Taxidermia (2006)

Het is een metaforische socio-politieke hervertelling van de Hongaarse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog tot 'heden'.

Althans, dat lees ik op Wikipedia.

Een uitzinnige, vreemdsoortige, surrealistische drieluik over drie generaties mannen, waarin György Pálfi menselijke wezens vergelijkt met varkens. De film lijkt op een bizarre biologieles en reageert op delen uit de Hongaarse geschiedenis. Hoewel de regisseur zegt dat het hem gaat om het fundament en de focus vooral legt op het lichamelijke, lijkt hij te willen provoceren om te provoceren. De film schokt en is somber, maar ook opgeblazen grotesk en kreunend. Op een aantal beelden reageerde mijn maag.

wat een smerige film!

In het rijtje meest bizarre films die ik tot nu toe heb gezien, zou deze Taxidermia zeker niet misstaan. Een drieluik over drie generaties mannen, die alle drie een ziekelijke neiging tot iets hebben. Blijkbaar gaat hier zoiets over van vader op zoon.

Het eerste deel over de soldaat met de seksverslaving was erg bizar, maar vooral opvallend goed gefilmd. Een erg mooi kleurgebruik en een paar hilarische scenes, waaronderde haan die in de eikel pikt, zorgen ervoor dat dit alles goed door te komen was.

Het tweede deel van ik ronduit de zwakste van de drie. De zoon van de soldaat uit deel 1 blijkt een enorme eter, die meedoet aan eetwedstrijden. Die eetwedstrijden waren aanvankelijk nog wel interessant. De hoofdrolspeler is echter zo’n ranzig figuur, dat hij constant zat te kotsen e.d. Dat soort bijdragen in films zijn nooit mijn favoriet geweest, en al dat ranzige gedoe hier vond ik al vrij snel enigszins vervelend worden, ondanks dat het filmisch niet slecht was.

Gelukkig was er nog een derde deel, die veruit het beste was. De man met de Taxidermia verslaving is erg bijzonder en het gaat wel erg voor. Wel grof, maar ook wel mooi hoe die vervelende vader van hem aan zijn einde komt. Ook goed geacteerd trouwens van de Taxidermist. Ik had geen moment het idee, dat hij niet echt zo gestoord was, erg goed gedaan.

Taxidermia is toch wel een bijzondere film. Film technisch is het op momenten erg knap gemaakt en inhoudelijk komt de boodschap ook zeker over. Jammer van dat tweede deel, anders had ik hier wel vier sterren aan kwijt gedurfd. György Pálfi is in ieder geval een regisseur waar ik nog wel eens wat meer van zou willen zien, dat heeft hij in ieder geval wel bereikt.

3,5*

mooi film om naar te kijken, cameratechnisch gezien dan, want inhoudelijk komt er een flinke partij smerigheid voorbij waar je u tegen zegt. Het merendeel kon ik wel waarderen in de context van de film zoals de dialoog na de eetwedstrijd waarbij 2 heren een gesprek voeren en tegelijkertijd een paar kilo ranzige meuk uitkotsen. Tja, als je een film maakt over de ranzigheid van de mens ontkom je natuurlijk niet aan ranzigheid expliciet te maken. Maar toch was het iets ingetogener waarschijnlijk beter tot zijn recht gekomen. Gelukkig heeft de film een wat komische toon hier en daar, dat maakt de viezigheid wat dragelijker.

Deze ontzettend gore film heb ik jaren terug een keer halverwege moeten staken. Ik werd er echt onpasselijk van.

Beleef je bij het kijken naar deze film enige vorm van plezier? Nee.

Wat is MIJN reden van films kijken? Plezier.

Cijfer: laagst mogelijk dus.

Behoorlijk bizarre film. Het zijn eigenlijk drie afzonderlijke verhalen die aan elkaar geklonken zijn door ze als een volgende generatie met elkaar te verbinden. Erg amusant en ook nogal rare verhalen. Maar ook geen film die me echt lang bij zal blijven. Ik kan me zomaar voorstellen dat als ik deze film over een jaar of zo weer zie, dat ik dan denk dat ik de film voor het eerst zie. Maar misschien ook niet. Het is immers ook geen alledaagse film.

Wat een bizarre film! De film bouwt langzaam op naar spanning. De 3 verhalen, sluiten mooi op elkaar aan, en de verbanden zijn dan ook duidelijk zichtbaar. Al met al kon ik de film met een glimlach uitzien, enkel met verhaal 2 had ik soms wat moeite. (Maar volgens mij was ik zeker niet de enigste?) Visueel gezien was het top!

Wat een bizarre film inderdaad, dit drieluik over drie generaties Hongaarse mannen. Een surrealistische drama-komedie, maar op IMDb krijgt hij ook een horrorcredit. Misschien niet in de traditionele zin van het woord, maar ik heb wel degelijk meerdere keren in afgrijzen zitten kijken wat zich nu weer op het scherm voltrok; geneukte varkens, ferme jongeheren waar een vuurstraal uitkomt en wanstaltige, corpulente kerels waar niet aflatende stralen kots uit spuiten. Jaja, John Milton weet het allemaal schilderachtig te beschrijven, maar die kleurrijke taferelen komen niet uit mijn brein. De eerste twee verhalen van deze triptiek zijn van de Hongaarse auteur Lajos Parti Nagy en het laatste is een verhaal van regisseur Gyorgi Palfi en zijn vrouw Zsofia Ruttkay.

