The Girl on a Motorcycle (1968)

Heel aardige film, die qua stijl redelijk uniek is. Ik ben momenteel wat lijsten van "controversiële" jaren 60, 70 en 80 films aan het doorwerken, en deze springt er in positieve zin uit.

Marianne Faithfull naakt in een motorpakje. Dat belooft wat. Dat zet je fantasie wel in werking. Helaas, zo'n film is het niet. Het motorpakje gaat niet uit. Het is in feite een heel erg jaren zestig film met Marianne Faithfull en Alain Delon als liefdespaar. Echter toch ook weer niet voor het 'echte leven'. Zie hier de paradox van de jaren zestig: het ideaal contra de de alledaagse werkelijkheid.

Weerbarstige film. Soort roadmovie met Marianne Faithfull op de motor, door Zwitserland naar Duitsland. Ze laat haar kersverse echtgenoot in de steek en gaat op de motor naar haar grote liefde, die ze heeft leren kennen tijdens een skivakantie. Het is een soort ode aan de vrije liefde. Maar ook een ode aan de motor. Als symbool van bevrijding, van snelheid, van ontsnapping. Misschien moet je die tijd hebben meegemaakt om hem te kunnen begrijpen. Ik vond het wel mooi. En herkenbaar. Ook al had het ook toen al niets te maken met het 'echte' leven, het leven van alledag. Eigenlijk waren die hele jaren zestig een illusie. En dat is eigenlijk best een trieste constatering.

Beetje lsd-tripachtige film waarbij de veelvuldige surrealistische scenes ook meteen de fraaie

hoogtepunten zijn bij een eenvoudig verhaaltje. Apart maar mooi filmpje wel, met zangeres

Marianne Faithfull in de hoofdrol en die behalve zingen ook prima blijkt te kunnen acteren.

Film die niet door iedereen gewaardeerd zal worden.

In de categorie ‘film waar alles ineens kan gebeuren’. Ik hou daarvan ook al gaat dat ten kosten van coherentie.

Na een half uur wist ik al dat het niks ging worden maar als je aan een challenge meedoet dan moet je natuurlijk ook doorzetten. Zoals de titel aangeeft meisje op motorfiets en onder dat strakke zwarte motorpak is ze dus naakt. Af en toe zie je wel een glimp van haar borsten, maar erotisch of sexploitation kan je dit niet noemen. Eigenlijk is het vooral wegdromen van Rebecca (Marianne Faithfull) terwijl ze door de landschappen rijdt (soms heel erg duidelijk dat er knip en plakwerk aan te pas kwam als ze snel aan het rijden was). Verhaal bestaat voor 95% uit flashbacks van de driehoeksverhouding met haar echtgenoot en minnaar. Een leuke verschijning is ze wel, maar voor de rest is deze film vooral een lege doos.

Als verhaal stelt het nogal weinig voor, en ook de acteurs hebben maar weinig te doen. Wel een erg fraai sfeerbeeld van de jaren-60, al is dat een onbedoeld effect wat de roadtrip van Faithfull zoveel jaren later heeft. Het contrast van de oude auto's, de ouderwetse kleren en kapsels, maar daar tegenover de nu nog steeds hypermodern aandoende brug - over de Rijn, denk ik zelfs te weten. Jammer dat zo veel van de beelden zo overduidelijk nep zijn.

En het einde is wel wat narrig, maar ook instructief. Wat in vergelijking wat mist is het idee dat je echt beter niet zonder bril of vizier moet rijden - ik heb ooit eens een bromvlieg in mijn oog gekregen, je ziet tien minuten niets meer van de pijn. Ook niet met je andere oog. Doe maar liever wel, dus, want je weet echt niet waar je terecht komt.