Ridicule (1996)

Normaal houdt ik niet zo van kostuumfilms, maar deze was wel boeiend

Wat is dat eigenlijk een "kostuumfilm" ?

Viel tegen erg oppervlakkig had meer van de intriges verwacht.

Ik kan deze wel aanraden. Het gaat namelijk niet alleen om de aankleding, de valse intriges en de verfijnde dialogen, maar ook om de uiteindelijke boodschap die nog steeds relevant is en in een ijzersterke rede aan het eind naar voren komt. In plaats van zich te amuseren met gekonkel en intellectuele spitsvondigheden zou de plaatselijke adel zou zich moeten bekommeren om de problemen van de bevolking, is de aanklacht van de film.

Volgens sommigen valt de beginscene wel erg uit de toon omdat die zo expliciet gefilmd is: je ziet zowat vol een snikkel in beeld van iemand van "adel" die een andere vernederd door over hem heen te urineren. Proost!

Sfeervolle schets van het leven aan en rond het hof van Lodewijk XVI, waar vriendjespolitiek en corruptie, onderkruiperij en frivoliteiten het dagelijks leven vormden en waar alleen het woord "esprit" telde en de waarde van de edele afging van zijn bekwaamheid om rijmpjes en woordspelingen te vormen. Aldus is de film een geslaagde aanklacht op de houding van deze machtshebbers, hun desinteresse voor de menselijke problemen, hun effenaf ridikuul bestaan en het bewijs dat de Revolutie onvermijdelijk was.

Knappe film.

Intellectuele geestigheid. Het verhaal volgt de landjonker Grégoire Ponceludon de Malavoy, met een landgoed in de Dombes, een streek in de buurt van Lyon. Deze kleine aristocraat wil aan koning Lodewijk XVI vragen om geld voor zijn plan om met dijken en afwateringen een einde te maken aan de sterfte onder de boerenburgers door vervuild water en muggenbeten. Ponceludon kan echter alleen de interesse van de koning winnen, als hij meespeelt met de intriges, relaties en gezelschapsspelletjes ‘bel esprit’: om op het juiste moment de juiste cynische opmerking te plaatsen met als doel je gespreksgenoten te overtroeven.

Dat betekent ook dat de personages ongelooflijk veel woorden gebruikt. De film is opgebouwd uit vele spitsvondigheden, venijnige spot, woordspelingen, slimme opmerkingen en is eerder interessant dan echt plezierig te noemen. Soms zijn er ook scenes die helemaal nergens heen gaan of plots opduiken zonder enige echte bedoeling. De film sfeervol en gaf een leuke kijk op de belachelijkheid van het aristocratische Franse hof in de achttiende eeuw. Het hof van 1783, wat totaal nog niet bewust dat zes jaar later de guillotine boven hun hoofd komt te hangen!

Daarnaast was er ook nog de opvallende schoonheid van Judith Godreche als het verrukkelijk plattelandsmeisje, half wetenschapper, half melkmeisje en de dochter van Markies de Bellegarde, deze rondborstige Mathilde is een dame die wars is van pruiken, poederdozen of flamboyante weelderige jurken. Tja...en de dijken en afwateringen...? Daar was een revolutie voor nodig want de landeigenaren die poelen ook kunstmatig hadden aangelegd zagen een vaste en zekerdere bron van inkomsten in die visteelt.