Les Fils du Vent (2004)

De nieuwe film van de regisseur van Yamakasi is sinds vorige week te zien in een aantal Belgische bioscopen.

Moet dit een vervolg van Yamakasi voorstellen? Anders is deze beste man volgens mij niet bijster origineel...

Geen idee eigenlijk, maar zo te zien tapt Seri weer van hetzelfde vaatje.

Leuk, maar een beetje warrig:
Het scenario is eigenlijk een aaneenschakeling van verhaalflarden die niet altijd logisch op elkaar volgen; het verloop is voorspelbaar(voorspelbaar én onlogisch, je moet het maar kunnen) met geregeld een kleine deus ex machina ertussen, zoals het moment dat een van de personages doelloos door bangkok dwaalt en er plots op een thai-boksklas stuit, handig altijd... Samen met de spirituele scenes ('Come back to the wind' zal wel ongeveer hetzelfde zijn als 'Don't go to the light'), die de personages zelfs tegenhouden (Iedereen begint te vechten, behalve eentje die eerst nog van zijn dode grootvader moet te horen krijgen dat hij dat springen moet combineren met oosterse gevechtskunst; well, duh, grandpa) krijgt de film een zeer unheimlich gevoel.

De spring/val/vecht/ander showke scenes zijn echter wel enorm te genieten en laten we eerlijk zijn: daar draait de film eigenlijk om.
Ook leuk is dat de chinezen (u raadt het nooit) chinees spreken, hetgeen niet zo uitzonderlijk voor een film van buiten de VS, maar die zijn toch in de minderheid; al de rest spreekt wel frans, tot aan de amerikanen toe, maar ja, hier is het tamelijk logisch.

Al bij al, mede door het mooie meisje (in de film is ze een halfbloed, maar mij lijkt ze indiaans, nu ja, niet dat ik daar een expert in ben), geef ik ***

Leuk voor mensen met teveel geld, teveel tijd of zin in quasi-hersenloos amusement doorspekt met dingen die je zelf ook wel zou willen kunnen

ps: om een of andere stomme reden is de sublieme titel 'les fils du vent' (prachtig toch) vervangen door 'the great challenge', in belgie nog wel, waar frans een officiele taal is! stomme, stomme, stomme marketing, stomme marketing, stomme, stomme...

Veranderd naar **1/2 wegens de eigenlijk toch wel onnozele plot en het slechte acteren, maar ja, het zijn eerder atleten dan acteurs...

Afgrijselijk, alles wat Yamakasi enigszins mooi maakte gaat in deze film verloren. Het uitgangssport van de "Parcours" sport is verveling in de sloppenwijken, in Les Fils du Vent is het gewoon martial arts op locatie geworden. Er zit ook helemaal geen humor meer in.

Het verhaal slaat nergens op, al proberen ze elk personage tevergeefs een verleden mee te geven. Ze hebben echter de emotionele présence van Steven Seagal. Leg mij eens uit waarom een vader zijn vrouw en kind achterlaat om te gaan spelen in een gymzaal in Bangkok. Huilen!

Bovendien kon ik op de DVD enkel Franse talen kiezen, je hoort ze in Thailand dus allemaal gedubt Frans met een licht accent tegen elkaar spreken, belachelijk. Afvoeren.

Zeer chaotisch verhaal met verschillende slechte emotionele scenes en oosters gezweef ('in the head').

Typisch een film dus die het moet hebben van de aktie. Die is er volop. En dan ook nog akrobatieke aktie gemixed met oosterse vechtkunst. Hartstikke leuk, serieus. Daar kan ik me prima mee vermaken. Helaas werd mijn vermaak-'mode' hevig verstoord door het slechte edit-werk. In de aktie-scenes worden steeds 1/10 secondes weggeknipt zodat we kijken naar ultra-hippe 'verspringende' ADHD-beelden. Niet mijn stukje taart.

ik heb 'm nog niet gezien maar het lijkt mij wel een leuke film

Ik kan dus ook nog niet oordelen.

Ik heb hem net gezien, is een goede film voor iemand die houdt van aktie maar kan idd veel beter, maar voor de liefhebbers van oosterse aktie wel een aanrader om eens te bekijken.

mooie locaties met die bamboe in het begin.

in het begin dat spelletje met de bal.

heb er onlangs nog een spreekbeurt over gegeven op school.

leuk verhaal beter dan yamakasi

Lijkt voor geen meter op Yamakasi 1.

Het enige is dat ze springen...

Voor de rest - wat mij betreft - niet een slechte film.

3.5*

Tegenvaller. De film is een aaneenschakeling van chaotisch gefilmde stunts en gevechten en regelmatig ook superirritante melodrama dat je regelmatig doet ergeren. Het acteerwerk was ook niet al te best en de film is ook erg traag. Verhaal is er al helemaal niet. Gewoon een film die na 5 minuten al als een plumpudding in elkaar zakt. Soms zaten er dan wel weer actiescenes en gevechtscenes in die wel weer te doen waren en daar krijgt ie dan ook een 2,5* voor.

Toch best leuk.

De verhaallijntjes zijn niet helemaal onderbouwd en weten niet echt te beklijven. De actie daarentegen weet te vermaken. Enige probleem is dat het lijkt alsof de makers denken dat ze wel een ontzettend sterke film neerzetten (misschien was de potentie er wel, maar het is het nu in ieder geval niet). Als ze dat opzij hadden geschoven (of de potentie wel eruitgehaald) had het nog beter kunnen vermaken.

Het 'chaotische' van de actie vond ik wel meevallen, vond het overzichtelijk genoeg.

Muziek soms wat cheesy, soms aardig.

3,5*

Rommelige film en verwarrend.