Hitler: The Rise of Evil (2003)

"Marx was a Jew. The Communist Party is run by Jews."

Op Netflix gekeken, nu merk je pas echt hoe goed Der Untergang eigenlijk was. Deze Amerikaanse film is namelijk veel meer stereotype.

Ik vond Robert Carlyle het best wel aardig doen als Hitler maar bij lange na niet zo sterk als Bruno Ganz. Ze hadden wat mij betreft de film beter in het Duits kunnen maken, kijk zo gek Engelse Nazi's. Peter Stormare en Peter O'Toole speelden ook wel goed. Op het acteerwerk zelf is weinig aan te merken.

Het begon allemaal best wel goed, al vond ik het verhaal over de jeugd van Hitler zeer matig. Maar naarmate het vordert worden er wat rare sub-plots ingegooid en onbewezen theorieën uitgewerkt. Waarom moet Hitler nou weer als pedofiel en leugenaar (dat was ie natuurlijk ook, maar ik bedoel in zijn privéleven) worden afgeschilderd. De scène waar hij een hond kreupel schopt vond ik ook belachelijk, typisch amerikanen even lekker laten zijn wat voor persoon het is met absurde dingen als dierenmishandeling. De relatie met Eva Braun word ook afgeraffelt, van de SS zien we niets en het lijkt alsof je medelijden moet krijgen met de SA (terwel dat antisemitische knokploegen waren die dol waren op geweld).

Visueel was het soms af en toe net wat te goedkoop. Kostuums en sets waren op zich wel redelijk en de openingsmuziek was wel aardig.

Al met al was het best een vermakelijke mini-serie, niet te lang ook. Maar had zeker beter gekund.

Deze Emmy-winnaar is uitgelopen op één grote teleurstelling. Er is weinig wat goed is aan deze TV-film/miniserie. Slechte kartonnen decors, soap-achtig, een hoop sensatiezucht, slecht acteerwerk, niet gelijkende personages, ontbrekende personages (o.a. Himmler), niet trouw aan de feiten, een verhaal dat met een grote-stappen-snel-thuis-tempo wordt verteld, rommelig, en een Hitler die afgebeeld wordt als clown, loser, dierenmishandelaar, etc. Oftewel, Hitler was geen mens maar een loser, een monster en een duivel waarvan alleen de drietand en de horentjes ontbreken. En dat is verre van de waarheid, Hitler was wel een mens, een vreselijk mens (zacht uitgedrukt), maar wel eentje die dankzij zijn charisma (iets wat in de film nergens te bekennen valt) massa's achter hem aan kreeg. Dat is juist wat zo eng is aan Hitler, terwijl de film hier een oncharismatisch etterbakje en een monstertje vol clichés van hem probeert te maken. Volgens mij heeft Hitler dat niet nodig, in het echt is hij al eng genoeg mits ze hem uitbeelden zoals hij was.

Deze miniserie is uitgelopen op de typische schop na die de winnaar aan de verliezer geeft door de vijand belachelijk te maken. Hitler die voor Jood wordt uitgemaakt en bijna jankend aan een Jood om een medaille moet smeken, onzin vanjewelste alleen bedoeld om Hitler met deze film voor schut te zetten. Alsof dat nodig is. 1*. Geef mij maar Der Untergang (2004).

En voor alle duidelijkheid, dat ik 1 ster geef aan deze b-film wil niet zeggen dat ik ook maar de minste sympathie heb voor Hitler, integendeel. Maar een film die zich als waargetrouw voordoet en zoveel onzin tussen de feiten door mengt verdient niet anders, helemaal als het ook op alle filmische kwaliteiten zwaar tekortschiet.

top. veel informatie die ik niet kende. prima alles in beeld gegeven. en who cares about language... de acteurs zijn top

Niet slecht. Robert Carlyle doet dat zeker goed. Een film over Hitler staat of valt natuurlijk met de acteerprestatie van diegene die Hitler speelt. En dat doet hij vrij overtuigend met veel vastberadenheid. Ik denk dat je wel een emmer kon vullen met zijn speeksel.

