The Leopard Man (1943)

Een typisch Amerikaanse film uit de oorlogsjaren van een Europeaan, vergelijkbaar met Fritz Lang: donker, fatalistisch en een beetje subversief. Zeer sfeervol al zijn de dialogen (bijv. tussen de politie en rechercheurs de ochtenden na de moord) niet veel beter dan pak 'm beet Ed Wood-niveau. Veel gefilosofeer van de koude grond. Maar zoals gezegd is er een boel sfeer en zijn de dames mooi en elegant (en gevaarlijk???)

Merkwaardig trouwens dat de BBC deze eerst uitzend en de nacht erop pas Cat People, of niet?

Sfeervol en enkele knappe scenes, maar als geheel wat tegenvallend. Tourneur wist met weinig financiele middelen veel voor elkaar te krijgen, vooral dankzij suggestie. Van de RKO films die Tourneur regisseerde vond ik dit echter wel de minste.

3*

Een beetje vreemde,bizarre film met een paar spannende scene's (onder de brug en op het kerkhof).

Margo met haar castanjettes is onvergetelijk.

De blonde hoofdrolspeelster Jean Brooks (Kiki) heeft erg veel klasse en had alles in zich om een grote ster te worden.

De actrice raakte echter kort na deze film verslaafd aan de drank en verdween uit Hollywood.

Toen een journalist van een Amerikaans filmtijdschrift in 1990 naar haar op zoek ging,bleek dat de actrice al in 1963 op 47 jarige leeftijd was overleden aan de gevolgen van overdadig alcohol-misbruik.

Een triest einde van een talentvolle actrice.

Best wel fijn filmpje.

De BBC zond een reeks Jacques Tourneur-films uit de voorbije zomermaanden( Leopard man, I walked with a Zombie, Cat People) en dat is me toch aardig bevallen. Toegegeven, horror is niet mijn favoriete genre, maar Tourneur weet er na zeventig jaar(!) toch leuk mee om te springen. Het gaat allemaal wat traag, en het acteerwerk is matig, maar Tourneur weet wel hoe hij zijn publiek aan het schrikken moet krijgen, louter gebruikmakend daarbij van het grollen van de luipaard. 3*

Nu goed deze film heeft wel een paar aardige scènes met vooral de opbouw naar de moorden van de jonge dames toe, vooral de eerste en de tweede. En ook de dame met haar catasgnettes was wel leuk gedaan. Het scenario op zich is best wel zwak te noemen en ook de sfeer is niet je dat. Veel karakterontwikkeling was er ook niet aan. Ik geef het een krappe voldoende. Cat People is vele malen beter dan dit.

Mwah. De meeste van Tourneurs films zijn me prima bevallen, en ook dit is best wel aardig. Het ziet er sfeervol uit, er zijn wel wat leuke karakters al begon mevrouw met de castagnetten me redelijk te irriteren - je zal er maar boven wonen. Maar uiteindelijk het is toch vooral vrij vlak. Spanning is er niet, sterke dialogen ook niet, en horror is ook al niet te bekennen. Toch een beetje een tegenvaller, zeker ten opzichte van films als Cat People en Night of the Demon.

Een jaar na "Cat People" en niet meer dan een maand na "I Walked With A Zombie" werkte producer Val Lewton en regisseur Jacques Tourneur voor derde keer samen aan een film. Ditmaal met een scenario dat is gebaseerd op de roman Black Alibi (1942) van de Amerikaanse auteur Cornell Woolrich. En wederom zijn ze erin geslaagd om er een zeer fijne film van te maken, Waarbij ze gebruik maken van veel van dezelfde technieken als de twee eerdere films. Schaduwrijke atmosfeer, effectief gebruik van geluid, trage opbouw en de suggestie van geweld in plaats van directe weergave. Alhoewel de scène waarin een meisje aan de andere kant van de deur door het beest wordt verscheurd, is met zijn gegil en onder de deur door sijpelende bloed naar verhouding bijzonder expliciet was. Wat de film nog meer bijzonder maakt is dat het één van de eerste Amerikaanse films is die een seriemoordenaar bezit (voordat die term werd gebruikt) Ik denk dat je dus wel kan spreken van de eerste Slasher.

