Salomé (2013)

'Je had er bij moeten zijn', iets dat je niet snel zegt bij een film. Deze toneelverfilming moet even op gang komen. Er is veel gepraat en de acteurs lopen rond in moderne kleding terwijl het een Bijbels verhaal is.. beetje vreemd.

Pacino is soms te veel een karikatuur, al heeft hij ook enkele sterke scenes. Zodra Chastain, in haar eerste rol ooit (film is in 2011 al opgenomen), wordt het goed. Zeker wanneer ze de aandacht opeist. Het laatste half uur is daardoor sterk en red deze film voor een groot deel.

Salomé, Salomé, dance for me!

Het bekende verhaal van Salomé en haar dans - waarbij het natuurlijk primair gaat om de perfiditeit van haar gewenste beloning en de rol van haar moeder daarin. Om nog maar te zwijgen van dat het haar stiefvader is waar ze haar dansje voor doen mag.

Pacino volgt het spel van Oscar Wilde tot de letter, en dat is ook wellicht de enig juiste keuze. Het levert in ieder geval op grote afstand de interessantste film op die ik over het verhaal van Salome tot dusver gezien heb, en gelukkig zonder de overdaad aan religieuze saus die in de Amerikaanse films vaak zo'n zwakke brij oplevert. Wilde kon het verhaal wel erg fraai vertellen, en de woorden die hij daarvoor gekozen heeft zijn even fraai als de beste stukken van Shakespeare.

De film slaagt er erg goed in om los te komen van de vaak erg statische setting van een toneelverfilming - listig gebruik van de achtergronden en hoeken, en grotendeels is het beeld ook duidelijk niet tijdens een publieke uitvoering gemaakt. Tegelijkertijd voelt het nog steeds aan alsof je in het theater zit. Erg knap gedaan, en als je daarbij uit de bijbehorende documentaire Wilde Salome leert dat de tijd voor de hele productie nogal beperkt was dwingt het des te meer respect af.

Ook is het een van de betere rollen van Pacino, al vervalt hij wel in zijn gewone klank en oogopslag. En Jessica Chastain steelt absoluut de show met een erg fijn uitgewerkte en super mooi gespeelde Salome - en voor het eerst ook een Salome neerzet die toch tenminste íets snapt van de verleiding waarmee ze een koning beweegt iets te doen waar hij gewoon absoluut geen zin in heeft. Dat lijkt voor de andere Salome-vertolksters die ik tot dusver zag toch ver buiten bereik.

Jammer wel dat die zeven sluiers er niet in terugkomen. Dat blijft toch intrigeren, dat kennelijk niemand daar iets van weet te maken - of het aandurft daar wellicht haar vingers aan te branden. Niet dat de dans van Chastain niet overtuigt, daar geen woord van kritiek over - van mij krijgt ze zonder een moment aarzeling ieder hoofd wat ze maar wil, en op die zilveren schaal ook. Maar toch, die sluiers ontbreken, en daar blijf je dus mee op je honger zitten als je je afvraagt wat daar dan mee was. Maar wellicht ook dat de legende van Salome juist daarom tweeduizend jaar lang blijft fascineren.