Vergelijken met Bruno Gantz zijn prestatie in Der Untergang kan ik niet meteen omdat die film te ver weg zit. Ik denk wel dat die Carlyle zeker overklast omdat hij de Duitse taal machtig is. Dat geeft toch extra authenticiteit aan de stem van Hitler. Hij wordt hier misschien ook al dan niet wat teveel neergezet als een echt monster. Hij hield blijkbaar van dieren en vrouwen. Dat zie je in deze film amper terug. Het is natuurlijk een beeld dat we over Hitler hebben, gevormd door de media en de geschiedenis die geschreven is door de overwinnaars. Was hij echt zo een kwaadaardige man of moet dat toch enigszins genuanceerd worden? Ik weet het niet, ik ben ook niet ingelezen genoeg over hem om te weten hoe hij echt was. Maar ik denk dat je een aantal zaken uit deze film wel met een korrel zout moet nemen.

De miniserie zelf vind ik ook wat fragmentarisch op momenten. De relatie met zijn familie is niet echt uitgewerkt, zijn relatie met Geli en Eva Braun zijn dat ook. Hitler hield blijkbaar van dieren, dus de reden dat hij een hond zou schoppen is voor mij onduidelijk. Zijn Iron Crosses vind ik ook vrij raar verworven, lijkt meer op geluk dan op dapperheid. Belangrijke Nazi's zoals Goebbels, Hess en weet ik wie nog allemaal blijven toch wel heel erg in de schaduw van Hitler staan hier. Het mocht geregeld wat vloeiender en ik vond het politieke gedeelte soms wat onduidelijk om goed te snappen wat er juist gebeurde. Je ziet Hitler wel winnen maar de reden waarom is vaak maar vaag. Wat doet hij ervoor? Ruimt hij mensen uit de weg, legt hij ze het zwijgen op, koopt hij ze om, laat hij ze bedreigen, geeft hij fenomenale speeches en zo ja wat zegt hij dan, propaganda via de media (in de film hebben ze het vooral over de journalist die tegen Hitler is), etc?

Voor de rest heb ik meestal wel geboeid gekeken, geschiedenis is altijd interessant. Kritisch zijn blijft echter belangrijk. Zeker omdat er altijd 2 kanten aan een verhaal zijn. Ik ben van het principe dat de echte waarheid ergens ertussenin ligt, maar als ik die wil te weten komen lees ik er wel een aantal boeken over. Ook The Greatest Story Never Told (docu) ligt al een hele tijd op me te wachten.

Opnieuw bekeken. Blijft een goed gemaakte film met een goede cast. Enige nadeel blijft de taal...

Geweldige film die de gehele tijdlijn van Hitler weergeeft tot halverwege de jaren 30 nog voor het begin van de oorlog.

Ongelooflijk dat eigenlijk een aantal uiterst kleine details de hele geschiedenis had kunnen veranderen...

Deze film draait (zoals de titel al aangeeft) om de opkomst van Hitler, dat er weinig aandacht aan de ministers uit zijn kabinet is gegeven, is niet echt belangrijk vind ik.

De rollen van Hess, Goebbels en Goring wordt hier even aangetipt en dat lijkt mij duidelijk genoeg.

De personages Hanfstaengl en Rohm zijn in deze tijdlijn veel belangrijker.

Carlyle, Stormage en Schreiber spelen echt top.

De vergelijking met Bruno Ganz snap ik niet, net als wat ik ook hier lees over de Engelse taal wat storend zou zijn.... Totaal geen last van!

Een stuk geschiedenis die verteld wordt in een, voor iedereen "toegankelijke" taal.

Duits versta ik prima, maar bij een 3 uur durende film zou ik te veel aandacht moeten besteden aan de ondertiteling en dat zou jammer zijn.

(Ben echt benieuwd welke 3 Duitse top-acteurs de glansrollen van de bovenstaande hadden kunnen overnemen. En als ze er zijn, wat dan bij al die andere WWII films? Zijn er genoeg of krijgen we dan in elke film dezelfde te zien?)

