War Comes to America (1945)

vooral in het begin erg propagandistisch

Laatste deel uit de Why We Fight serie. Binnen enkele dagen heb ik mij erdoorheen gewerkt en gek genoeg heb ik toch het één en ander 'geleerd'. Een boeiende reeks aan films die zo vlak voor het einde van de oorlog een interessant, zij het eenzijdig, beeld van de oorlog schept.

War Comes to America verteld ten eerste over de totstandkoming van Amerika - en laat daar alleen de voor hun positieve kanten van zien. Hierna wordt uitgeweid over het vredelievende karakter van het land en het noodlot dat nu toe lijkt te slaan. Oorlog is onvermijdelijk en de gekrompen militaire macht dient te worden bijgevuld. Hier stuitte de heroïeke houding me toch wel erg tegen de borst. Een aardige (net niet waardige) afsluiter van de reeks.

Het laatste deel uit de Why We Fight reeks, die ik per ongeluk verwisseld heb met het zesde deel, die ik nog moet kijken.

Het is niet het beste deel. Er wordt wederom redelijk wat interessante informatie verteld. Informatie, waar ik nog nooit van gehoord had. Wat dat betreft is de reeks sowieso erg goed, want elk deel heeft wel iets interessants te vertellen. Wel is dit deel wat eentoniger dan de voorgaande delen. Amerika wordt op elk punt superpositief belicht. Aan de ene kant is dat vrij logisch, maar aan de andere kant, doet dat wel wat afbreuk aan dit deel.

Nu snel nog even het zesde deel opzoeken. Het niveau van de gehele reeks is niet altijd even goed, maar interessant is in ieder geval altijd.

3,0*

Een van de mindere delen van de serie.

Amerika wordt in het zonnetje gezet in dit laatste deel. Niet zo gek, deze film moest het Amerikaanse publiek overtuigen van de noodzaak te vechten tegen Duitsland en Japan. Toch komt het begin nu nogal potsierlijk over. Maar daarna wordt het gelukkig wel interessanter, als de veranderende houding van het Amerikaanse volk tegenover de mogelijke oorlog wordt geschetst in de aanloop naar Pearl Harbor. En de aanblik van de nadrukkelijk aanwezige vijfde colonnes in de VS, maar ook in verschillende landen in Zuid-Amerika was vrij bizar.

Zevendelige serie films geproduceerd door het Amerikaanse ministerie van Oorlog van 1942 tot 1945. Oorspronkelijk bedoeld voor de Amerikaanse soldaten om hen te helpen begrijpen waarom de Verenigde Staten bij de oorlog betrokken waren, maar ze waren zo effectief dat president Franklin Roosevelt opdracht gaf tot verspreiding voor het publiek. Uiteraard propaganda met als doel om de soldaten de rechtvaardigheid van de zaak, te laten zien. Echter doordat het ook voorlichtingsfilms zijn, erg interessant...Het wordt door Walter Huston vertelt via een combinatie van archiefbeeld, grafische kaart (geanimeerd door Walt Disney))en ander materiaal. Aan elk einde zijn de woorden. "Victory of the democracies can only be complete with the utter defeat of the war machines of Germany and Japan" legergeneraal George C. Marshall te zien.

Het laatste en dus zevende deel uit de serie "Why We Figh" bestaat weer uit twee delen;

In eerste deel van de film is een uitgebreide geïdealiseerde versie van de Amerikaanse geschiedenis te zien. En ja de Amerikanen zijn een vredelievend volkje dat bestaat uit etnische diversiteit en iedereen hoort erbij en is gelijk...(de Amerikaanse Burgeroorlog en rassensegregatie worden gemakshalve weggelaten) Dit deel van de film wordt afgesloten met een lange lofzang op de Amerikaanse inventiviteit, economische overvloed en sociale idealen.

Hierna wordt in deel twee nogmaals de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog beschreven, te beginnen in 1931 met de Japanse invasie van Mantsjoerije. Echter laat de film aan de hand van een reeks Gallup-peilingen de Amerikaanse publieke opinie zien en geleidelijk veranderd deze van isolationisme naar steun voor de geallieerde zaak. Tegen het einde betoogt het gedetailleerd (tegen een achtergrond van geanimeerde kaarten en diagrammen) dat de Amerikaanse betrokkenheid bij de oorlog essentieel is in termen van zelfverdediging. Oftewel de positie van Noord- en Zuid-Amerika in het geval van een overwinning van de As-mogendheden in Afro-Eurazië, dit was redelijk interessant te noemen. De film eindigt door te laten zien dat de Japanse delgatie in Washington, onder leiding van Saburo Kurusu , nog steeds onderhandelen met de Amerikanen terwijl de aanval op Pearl Harbor plaatsvindt.