Most Likely to Die (2015)

De kills waren nog wel goed, maar voor de rest stelde het niet al te veel voor.

Regisseur Anthony DiBlasi lijkt het best tot z'n recht te komen als hij ook mee mag schrijven aan zijn projecten. Zodra hij daarin niet wordt meegenomen levert het een film af die niet bepaald toonaangevend is voor zijn kwaliteit(en). Most Likely to Die is een slasher in z'n puurste vorm, met vrijwel alle ingrediënten die nodig zijn om de boel aan de gang te krijgen. De creatiefste toevoegingen worden echter onthuld (en daarna vergeten) gedurende de opening, waar een spelletje met het slachtoffer wordt gespeeld. Het gebeuren dat volgt is eerder klassiek te noemen en het valt ten zeerste op dat de personages zelf weinig in te brengen hebben. De makers geven ieder een eigen karikatuur en dat is meteen alles wat ze meekrijgen, wat vooral in erg saai slachtvee resulteert. De moordenaar zelf is leuk versiert, maar straalt weinig dreiging uit. Het lijkt me vooral onhandig om met zo'n pak rond te banjeren, maar ter look kan het ermee door. DiBlasi pakt uit met enkele grafische moorden, maar eenmaal de bedenkelijke onthulling wordt gedaan vervalt de film in middelmatigheid en slaat simpelweg nergens meer op. Bovendien is het vooral opmerkelijk dat er van de visuele kwaliteiten van DiBlasi niet veel overblijft in Most Likely to Die.

Simone [Marci Miller] en Jade [Tess Christiansen] organiseren een klasreünie in een riant, maar afgelegen huis. Fijne en onaangename herinneringen komen naar boven voordat de groep ontdekt dat ze het lichaam van een van de genodigden [Skyler Vallo] ontdekken. Terwijl Lamont [Johnny Ramey] de politie waarschuwt (bellen lukt niet) zet het scenario Laura Brennan verschillende dwaalsporen uit in een whodunit in de traditie van Agatha Christies ‘Ten Little Indians’ dat zeker niet zo slecht is als zijn reputatie suggereert. Maar met de onthulling van de identiteit van de moordenaar en de plichtmatige verklaring voor de moorden maakt scenarist Laura Brennan veel van het goede werk van daarvoor ongedaan en overheerst uiteindelijk toch de teleurstelling.

Gratis te bekijken dus deze toch meegenomen voor de horrorchallenge ten einde loopt. Een slasher dus die redelijk veel weg heeft van Scream maar de outfit is dan toch wel wat creatiever. Dat een deel van de outfit ook dienst deed als moordwapen vond ik ook nog wel spitsvondig, maar jammer genoeg maakt de killer er maar 2 keer gebruik van. De rest van de film is redelijk inspiratieloos en de clichés van de typische slasher waren ook weer aanwezig en de reden waarom dit tot mijn minst favoriete genres behoort.

Er wordt om de haverklap eentje vermoord en toch zitten ze tussendoor te kibbelen over vroeger en over niemendalletjes. Al heb je dat wel bij menig van dit soort films. Ze moeten het tussendoor dan ook met iets gevuld krijgen. Maar toch, ze lagen me toch net iets te weinig wakker van de gebeurtenissen.

De slachtpartijen waren bij momenten wel lekker brutal, en ook het eind altijd leuk om horen wat de beweegredenen dan waren. Tieners kunnen soms ook wel heel harde zaken uithalen in de studentenjaren. Geen Carrie-gehalte maar toch nog een best vermakelijke wraak-slasher-horror.

En daarom mij dus niet gezien, die klasreünies.