Om meer publiek te trekken stond de filmtitel van de toen populaire The Wolf Man uit 1941 model. Echter een echte creature-film is dit niet! Geen transformaties bekennen. De enige luipaard die we zien is wanneer de danseres Kiki Walker (Jean Brooks) in een nachtclub een luipaard gebruikt tijdens haar nummer. Die luipaard is zo bang dat hij wegvlucht. Het is een vrij simpel plot. Nu was het verhaal misschien niet de meest opwindende whodunit maar dankzij de erg mooie beelden, enge suggesties,een prima cast en met een paar echte goede scares voor zijn tijd, slaagt de film erin om heel entertainend te zijn. De film is op zijn best wanneer hij zich concentreert op kleine details en rustige sfeer. Ondersteund door het geluid van het klikken van castagnetten, een koud ritmische geluid dat 's nachts door de verlaten straten van de stad weergalmt, zoals ook het klikken van de botten.

Het is een knappe prestatie van Val Lewton en Jacques Tourneur om voor de derde keer samen een zeer goed film te creëren. Hun eerste samenwerking was natuurlijk een meesterwerk die wellicht ook de kijk op horror veranderde. Maar helaas lig later werk vaak langs die hoge lat van een succesvolle film (laat staan twee) Dat is dan ook moeilijk te evenaren. Toch is deze film met grotendeels dezelfde ingrediënten een zeer goede en sterke film.

volledige mee eens, joolstein, zowel Cat people als The leopard man zijn meesterwerken. Die zwoele, desolate zuiderse sfeer bij The leopard man leent zich gemakkelijk tot een horror prent avant la lettre. Want het kwaad zit in de mens. Dat was het vernieuwende aan die 2 films. Dus niet een monster of een moordenaar (zoals vaak in een slasher) maar een demon die in elke (goede) mens plots opwelt. Schitterende zwart-wit fotografie, onvergetelijke scenes (zoals het begin, de dood van het meisje inderdaad of de aanval op het kerkhof.) ... prachtige cinema

Matige film waarin een ontsnapt luipaard een aantal vrouwen in een stadje weet te doden. Een simpel plot voor deze korte film die wel wat focus mist. Vooral ook wat aan de saaie kant. Hier en daar wel sfeervol (vooral de scenes waarin de aanval wordt gesuggereerd). Maar als geheel wist het me niet echt te boeien.

Deze film moet het hebben van een handvol vrij sterke scènes, waarbij de tijd wordt genomen om suspense op te bouwen, namelijk de moorden en de zoektocht op het einde van de film naar de moordenaar. Ook goed gefilmd trouwens. Daar is weinig mis mee en daar doet de film het goed. Helaas heeft de film nog wel meer scènes en die bestaan uit middelmatig geneuzel tussen personages die niet bijster interessant zijn, daar moet je jezelf dan weer veel moeizamer doorworstelen. Gelukkig duurt de film niet zo lang en kunnen we spreken van een behapbaar tussendoortje.

Ooit in de bioscoop gezien in de jaren zestig, als voorafje van de hoofdfilm (welke dat was kan ik me niet herinneren, maar waarschijnlijk een Tarzan film)

Bij Tourneur zit het altijd wel goed met de sfeer, zo ook hier.

Ik zou hem nog wel eens willen bekijken om mijn geheugen wat op te frissen.

Misschien heb ik de film nog in mijn archief, even zoeken.

De titel doet denken aan The Wolf Man (1941) en is van dezelfde regisseur van Cat People (1942) (dat dezelfde panter gebruikte trouwens). Maar The Leopard Man is vooral een mysterieuze thriller. Met de nodige sfeer en boeiende regie. Regisseur William Friedkin zou gezegd hebben dat The Leopard Man een invloed had op bvb Psycho en Pulp Fiction omdat het de focus telkens verlegd naar verschillende hoofdpersonages. Er is wel iets van te zeggen.

De korte tijdsduur zorgt dat het nooit vervelend wordt en de sfeer zit best wel goed in deze film. Er wordt genoeg tijd genomen en de mysterie werkt. Beter dan je zou verwachten.