Lady on a Train (1945)

Sfeervolle film....Durbin trouwde later met de regisseur en verdween met hem voorgoed uit Hollywood en de filmwereld.

Echt een geestige film!

Lady On A Train kan omschreven worden als een noir comedy. De film werd gemaakt tijdens de piekperiode van de klassieke noir, en maakt dankbaar gebruik van de visuele conventies van het genre; low key belichting en deep focus worden in perfecte doses gehanteerd. Het script is uiteraard een soort detectiveverhaal met een vrouwelijke held in de hoofdrol, waarmee wordt afgeweken van wat gangbaar is in het genre.

Van begin tot eind heb ik genoten van deze film, geen overmatige dijenkletser, maar eerder eentje met tongue-in-cheeck en situatiehumor. Prima rollen van de heldin Deanna Durbin, David Bruce en Ralph Bellamy.

Behalve deze vorm van humor viel me op dat er ook terloops gerefereerd wordt aan een héél donkere kant van de relatie tussen Ralph Bellamy en zijn filmtante. Het blijft wel bij insinuaties, maar je kan er niet naast kijken, en is eigenlijk weinig vanzelfsprekend in dergelijk genre (we hebben het toch over comedy).

Dit is slechts één van de twee films die Charles David geregisseerd heeft, naast zijn (toch ook eerder beperkt) productiewerk. Daarin bijgestaan door de sublieme cameraman Woody Bredell. die zijn talent bewezen heeft in tal van noirs.

Vandaag is Lady On A Train een beetje een vergeten film, al heeft hij in die tijd toch nog een Academy Award in de wacht gesleept voor Best Sound. In dat verband verdient zeker ook de prachtige score van Miklos Rozsa een vermelding, de perfecte begeleiding van de lotgevallen van Deanna. Deanna zelf had in het verleden haar sporen verdiend in musicals e.d. en krijgt ook in deze film het podium om haar sopraankwaliteiten ten gehore te brengen in een drietal nummers. Trouwens toch een pikant detail dat Deanna Durbin zowel getrouwd geweest is met producer Felix Jackson als regisseur Charles David (tot zijn dood).

Lady On A Train is een noirpastiche, wat betekent dat het kijkplezier verhoogt als je een beetje voeling hebt met het noirgenre. Niettemin zou ik deze film toch ook durven aanraden aan een breder publiek. Als unieke noir comedy komt deze film mij zelfs moderner en frisser over dan vele 'ernstige' noirs uit die tijd. Laat de Coen Brothers deze film uitbrengen en het wordt misschien beschouwd als een hedendaags meesterwerk.

Gisteren had ik nog The lady vanishes aangeraden als kerstfilm maar zie wat de kerstman deze ochtend door de schoorsteen heeft gegooid. De DVD van Lady on a train. Dankzij de review van Bobbejaantje had ik onmiddellijk een brief gestuurd naar de Noordpool en Amazon deed de rest. En waarlijk, ideale kerstfilm. Niet alleen omdat het zich grotendeels afspeelt op kerstavond maar ook omdat de mix van comedy, mysterie, romantiek en zelfs musical perfect gedoseerd zijn. Regie van de Charles David is vlekkeloos (nochtans jammer dat hij het na 2 films al voor bekeken hield – groot gemis). Timing, scene opbouw , de grappen ... alle scenes zijn klasse werk. Zelfs de continuïteitsfouten van de weersomstandigheden (regen, sneeuw, droog, ... alles op 1 avond) storen niet. Visueel ook interessant (bv dat top shot door een gevlochten touw om de act van Durbin te zien) dankzij Elwood Bredell. Wie ? De man die aan de lopende band meewerkte aan films (16 - ja je leest het goed - 16 films in 1940, 10 films in 1941, 9 films in 1942) als cinematograaf (entertainment was duidelijk een vak in de jaren '40). Onbegrijpelijk dat dit een vergeten film is. De film is licht als een veertje maar kwalitatief zweeft de film ergens net onder de meesterwerken omdat dit nagenoeg perfect entertainment is (ook een kunst als je het mij vraagt). Met dank voor de tip en Ho .. ho .. ho ... jingle bells all the way.

En we gaan door met de 2e Universal Noir box van Indicator. De eerste film daarin gaat wel over een moordmysterie maar is veel meer een komedie. Op het kluchtige af.

Maar het is daardoor wel speels en verfrissend en er gebeurt genoeg om de hele speelduur te boeien.

Leuk! 3,5

Het kwam niet vaak voor maar soms werden noirelementen gecombineerd met (screwbal) komedie. In de vijf vorige noirvembers ben ik eigenlijk maar een komische noir tegengekomen en dat was His Kind Of Woman. Dit is een tweede.

Ik had me een beetje verheugd op een treinfilm, maar dat is het niet. De trein zit vooral in de eerste paar minuten. Maar we krijgen wel sfeervolle fotografie. We krijgen Universal-ster Deanna Durbin die als een vis in het water is. Een stuk of drie liedjes mag zingen en ze kan haar gevoel voor komische timing kwijt. De mannen zijn kleinere namen. Op een na, de film heeft een bijrol van noir regular Dan Duryea. Opvallend genoeg is ook deze film, net als de Durbin-noir van vorig jaar een kerstfilm.

Charles David was een regisseur die in Frankrijk als productiemanager had gewerkt bij onder meer Rene Claire en Jean Renoir. Hij regisseerde maar twee films, deze en de misdaadfilm River Gang in hetzelfde jaar. Uiteindelijk zou hij trouwen met Durbin. Ze vertrokken naar Frankrijk en kregen een kind. Beiden kwamen nauwelijks nog in de publiciteit.

De film is een enigszins chaotische komedie over een dame die vanuit de trein een moord ziet en dat gaat oplossen. De cameraman is Woody Bredell die in deze fase van zijn carriere een van de noirvormgevers was. Hij schoot onder meer Chrismas Story, Phantom Lady en The Killers. Hij geeft de film veel visuele noirelementen mee.