevatten, maar Brian Donlevy in de hoofdrol was een slechte keuze. Verder vond ik het verhaal ook maar slecht uitgewerkt. De film werd wel nooit vervelend, maar een goede introductie tot Preston Sturges is "The Great McGinty" niet.

Heel aardige film, maar haalt het duidelijk niet bij de twee andere films van Sturges die ik tot nu toe zag. Mooie opening en een paar leuke scenes zoals de scene bij de ontsnapping met de bewaker en een paar van de dingen die ik de latere Sturges-films ook al zag (zoals de slapstickachtige momenten). Maar het is allemaal nog wat pril. Het in hetzelfde jaar gemaakte Christmas in July was al veel scherper en leuker. Helaas zijn Angelus en vooral Donlevvy ook niet zulke goede acteurs voor deze rollen. Ze missen wat persoonlijkheid.

Een aardig debuut waar al wat doorschijnt van wat later komen gaat dus.

3.0*

Eens met starbright boy. Bij vlagen best leuk, maar haalt nog lang niet het niveau van Hil to the Conquering Hero. Christmas in July was ook wat leuker.

3*

Totaal niet mee eens. Donlevy was geweldig en mede door hem een prima film. De fiml ist vooral wat scherpte in het tweede deel, maar de opening en de wisselwerking met Tamiroff mocht er wezen. Wel vreemd dat Sturges uitgerekend voor zijn debuut in de prijzen viel - want het tempo en de en passantgrappen zijn nog niet op volle sterkte en het Amerikaanse drama heeft hier nog meer een Capra-feel dan scherpte.

Erg grappig, maar dat komt waarschijnlijk omdat er nu een all American president is, die helemaal dol is van "big infrastructure spending" en die toevallig ook wat Russische hulp bij de verkiezingen kreeg



Skeeters: If it wasn't for graft, you'd get a very low type of people in politics. Men without ambition. Jellyfish.

Catherine: Especially since you can't rob the people anyway.

Skeeters: Sure. How was that?

Catherine: What you rob, you spend, and what you spend goes back to the people. So, where's the robbery? I read that in one of my father's books.

Skeeters: That book should be in every home.

LOL, dat is nu het officieel economische beleid wereldwijd.

bij momenten scherp en venijnig politieke satire dat helaas in de derde act een beetje van zijn kracht verliest. Writer/Director Sturges graast nog in de wei van formule geromantiseerde Hollywood (Liefde maakt mens eerlijk) maar zijn set up (man verliest alles in moment van eerlijkheid) verraadt zijn anarchie. Er zit ook wat simplisme in het verhaal (verkiezingen zijn te gemakkelijk gewonnen bv) en de voorspelbare love story staat in de weg van een krachtig betoog over corruptie. Maar Sturges toont zich hier al een talent voor screw ball comedy met zeer heerlijke one liners.

Af en toe is die simplistische amerikaanse humor iets waar ik me behoorlijk aan kan ergeren , bij deze film had ik dat in veel hogere mate dan anders , in zulke mate dat zelfs dat het de film voor me verpeste , eigenlijk is de humor nergens echt leuk en vaak heel flauw , het constante, OOOOh yeah gevolgd door weer een knokpartij had ik al snel gezien .

gelukkig is de film met 81 minuten niet te lang .