Alice ou la Dernière Fugue (1977)

Zeer fraaie, mysterieuze film.

Claude Chabrol schijnt nogal een Hitchcock-expert te zijn. Nog nooit iets van Chabrol gezien, en dit lijkt me ook niet typisch voor zijn werk, maar deze film mag er zeker wezen. Een grimmige variant op het sprookje Alice in Wonderland.

Interessant verhaal, waarin een vrouw na een ongeluk wordt ontvangen in een groot landhuis, waarna ze ontdekt dat ze het huis niet meer kan verlaten. Alle wegen lopen dood…

Dit is een best bijzondere film, een vreemd psychologisch drama en een beklemmende mysterie-thriller.

Lekker traag en complex. Volgens een Duitse internetbron schijnt deze film wel iets van de griezelklassieker Carnival of Souls weg te hebben, ook wat betreft het gelijksoortige einde. De film heeft een Jacob’s Ladder-achtige premisse.

Deze film heeft een heerlijke donkere, licht gothische atmosfeer en een vernuftig verhaal, waarin je als kijker eerst verward bent door alle details, die op het einde als een puzzel ineen vallen.

Het ziet er allemaal schitterend en donker uit, vooral in het grote landhuis. Echt hele mooie fotografie soms. Een aantal scènes hebben een mooie, surrealistische touch, waarin de realiteit vervormd lijkt te worden. Een zo’n scène lijkt wat weg te hebben van het Franse Orphéé, ook zo’n mooie mystieke film.

Een fascinerende film met Hitchcock-achtige muziek. De film heeft een existentialistische tint en handelt een beetje over leven en dood.

De hoofdrol wordt gespeeld door onze Sylvia Kristel (Emmanuelle), die er niet alleen mooi (mysterieus) uit ziet, maar vooral bewijst dat ze wel degelijk sterk kan acteren. Chabrol koos haar vanwege haar afstandelijke expressieloosheid. Dat afstandelijke doet de film veel goed.

Uitstekende mysterieuze films, zeker aangeraden voor liefhebbers van het donkere, bizarre werk.

Erg tof!

Fraaie mysteryfilm met een ontzettend mooie Kristel.

Alice en de laatste ontsnapping.

Heerlijk mysterieus en overgoten met de jaren-70 en het stempel van Claude Chabrol, die laat zien dat je met heel weinig middelen gewoon een prima film kan maken. Een vergeten kunstvorm haast. Een huis (als ik het goed begrijp dat van Charles Vanel), een ouwe Renault en een paar bevriende acteurs.trices, meer heb je eigenlijk niet nodig. Hoeveel budget er was kan ik niet zo gauw vinden, maar veel zal het niet geweest zijn.

Kristel speelt zoals meestal overtuigend. Toch op afstand de beste Nederlandse actrice van die tijd, en hoe triest is het dat ze daar nooit de erkenning voor gekregen heeft. Nederland op zijn smalst.