Top film 4,5****

Interessant om deze film een keer te zien. Maar voor een 2de opzetten is de film te lang en te saai. Ik vond het wel een interessant stukje geschiedenis. Een keer geen Hitler in oorlogstijd. Ik vond Hitler redelijk spelen. Beetje overdreven wel. Ernst Rohm leek er helemaal niet op. Dat was een klein dik mannetje. Daarnaast is het een groot minpunt dat er Engels wordt gesproken.

Als geschiedenisles vond ik dit wel leerrijk, al heb ik nog niet de werkelijke geschiedenis vergeleken (met de name de putsch). Als verhaal is deze miniserie echter fragmentisch.

Ik associeer om één of andere reden de sfeer van dit werk met die van Genius, een reeks van National Geographic over Albert Einstein. Waarschijnlijk door de journalist, en ook deels dezelfde tijdsperiode.

Verder met deze film/serie genaamd Hitler/ The rise of evil, iets wat ik jaren terug al eens hadgezien en toen beoordeelde als acceptabel en voldoende. Dat dit trouwens alweer uit 2003 dateert, afijn eens kijken wat het nu brengt en of het de tand des tijd heeft doorstaan. En het oordeel is tweeslachtig wat dat betreft.

De serie kan in ieder geval niet ontzegt worden dat het niet de diepte ingaat want we pikken de kleine Adolf al op in zijn jeugd waarop vooral zijn eerste stappen binnen het fascime en greep naar de macht aan bod komen. En het moet gezegd dat er weinig fouten gemaakt worden en veel historisch kloppend is om het zomaar te zeggen. Daarnaast valt het woord de heilige graal en is de lans van het lot, waar Hitler en buitengewone fascinatie voor had en dit artifact bijzondere en mystieke krachten toekende, niet ver uit beeld. Ziet de basis van alle ellende met de Eerste Wereldoorlog en de gevallen trots en ellende daarna op als katalysator van things yet to come en doet Carlyle redelijk zijn best vooral in de speeches met bepaalde poses en geschreeuw die dan ook best wel goed lijken.

Maar dat zijn dan al snel de goede punten en zijn er toch ook heel erg veel dingetjes van kritiek. Want zo heb ik tijdens de opening met de kleine Adolf eerder de indruk dat ik naar Damian van The Omen zit te kijken dan naar een inhoudelijke biopic. En die lijn wordt verder doorgezet met Hitler die onderandere een hond slaat en nog meer van dat soort dingetjes doet waar de makers kennelijk Hitler als een zo groot mogelijk monster af willen schilderen dan een reeel beeld willen creëren. Hitler was een dromer, een kunstenaar, mislukt wellicht, levend van een paar centen, hief geen hand tegen een mens nog zal hij ooit een hond geslagen hebben aangezien hij gek was op honden, dieren in het algemeen, en naar verluidt tevens de reden van zijn vegetariërs dieet betrof. Dan had Robert Carlyle, die zijn sterke momenten heeft in de rol, zich wat meer in Hitler mogen verdiepen en dan onder andere de loop en lichaamshouding van Hitler. Want op een gegeven zie je dus Carlyle lopen en dat ziet er dus niet uit met dat slungelig achtige loopje met die kromme ledematen, dat had zo niet gehoeven.

En helaas ben ik nog steeds niet klaar met de minpunten waar weliswaar een goede cast voor is bijelkaar gebracht maar men niet de minste moeite heeft gedaan om ze te laten lijken. Ernst Rohm zou gewild hebben dat hij er zo goed en slank uitzag als Peter Stormare. En for that matter lijken Goering en Hess ook totaal niet op hun karakter. Dan als laatste kritiek de verschijning van Peter O'Toole als Von Bismarck die naar het lijkt een opgevuld pak draagt. Maar waarom? Wat voor reden men ook heeft het ziet er niet uit. Het zorgt ervoor dat Hitler: the rise of evil vooral zijn naam wat dat betreft eer aan doet en het geheel te graag indruk lijkt te willen maken en het vooral ontbreekt aan subtiliteit en nuance. Heel slecht is het daarentegen niet waar er opzich voldoende vermaak is en historische correctheid maar het dus ook wel eens wat uit de bocht vliegt. Afijn, genoeg gezegd, een drie voor de moeite.