They All Laughed (1981)

Een vreemde cocktail van humor, drama en sentiment. Comeback voor Audrey Hepburn en de eerste belangrijke rol voor Dorothy Stratten (die nog voor de release van de film zou worden vermoord). De werkelijke hoofdrolspeler is echter de stad New York, die zelden zo mooi, enerverend en tegelijk afstotelijk in beeld werd gebracht...

Deze vrij onbekende Bogdanovich staat in Tarantino's Top 12

EDIT 2020: de hiervoor gelinkte pagina is verwijderd, de lijst is hier nog terug te lezen.

Woensdag 9 januari te zien in EYE.

OK, had ik gemist. Bedankt voor de tip. Kijken of het past in de agenda.

Ben Gazzara altijd leuk, Audrey ook - al doet het gemiddelde niet veel vermoeden.

Is het in een speciaal kader? edit: ah, in het kader van Taratino's favorieten. Dan is zijn smaak in elk geval consistent (zie jouw bericht uit 2009) - Foxy Brown was me wel opgevallen, komt ook twee keer.

Regisseur Peter Bogdanovich bestempelt dit als zijn favoriete film en Quentin Tarantino vindt het een meesterwerk. Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb het er niet aan af gezien. Ik vind het een tamelijk rommelige komedie, die last heeft van het razende tempo waarin de verwikkelingen voorbijkomen. Daardoor telt de film enkel ééndimensionale personages. "They All Kissed" zou een meer passende titel zijn geweest.

Film zal volgens mij vooral herinnerd worden door het tragische lot van ex-playmate Dorothy Stratten, die door haar jaloerse echtgenoot vermoord werd nog vóór de film in première ging.

Een film met een reputatie, natuurlijk door de moord op Dorothy Stratten, destijds Bogdanovich' vriendin, maar ook door wat daarop volgde: omdat 20th Century Fox het niet zag zitten om veel geld uit te geven aan promotie -wie wilde naar de bioscoop om een dode actrice te zien was de redenring- waarop Bogdanovich de rechten terugkocht en They All Laughed in eigen beheer uitbracht, en financieel wordt geruïneerd. Er volgde ook nog een potje moddergooien met Playboy-baas Hugh Hefnner, en enkele jaren later zou Bogdanovich trouwen met Stratten's jongere zus. Dit alles wordt in detail uitgelegd in een aflevering van de You Must Remember This-podcast. En dat was voor mij ook de voornaamste reden deze film te bekijken.

Maar helaas, de komedies van Bogdanovich zijn duidelijk niet aan mij besteed. Want na What's Up Doc en Nickelodeon valt ook They All Laughed zwaar tegen. De film bestaat vooral uit achtervolgingen, te voet of per taxi, door de straten van New York. En dat gaat maar door. Tussendoor zitten een paar aardige scenes, maar grappig wordt het eigenlijk nergens. Ondanks een paar grote namen vond ik de onbekende acteurs Novak en Camp nog het meest opvallen. De laatste speelt een country-zangeres, en de film zit dan ook vol country-muziek- niet wat je verwacht van een film die zich alleen in New York afspeelt, maar dat is misschien ook de grap. Anyway, voor de muziek hoefde ik ook niet te kijken. En Stratten? Ze heeft eigenlijk maar weinig te doen en heeft dan ook nauwelijks kans te schitteren.