La Vie à l'Envers (1964)

Unieke film over de autist Jacques Valin, die het net iets te gezellig heeft met zichzelf en zijn dwangmatige obsessies, zoals het wegdenken van voorwerpen in een ruimte, of zelfs mensen. Hij heeft geleerd sociaal gewenst gedrag te vertonen, maar zodra hij dat masker afdoet, is het hek van de dam.

Zijn vriendin is geen groot licht en is op haar manier ook veel met zichzelf bezig, anders had ze meteen wel kunnen zien wat voor mafketel ze aan de haak had geslagen.

In het begin is Valin in de voice-over meteen duidelijk; 'ik heb eigenlijk maar een goede vriend, en die zie ik bijna nooit'.

Ik had eigenlijk gehoopt dat de film meer de komische kant op zou gaan. De film is niet geheel serieus van toon, toch is het allemaal wel vrij droog, maar de situaties an sich zijn al komisch. Maar dat had van mij nog wel wat dikker aangezet mogen worden. Charles Denner is geen Jim Carrey helaas, maar daardoor komt hij wel nog meer over als psychiatrisch patiënt. Geen psychiater zou bij deze persoon lang hoeven nadenken over de diagnose. Een patiënt volgens het boekje zeg maar.

Wat me net van een hogere score afhoudt is dat de film een beetje te veel aan het concept / oorspronkelijke sterke idee hangt, waardoor de film nogal een herhaaloefening wordt. Het einde is dan wel weer erg sterk. Ruime 3*

Aparte film over de eigenzinnige makelaar die steeds verder afdwaalt in zijn eigen fantasie. Het is stijlvol en soms best abstract. Dupieux is nooit ver weg.

Bijzonder filmpje.

Kleine 3,5, staat gewoon op Netflix