Vincent (2016)

What the fuck, die inhoud doet me aan mezelf denken. Ziet er wel nog leuk uit, deze film.

Een soort Belgische versie van Little Miss Sunshine (wat 1 van mijn favoriete films is). Leuke film met geflipte personages waarin dramatische en komische stukken elkaar afwisselen.

De vergelijking met 'Little Miss Sunshine' is helemaal niet gek, want ook dat was de eerste titel die in mijn hoofd opkwam. Eveneens een all-time favoriet hier. Een disfunctionele familie 'on the road', nieuw is het niet. De Belgisch/Franse versie heeft wel een eigen stem. Minder beklijvend, minder aanstekelijk, maar uiteindelijk wel heart-stealing en uitermate sympathiek. Vooral Barbara Sarafian, die ook al in 'Aanrijding in Moscou' van dezelfde regisseur de show stal, is weer ontzettend de moeite.

Vanaf 3 augustus in de bioscoop (Paradiso)

Leuke film,maar wel allemaal nogal erg oppervlakkig en kort door de bocht...

Heerlijk brutale dialogen en bewoordingen, absurde situaties - waarvan ik alleen de grappige onthou - in deze gekke film met de belevenissen van de even gekgrillige familie Vanginderachter...en gekruid met typisch, humoristisch maar stekelig Frans-Belgische gesneer.

Barbara Sarafian zit uitstekend in haar rol maar ook de act van Alexandra Lamy is zeker geslaagd.

Deze was op tv en eens bekeken. Tja het is wel een film waar je een beetje in moet komen, aangezien het hoofdpersonage niet zo'n sympathiek personage is, was het wel wat moeilijker om mee te leven, maar naarmate de film vorderde werd het wel beter.

De rest van de cast was wel goed gekozen.

Uiteindelijk wel een leuke film, maar ik moest er toch wel inkomen.

De mooiste films zijn die waarvan je vooraf weinig verwacht, en die je desondanks toch omverblazen, en dat had ik met deze Vincent. Aanrijding in Moscow en Lena vond ik destijds best aardige, maar redelijk onopvallende films van Van Rompaey, maar deze nieuwe is een echte voltreffer. Zeer humoristische kijk op een disfunctioneel gezin is bij tijd en wijle ook behoorlijk wrang, maar uiteindelijk realistisch en levensecht. Waar we in Nederland de laatste jaren blijven steken in romantische komedies via de bekende formule, worden we door de Belgen moeiteloos verslagen met ter zake doende maatschappij relevante films. De gebroeders Dardenne hebben er een heuse concurrent bijgekregen bij onze zuiderburen. Geweldige rol trouwens van Lamy, zelden een vrouw gezien die zo van het scherm afspatte als deze madam. Ook de rest van de cast levert goed werk, puike film.

Een goede komedie/drama film...

Prima verhaal...

Zou maar nooit doen voor zelfmoord plegen...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Héérlijk filmke!

Na zijn prima maar weinig bijzondere Lena (2011) keert Christophe Van Rompaey terug naar zijn tragicomedy roots met een soort van Aanrijding in Moscou (2008) in de overtreffende trap.

Vlot plot, sterk script, overall fijn acteerwerk (Barbara Sarafian is weer geweldig) en mooi geschoten.

Het onderwerp: een 17 jarige veganist met zelfmoordneigingen. Vind het van lef getuigen om daar een comedy over te willen maken. Door een respectvolle benadering en een gebalanceerde mix van sociaal Drama en Comedy slaagt de regisseur daar wonderwel in. Thumbs up!

Ongeloofwaardig.

Wel vermakelijk.

Mooie Vlaamse film waarbij drama met een vleugje humor mooi op elkaar afgestemd zijn en de film toch nog een zekere melancholische ondertoon krijgt. Het plot draait in zijn geheel rond Vincent, een suïcidale tiener die als een soort Greta Thunberg de planeet wil redden door ten strijde te trekken tegen de grootvervuilers en andere klimaategoïsten.

Goede rol van Spencer Bogaert, maar het was toch eerder genieten van Barbara Sarafian die met haar vaak cynische ondertoon en hysterische buien de aandacht van de kijker trekt. Ook de partner, Geert Van Rampelbergh is geweldig als sloef in deze heksenketel van het gezin waar er nog eentje op elk moment ongewenst kan bevallen.

Bij momenten ook geslaagd als road movie al zou ik deze film niet in dit vakje onderbrengen. Einde misschien net iets te makkelijk gezien de sterke overtuigingen van Vincent, maar dat kan ik best naast me neerleggen. Toch wel een film om even bij stil te staan, al is extremisme zelden tot nooit de oplossing voor een probleem.

Redelijk saai allemaal, ook geen boeiend hoofdpersonage.

Redelijke film over een tienerjongen die zo begaan is met het milieu dat hij met zijn zelfmoord een statement wil maken. Een origineel verhaal, alhoewel het verloop niet echt verrassend is. Ook is de balans tussen komedie en drama vaak zoek. Wel vermakelijke personages die ook vermakelijk en goed worden ingevuld door de cast.

