Don Giovanni (1979)

Raimondi kan zingen EN acteren, en ook de rest van de cast brengt het er goed van af, en het ziet er prachtig uit. Losey heeft gebruik gemaakt van prachtige locaties : de bouwwerken van Palladio in Noord-Italie.

De (grote) opera's van Mozart zijn briljante meesterwerken (ik zeg echt geen woord teveel)... dus wie er van houdt moet deze versie van Don Giovanni een keer ondergaan. Ongeveer net zoals je een keer Bergman's meesterlijke Zauberflote moet zien.

Vreemd eigenlijk dat opera's zo weinig 'gebruikt' zijn voor cinema. Ze lenen zich er immers uitstekend voor. Het is toch prachtig als Don Giovanni een van zijn maitresses verlaat en zijn maitresse hem achtervolgt minutenlang door meterslange gangen terwijl er op hetzelfde moment noodweer losbarst en ze elkaar maar toezingen 'verlaat me niet' 'jawel' 'ik smeek je, blijf'. Wanhoop dat je moeilijker op een podium kunt plaatsen.

Maar goed, de lokaties, kostuums, en het camera-werk zijn vaak om van te smullen.

Nadelen: de opera zelf. Don Giovanni is een van de zwaarmoedigste, en vergt veel inspanning om de 3 uur te overleven. En de figuranten. Niet iedereen zingt mee tijdens de 'koor'-stukken. Jammer, was erg storend.

4 sterren. Bergman's Zauberflote op de must see lijst gezet en mijn hoop uitspuwend dat meer opera's op het celluloid te zien zullen zijn.

Ik vond vooral de soundtrack een aanfluiting. Dan klonken de stemmen heel ver weg, dan weer heel dichtbij, dan zat er weer een enorme galm in, dat maakte het luisteren niet echt een beleving. Er zaten verder wat loze stukken in de regie; je kon duidelijk zien dat Losey met bepaalde stukken, o.m. met Il mio tesoro, geen raad wist.

Draait 13 oktober 2013 in L/V Rotterdam

Ik ben geen grote fan van Mozart, maar zijn opera's zijn fantastisch. Deze ook, maar dit zie ik toch liever in het theater. Opera's hebben iets "onlogisch" in de vorm en in de narratie, en Losey loste dat op een aantal momenten niet erg goed op. Het deel met de gedaante verwisseling vond ik zelfs vervelend om naar te kijken. Trekpleister van de film zijn vooral de decors van mistige landschappen en barokke paleizen.
De muziek was oke, maar ook dat komt in een theater beter tot zijn recht.
Ik weet het nog niet zo met film en opera. Enkel Os Canibais van De Oliveira vond ik goed werken op celluloid.