Je kunt in Taxidermia een metafoor zien van de socio-politieke geschiedenis van het naoorlogse Hongarije. Of een allegorie over onderdrukking en de Hongaarse nationale identiteit. Ik had van Palfi reeds het knappe Final Cut - Hölgyeim És Uraim (2012) gezien, en Szabadesés (2014) ligt nog klaar. Maar dit is sowieso heel wat anders dan die eerste film; denk een duistere mengeling tussen Burton, Gilliam, Svankmajer, Lynch en Cronenberg. Het is knap belicht en vloeiend gefilmd, wat kan contrasteren met de soms groteske gebeurtenissen en karakters die we zien. Palfi laat zien dat iets vervreemdends, of waar je zelfs heftige afkeer van voelt, toch mooi in beeld gebracht kan worden.

Het is moeilijk na een keer te weten wat je nu precies allemaal hebt gezien in Taxidermia, en wat het betekent of wat je erin zou kunnen lezen met oog op de Hongaarse identiteit; ik ben er op vakantie geweest lang geleden en heb geschiedenis gestudeerd, maar mijn kennis van de Hongaarse geschiedenis is op zijn zachtst gezegd onderontwikkeld. Maar om het werk Lynch nog eens aan te halen, je hoeft iets niet door en door te snappen om het te kunnen waarderen voor wat het is.

3,5*

Bijzondere film. Persoonlijk vond ik de eerste de beste en daarna wordt het minder.

We spelen de film op 18.05 CINEMATEK - Programma - Taxidermia

Lollige film. Vooral het eerste en het laatste verhaal zijn de moeite waard, het middenstuk is wat saaiig en moddert veel te lang aan. Hoop geniale ideeën gezien verder, al sprak de vorm waarin die gegoten werden me niet altijd aan. Best leuk camerawerk, maar voor de rest een beetje te klassiek en de boerse esthetiek ligt me totaal niet. Enfin, paar keer goed kunnen lachen en aan Pálfi's ideeënbus heeft het niet gelegen, maar ergens had hier een nog wel wat betere film ingezeten, die alle weirdness wat meer eer aan zou doen. Kleine 3*.

Leuk.

Ik mag het wel, een film die zo apart te werk gaat. Taxidermia is zeker zo'n type film. Tevens (geloof ik) mijn eerste aanraking met Hongaarse cinema. Ik ben er nog onbekend mee, en ik weet niet of deze film een goed voorbeeld vormt voor Hongaarse cinema.

Het eerste stukje van de film vond ik het minste stuk. Door het thema, oorlog, valt dit stukje wat zwaarder en dat doet de film niet echt goed. Apart is het zeker, die opening is er eentje om moeilijk te vergeten, maar overtuigen doet het niet. Vond het toch een klein beetje leeg en saai.

Het tweede stuk is dan weer mijn favoriete stuk. Veel luchtiger, ook een unieker thema. Ik heb nog geen enkele film gezien waarin speed-eaters in de spotlights staan, dus dat maakt dit wat bijzonderder. Veel kots en viezigheid, dat wel, maar een stuk intrigerender en makkelijker uit te kijken dan het eerste stuk.

Het laatste deel is waarschijnlijk het menselijkste stukje. Niet meteen het beste, maar het weet best te boeien. Het voelt wel aan dat dit deel, in vergelijking met voorgaande twee delen, minder te vertellen heeft. Dat is jammer, want de karakters worden hier eindelijk eens niet allemaal als gestoord neergezet.

De visuele push van de regisseur zorgt voor een iets hoger cijfer. Enkele scenes zijn werkelijk briljant. Qua ritme misschien wat minder mooi allemaal, maar het strakke camerawerk zorgt voor een aantal onvergetelijke momenten. Zeker die draai om de badkuip, heerlijk!

Het voelt een beetje aan alsof de film iets te hard zijn best doet om controversieel te zijn. Een aantal bekende taboes worden er soms bijgehaald, terwijl sommige niet eens een aantal minuten in beeld komen. De onsmakelijke focus op kots en ingewanden maakt de film ook niet echt aantrekkelijker. Het voegt daarnaast ook gewoon weinig toe, het plot wordt er op geen enkele manier voller van.

Niet zo intrigerend en speciaal als ik had gehoopt, maar het is aardig apart op een hoop stukjes. En het soort camerawerk zoals hier wens ik vaker te zien in films.

Eerste stuk is meteen ook het boeiendste, wat grauwer, middelste met die dikkerds en vreetbuien was te saai en langdradig, derde was dan weer beter. Zeker fijn om deze er eens bij te pakken.