The Great Lie (1941)

Mager melodrama die het vooral moet hebben van de acteerprestaties van Bette Davis en Mary Astor. Het gegeven is best nog wel aardig, maar met een vlakke regie en een vlak scenario wordt er weinig tot niets mee gedaan. De scenes in Arizona, waar Davis en Astor zich voorbereiden op de komst van de baby zijn nog wel aardig, maar daar houdt het wel mee op. George Brent is als leading man ook totaal oninteressant.

Er zat beslist meer in dergelijk gegeven. Eerder flauw en onwaarschijnlijk gedoe in het eerste gedeelte van de film en wanneer het thema toch interessant wordt, wordt het verhaaltje vlug en gemakshalve afgehaspeld.

Bette Davis en Mary Astor brengen het in hun acts er behoorlijk van af.

Whoever heard of an ounce of brandy?

Edmund Goulding is zo één van die vergeten Hollywood regisseurs. Hij heeft op 31 jaar ongeveer evenveel films op zijn naam gezet maar de enige reden dat hij vandaag de dag nog bekeken lijkt te worden is dankzij Bette Davis & Greta Garbo met wie hij een aantal keer samenwerkte. Met La Davis maakte Goulding 4 films en afgaande op Dark Victory leek dat een goede samenwerking te zijn. Ik verwachte dan ook wel wat van deze The Great Lie.

Maar het mag duidelijk zijn dat dit niet al te degelijk in elkaar zit. Naar het schijnt zouden Bette Davis en Mary Astor ook niet tevreden zijn geweest met het script en een aantal rewrites hebben doorgevoerd maar zelfs dan loopt het niet altijd van een leien dakje. In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden bevat The Great Lie een aantal kleinere leugens die allemaal met elkander in verbinding staan. Stof genoeg dus voor een boeiend verhaal maar het begint echter op den duur allemaal nogal op een soap te lijken en de uitvoering is daarbovenop nogal pover. Vooral onduidelijk soms want in de scène waar Maggie met de brief van Sandra op de proppen komt, wist ik eigenlijk niet of Sandra nu effectief zwanger was of niet. Hier had in ieder geval wel meer in kunnen zitten volgens mij. Af en toe krijgt de film een heropleving (vooral in de directe confrontaties tussen Maggie en Sandra) maar die zijn maar vrij pover bezaaid en zeker de climax stelt wat teleur.

Blijkbaar moet The Great Lie indertijd toch wel succes hebben gehad want een jaar later werd In This Our Life uitgebracht. Daarin werden Bette Davis, George Brent en Mary Astor terug herenigd na hier een op zich wel interessante driehoeksrelatie te hebben gebracht. Al blijkt vooral George Brent beter tot zijn recht te komen onder regie van John Huston want hij is hier overduidelijk de zwakste schakel. Sowieso al niet echt een likeable personage, wanneer hij terug uit Brazilië komt betert het wel, maar de uitvoering van Brent is niet altijd even goed. Davis daarentegen is perfect voor dit soort rollen en speelt nog altijd de pannen van het dak. Als ze dit soort rollen op zich neemt, dan is ze toch één van mijn favoriete actrices. Het is de eerste keer dat ik Mary Astor eens wat meer op de voorgrond zie treden maar de interactie met Davis is uitstekend.

Nah, hier had duidelijk meer in kunnen zitten. Het uitgangspunt van The Great Lie heeft wel wat potentie maar de uitvoering is ondermaats en wordt voornamelijk nog van een onvoldoende gered door Davis en Astor.

3*

de film begint behoorlijk mat en je vraagt je af welke kant de film eigenlijk op wil gaan , zodra de rivaliteit tussen de beide vrouwen intensiveert begint de film pas een beetje tot leven te komen met natuurlijk het hele drama met het kind en de terugkeer van pete die de zaak meer op de spits drijft .

De Film kiest er vervolgens voor om het drama niet eindeloos uit te melken , wat op zich wel een verstandige keuze is, maar het maakt het einde van de film nogal vlakjes .