Red Dust (1932)

Vond de remake Mogambo beter en leuker. Het verschil tussen de rol van Harlow die Ava Gardner in de remake speelt is nihil, beiden doen het perfect. Het echte verschil zit em in de praktisch snorloze Gable in de 32 versie, het uigebreidere dilemma probleem en de daardoor langere lengte. Hierdoor ontstonden leukere situaties tegen het einde aan, waar Red Dust zo abrupt eindigt. 3 sterren

Jammer, dat de originele poster van de release uit 1932 is vervangen; scenario daar- van is in 1932 ook gebruikt voor deze Franse poster, de Amerikaanse window-card en Amerikaanse LC.

Deze 1e filmposter uit 1932 heeft bij een Ebay-veiling in 2001 nog $ 27.000 opgebracht.

Film die aanvankelijk zomaar wat aanmoddert maar in het tweede gedeelte heel sterk overkomt. De intrige rond een charmeur en twee totaal verschillende vrouwen wordt goed verhaald en uitgediept. Daarbij kan gerekend worden op steengoede acteurs waarbij de palm ongetwijfeld naar Jean Harlow gaat.

Ik heb deze film altijd gezien als dé ultieme Jean Harlow-film. Daarin heeft deze herziening geen verandering gebracht. Gesteund door een uitbundig decolleté trekt Harlow heel de film naar zich toe met haar kostelijke, onbeschaamde en sarcastische oneliners: ”I suppose he asked you if he could use your lipstick.” De twee jaar later ingestelde Hays Code maakte tot halverwege de jaren ’60 dergelijke, seksueel geladen films zo goed als onmogelijk.

Clark Gable zou zijn rol decennia later nog een keer spelen in de vrij tamme remake uit 1953, Mogambo, met Ava Gardner in de Harlow-rol. Maar zoals vaak met remakes blijft die film ver verwijderd van het origineel.

Red Dust heeft van alles wat: komedie, drama, avontuur, en het leidt tot een vermakelijk geheel. Gable is op zijn plek als macho man die in de jungle een rubberplantage leidt. De komst van twee vrouwen leidt tot een complexe situatie, waar hij zich uiteindelijk prima uit weet te redden. Ten koste van een schotwond, dat wel- wat hij overigens sportief opvat. Harlow was een bijzondere actrice, een voorbeeld voor Monroe, maar die speelde toch een heel ander soort blondjes. Ze is lekker gevat en perfect als tegenpool van de keurige Mary Astor, die ik trouwens ook prima vond. Fijne speelduur maakt het ook prettig compact.