Duidelijk een regisseur waar ik meer van wil zien, doet zoals eerder gezegd in de reviews denken aan Little Miss Sunshine en laat ik die nu, niet geheel toevallig in mijn top 10 hebben staan.

Hij lijkt op het puber karakter uit die film, zelfs zijn uiterlijk heeft daar veel van weg, zou het toeval zijn of een hele mooie inspiratiebron?

Dat gezegd hebbende is het wel een film met een eigen geluid en is het zeker geen kopie, de regisseur en de schrijvers slagen erin om de zware scènes mooi af te wisselen met wat luchtigheid, het staat elkaar niet in de weg en maken elkaar enkel sterker en makkelijker voor de kijker om zich in het verhaal in te leven.

Mensen die fan zijn van films zoals Little Miss Sunshine, laat deze film zeer zeker niet links liggen.❤️

4*

De 17-jarige Vincent is een radicale milieuactivist die zijn familie tot wanhoop drijft met zijn obsessie voor een ecologische levensstijl en die een zelfmoordpoging ziet als een protest tegen de wereld. Zijn levenslustige maar chaotische Parijse tante Nikki neemt hem mee naar Frankrijk, waar ze hoopt hem op andere gedachten te brengen. Onderweg groeit hun band, maar Vincent blijft vastbesloten om in Parijs een drastische actie te ondernemen.

Met "Vincent" levert Christophe Van Rompaey een sympathieke en gevoelige film af die op een ingetogen manier menselijke relaties en persoonlijke verlangens onderzoekt. De regisseur kiest voor een natuurlijke vertelstijl, waarin kleine gebeurtenissen en herkenbare emoties centraal staan. De vertolkingen zijn overtuigend en geven de personages voldoende geloofwaardigheid. Toch mist de film soms de nodige dramatische kracht om werkelijk te beklijven. Het verhaal ontwikkelt zich vrij voorspelbaar en bepaalde situaties worden onvoldoende uitgediept. Ondanks enkele ontroerende momenten blijft de emotionele impact daardoor beperkt. Vincent is een verzorgde, oprechte en aangename productie die zeker weet te boeien, maar uiteindelijk geen onvergetelijke indruk nalaat. Goed maar geen topper. 3/5

Beetje bij beetje begin ik toch te denken dat ik geen filmliefhebber zal zijn als menig ander, want daar waar ik Little Miss Sunshine al weinig kon smaken, vond ik deze nog net een tikkeltje erger. En het lijkt alsof de meer filmkenners dit soort hapjes wel aardig lusten. Beide films vind ik ook nauwelijks komisch, vooral zeer gestoord. In die gestoordheid en de disfunctionaliteit vinden velen dan blijkbaar de komedie, ik dus niet. En die Vincent, die had beter als statement niet willen praten, of nee... wacht...

Voor zo'n doodziek gedoe is het trouwens jammer dat er uiteindelijk nog voor een soort van eind goed al goed gekozen wordt, met Nikki zowaar nog overlevend ook. 'k Had haar dan liever morsdood gezien (al vond ik deze actrice er wel uit springen), en haar vriend de halfzus dan vermoordend of zo, dan bleef het nog een beetje in de sfeer van de rest van de film. M'n excuses, maar ben gewoon niet vrolijk gestemd na zo'n film. En enigszins beschaamd een mede-Vlaming te zijn. Niet dat hij helemaal een misbaksel was, maar vooral dus totaal niet mijn smaak. Maar goed, ieder z'n ding dan maar...

Heb ook wat de indruk dat de geplaatste reacties bij dit soort films overwegend van de positief gezinden komen. Als ik het goed heb, scoorde hij vóór mijn bijdrage bijna 3,5 gemiddeld onder diegenen die hier reageerden, terwijl het gemiddelde toch maar op 3,17 stond. Moet dus zijn dat er nog wel meerdere een rating onder de 3 gaven maar er geen moeite aan wilden spenderen er nog wat over te schrijven. 't Geeft zo wel geregeld een wat vertekend beeld, al die loftrompetten... Dus bij deze wel een kleine oproep om soms toch wat meer ook die minder positieve meningen van je af te schrijven. Dan hoef ik me niet zo alleen te voelen.

Vincent [Spencer Bogaert] heeft al zo vaak tevergeefs geprobeerd een einde aan zijn leven te maken dat vooral zijn moeder [Barbara Sarafian] eraan onderdoor dreigt te gaan. Tot overmaat komt haar manisch-depressieve Franse halfzus Nicole [Alexandra Lamy] onverwachts op bezoek. Zij nodigt Vincent uit om bij haar in te trekken in haar appartement nabij de Eiffeltoren; bij uitstek een mooie gelegenheid voor nog een zelfmoordpoging. Tegen de wil van zijn ouders gaat Vincent mee op een roadtrip die zijn leven zal veranderen. Maar niet op de manier die hij in gedachten had. Zwarte komedie met goed uitgewerkte hoofdpersonages en grappige bijrollen voor Emma Reynaert en Kimke Desart als Vincents halfzussen. Bogaert en Lamy zijn uitstekend gecast.