Kill! (1971)

Er bestaan er niet veel van : films van auteur Romain Gary...auteur op papier, dan. Maar de goede man deed het met Seeberg en was buddies met godART en co., dus besloot ie voor zijn vrouwtje maar eens een film in elkaar te knutselen. De reacties waren en zijn voor de hand liggend : pedante typetjes zien hier een pure auteursfilm in waarin iedere absurditeit en idiotie volkomen opzettelijk en uiteraard getuigend van genialiteit is, het klootjesvolk zag er een amateuristische prul in en de film flopte schijnbaar, ondanks de gerenommeerde cast.

Het eindresultaat is iig opmerkelijk en bizar, bedoeld of niet. Het lijkt bedoeld te zijn als een genrestijloefening alla NV geinspireerd door de gangsterfilms van Meliville en Fuller, maar door de onhandigheid van amateur- auteur Gary weet je nooit wat nu volslagen debiel en onopzettelijk belachelijk is en wat niet.

De synopsis klopt trouwens niet echt : Mason- Hamilton is weliswaar een top Interpol agent, zijn vrouw Seeberg is echter een verveelde huisvrouw die puur uit sensatiezucht en op de bonnefooi naar Afghanistan vertrekt, waar Mason even later arriveert met als opdracht het liquideren van de "coordinator " , de kwade genius die schijnbaar op de hoogte is van alle interpol manoeuvres dankzij een mol...Seeberg ontmoet echter ter plaatse Massala Boyd, een rogue cop die zich de artiestennaam kill ! heeft aangemeten en deze uiteindelijk ook waar maakt...

Er zitten zoals ik reeds suggereerde aardig wat bizarre dingen in, met als uitsmijter het Peckinpah slot dat ronduit hilarisch was, naar we mogen hopen bedoeld. Die trampoline echter was vrees ik een mislukte poging tot metaforiek.

Behalve reeds genoemden nog vele gekende namen en gezichten, onder wie Jürgens als chef van Mason, de groteske Emilfork, en culticonen Pigozzi en Sambrell als druglords.

Grotendeels opgenomen in Spanje, verder in Egypte en een klein deel slechts ter plekke in Afghanistan, wel meer dan nu mogelijk zou zijn.

De kakafonische score werd geleverd door Berto Pisano mmv Edda dell'Orso, die jullie ook kennen uit once upon a time in the west.

Hoewel hier cultpotentieel inzit- al dan niet bedoeld- issie bij mijn weten niet op DVD uitgebracht.

Sleazy Europese thriller die duidelijk internationale ambities heeft met een internationale cast en exotische locaties (Zwitserland, Pakistan). Het is de gelegenheid om Jean Seberg (op dat moment partner van de regisseur) aan het werk te zien naast James Mason. De film heeft een ingewikkelde plot. De noir en James Bond invloeden zijn duidelijk. Maar dan heeft het toch ook nog een psychedelisch kantje - past wel bij het heroïne thema - met enkele scenes die je moet zien om te geloven. We zien hier blues legende Memphis Slim aan het werk aan de piano omringd door naakte dames en porno/drugsdealers. Ook de bombastische massaslachting aan het eind moet je zien om te geloven. Heerlijk over the top. Dat maakt dat deze films sowieso boven het pak uitsteekt.

De regisseur maakte twee versie van deze film: eentje met naaktscenes en eentje met netjes geklede acteurs (voor respectievelijk ‘gereformeerd’ en ‘katholiek’ publiek). Zelf heb ik de naaktere versie bekeken, hoewel ik van huisuit katholiek ben opgevoed .
Ook nog te vermelden waard is de geweldige soundtrack van Berto Pisano en Jacques Chaumont in de stijl van die tijd met swingende ritmes, fuzzy gitaren, verleidelijke vocals e.d.m.

Eentje voor liefhebbers van cultmovies!