D'Ardennen (2015)

Zwak.

En daar is alles mee gezegd.

Was dit een succes in België?

Redelijk, rond de 140.000 bezoekers. Gezien de aard van de film lang niet slecht.

Wannabe rauw filmpje met dezelfde Vlaamse acteurs die ook in 80% van alle andere Vlaamse films zijn te bewonderen. Zeer teleurstellend.

goed gespeeld, uit het leven gegrepen, eenmaal in de ardennen freaky ruig

Goed.

Robin Pront slaagt er redelijk goed in om een wat rauw drama te portretteren. Vooral ook knap dat hij de Kevin Janssens'en van deze wereld op hun sterkte uitspeelt. In het geval van Janssens is dat een marginaal en het is voor een keertje eens een goede rol van hem. Ook Jeroen Perceval speelt prima. Meestal ben ik een heel stuk minder overtuigd van Vlaams acteerwerk.

Verder een lekker sfeertje. Het tweede deel van de film verplaatst zich naar de Ardennen en dat wordt goed uitgespeeld, zelfs door wat rare personages. Meestal irriteren die mij maar hier niet. Het twistje is niet heel erg verrassend, maar doet uiteindelijk wel gewoon z'n werk.

3,5

Let there be house! De soundtrack, met klinkende namen als Yves Deruyter en Robert Armani, zal een feest van herkenning zijn voor wie vroeger keten zoals de Cherry Moon afschuimde. Deze 'scene' bracht een welkome akeligheid in ons leven die we met de jaren helaas compleet verloren zijn, maw een periode die het documenteren waard is. Pront heeft bijgevolg een soort van cultuurhistorische voeling, wat op zich al uitzonderlijk is voor een Belgisch regisseur. Hoewel het universum dat hij schetst even steriel en artificieel is als dat van zijn confraters, zie ik hier en daar toch een sprankeltje hoop. Hij lijkt toch een oprechte antropologische interesse te vertonen in zijn sujetten: Kevin Janssens die altijd gewapend met een blik Jupiler rondloopt, ook Veerle Baetens is echt overtuigend vermomd als trashy Linkeroeverse godin. Langs de andere kant is het geheel onduidelijk in welke tijd deze film zich zou moeten afspelen. De muziekkeuze is echt early nineties, maar langs de andere kant loopt iedereen met GSM rond. Misschien is het een bedoeld anachronisme, maar op mij kwam het meer over alsof Pront wou suggereren dat de personages in hun glorietijd 'blijven hangen' zijn - wat natuurlijk te absurd voor woorden is. Marginalen hebben immers geen nostalgie en leven louter in het 'nu'. Daarom zijn ze marginaal. Naar het einde ontspoort de film helaas in de zoveelste zwart-komische grand guignol troep met één of andere travestiet en een liedje van Adamo, hoe kon het ook anders. Sinds C'est Arrivé Près de Chez Vous heeft de Belgische auteurscinema altijd de neiging om lekker 'cult' te doen. Buitenlanders die België enkel vanuit festivalcinema (hipsteriditioten zoals Du Welz) kennen, moeten zich echt voorstellen dat alle Belgen stoïcijnse, bebaarde geweldenaars zijn en ons landje, een eindeloze strook van lintbebouwing en gezapig verkavelingshedonisme, een soort unheimlich, mistig Germaans woud is. Maar eigenlijk is Vlaanderen één van de minst beboste regio's ter wereld. Het nummer in de eind credits 'Rigor Mortis' drukt enorm goed een gevoel van acute, verwarrende, paradoxale afhankelijkheid uit dat men wel eens gewaar kan worden tijdens een moment van (al dan niet drugsgerelateerde) escalatie (I love you... although you're dead). Om heel eerlijk te zijn vind ik de videoclip (geregisseerd door Wout en Regi) cinematografisch veel interessanter dan D'Ardennen, omdat Wout en Regi itt Pront niet proberen te appelleren aan 'goede smaak' of 'fijnzinnigheid' of 'BIFFF edginess en gewoon ongegeneerd discotheekpathos oproepen. Dat Pront deze clip maar aandachtig bekijkt voor het vormgeven van zijn aankomende Zillion verfilming.

Weer eentje die ik van mijn lijstje kan strepen. Deze is momenteel voor 0.99 euro te huur via Amazon Prime. Al staat Prime niet vermeld in het lijstje met diensten die de film beschikbaar hebben.

Enfin. Ik had redelijk hoge verwachtingen van deze misdaad thriller van Belgische bodem. Om heel eerlijk te zijn vond ik het allemaal een beetje amateuristisch in elkaar steken. Dat begint eigenlijk al direct bij de openingsscène en de gehele rest van de film had ik het idee naar een tamelijk goedkope serie te kijken.

Men tracht er een harde en donkere thriller van te maken, maar zeker de eerste 75% van de film is het vooral aftasten. Het voelt dan allemaal vooral oppervlakkig aan en het lijkt ook nergens specifiek naar toe te gaan. We zien vooral wat drama tussen 2 broers en de ex van een van hen.

De laatste 25% is wat interessanter. Zodra de broers de Ardennen intrekken worden de gebeurtenissen boeiender en begint het allemaal meer op een thriller te lijken. De vecht scène in de caravan vond ik persoonlijk het hoogtepunt van de gehele film.

Jammer genoeg eindigt het daar ook allemaal net wat te abrupt. Toegegeven, het was voor mij persoonlijk wel een beetje een verassing dat het zo zou eindigen.

Prima film, goede cast.